#เสื้อแจ็คเก็ต
[ลงเก็บสตอรี่]

สาเหตุที่อารูนหายไปในช่วงหลังสอบที่ผ่านมา..เพราะอาการป่วยมันหนักซะจนโดนหิ้วเข้าโรงบาล สุดท้ายจึงตอนนอนที่นั้นไปคืนหนึ่งเต็มๆ...

แต่ดูเหมือนการป่วยรอบนี้ก็ไม่ได้แย่ไปซะหมด เพราะได้เจ้าของเสื้อแจ็คเก็ตที่สวมอยู่ดูแลตลอดช่วงที่ผ่านมาเลย...ว่าแต่ใครกันนะ
October 27, 2026 at 12:25 PM
"แว่นไม่ชอบที่ร้อนนี่นา จิงด้วย ๆ"

พยักหน้าเข้าใจ แม้ตนจะทำกิจกรรมที่โดนแดดบ่อยก็ตาม ถึงอย่างนั้นก็ใส่เสื้อแจ็คเก็ตไว้กันความร้อน (หรือร้อนกว่าเดิม)

"ก้อมันสนุกนี่นา"

บัวไม่ปฏิเสธที่อีกฝ่ายเดามา เธอคงไปเล่นกีฬาสักอย่างหลังจากไม่ได้เล่นกับเพื่อนที่โรงเรียนมาเป็นเดือน

กลับกัน เสียวเจี๊ยวจ๊าวนั้นทำให้บัวรู้สึกมีพลังขึ้นเป็นกอง

"ไว้เจอกังงงงงงงง!!!!"

(ตัดเลยนะคะ ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันค่า)
November 1, 2026 at 1:37 PM
นัยน์ตาสีทับทิมเลื่อนมองตามก้อนพยักหน้ารับคำ ก่อนจะหายไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและกลับมาพร้อมเสื้อคอเต่าและแจ็คเก็ตที่ดูอุ่นกว่าก่อนหน้านี้

เขาทิ้งกายนั่งลงแถวกองไฟที่นัดพบ ผิงรับไออุ่นเพิ่มเติม

“ฉันไม่ได้เปลี้ยนชุดนานไปหรอกนะ~”
November 1, 2026 at 7:45 PM
ข้อความถูกขึ้นว่า 'อ่านแล้ว' แต่ไม่มีการตอบกลับ แล้วก็มีเสียงดังขึ้นจากด้านหลังของตี๋

"แว่นนนนนนนนนน!!!!!!!"

เสียงแหลมใสแจ้ว ๆ ตามมาพร้อมกับหญิงสาวในเสื้อแจ็คเก็ตสีแดง วิ่งมาหน้าตั้งพลางโบกมือให้

"มาแย้ว :3"

บัวดูตื่นเต้นกับการเปิดเทอมวันแรกเอามาก ๆ เพราะวันนี้จะไม่มีการเรียนการสอน

"ไปโรงเรียนกาน~"
October 27, 2026 at 8:22 AM
วันนี้ปั่นตากฝนทั้งวัน เสื้อผ้าที่ใช้มาถือว่าโอเค ไม่ได้แห้งสนิทข้างในเปียกชื้นบ้าง ใช้แจ็คเก็ต Decathlon MH500
October 24, 2026 at 7:55 PM
+

"โอ๋ๆ หางดูนุ่มนิ่มน่าเอ็นดูจังเลยน้า... ตัวแค่นี้อย่าโวยวายสิ ข่นเธอปนอยู่กับมนุษย์ตงเกิดเรื่องใหญ่เลยนะ"

ในระหว่างที่ปลอบใจก็ยังพูดความรู้สึกข้างในใจตัวเองออกมา ไม่ต้องห่วงว่าจะโป๊ เพราะอิสึกิมีเสื้อกล้ามที่เขาสวมทับไว้ จะเปียกก็แค่เสื้อแจ๊คเก็ตพละของเขาก็แค่นั้นเอง

"เป็นไงบ้างครับ?"
October 24, 2026 at 1:57 AM
(แวะมาเอนดูต้าวอ้วงงง)

"เกิดอะไรขึ้นครับคุณนักเรียน"

คุนะฮาชิที่กำลังเดินมองหาร้านขนมในย่านการค้าพอได้ยินเสียงโวยวายแล้วรีบเข้าไปดูก็พบว่าเป็นนักเรียนที่คืนสภาพในร่างโยไค แถมยังมีหางอีกต่างหาก สงสัยอาจจะโดนน้ำหรือยังควบคุมตัวเองไม่ดีนัก

"ให้ผมช่วยซับน้ำออกสักหน่อยนะครับ แต่หางของคุณนี่ดูน่ารักมากๆเลยนะ"

เจ้าตัวกล่ายพร้อมกับถอดเสื้อแจ๊คเก็ตตัวนอกออกพร้อมกับเอาไปซับน้ำให้

+
October 24, 2026 at 1:55 AM
#KYU_เปิดโรล | แยกรูท

ช่วงบ่าย
ในวันหยุดธรรมดาวันนึง

ตั้งแต่ที่จำได้ ช่วงเวลา 2-3 ชั่วโมงในวันเสาร์ ใช้เวลาไปกับการเรียนพิเศษวิชาภาษาอังกฤษ

จู่ ๆ ระหว่างทางกลับบ้านก็ถูกขัดขวางด้วยบางสิ่งที่ไม่คาดคิด

บางคนเสียมากกว่า

เสื้อแจ็คเก็ตถูกดึงด้วยแรงเล็ก ๆ ของเด็กน้อยที่กำลังร้องไห้ โดยที่เขาเองก็ไม่รู้เหตุผล แถมไม่ค่อยสันทัดเรื่องพวกนี้ซะด้วยสิ

ปกติเขาทำยังไงล่ะ…
October 20, 2026 at 11:30 AM
มาตามที่ถูกเรียกและยกมือทักทาย สวมเสื้อแจ็คเก็ตหอพร้อมอมยิ้มในปากตามปกติ

"ว่าไง คีย์ตัน"

ว่าแล้วก็เอียงคอเล็กน้อยเพราะถูกเรียกออกมาตอนกลางคืนอีกแล้ว

"มีอะไร?"
October 21, 2026 at 12:57 PM
(โห่วว งานสวยมากครับ~)

บุหรี่พึ่งถูกจุดสูบ จะให้ทิ้งเลยก็น่าเสียดาย ฮาวนด์เลยทำเพียงแค่จี้ลงกับพื้นให้ส่วนที่ยังไฟติดอยู่ดับไปก่อน

"ใช่ ของไม่ดี"

"ยินดีที่ได้รู้จักละ ริริก้า"

ดวงตาสีดำมองการกระทำอีกฝ่าย แล้วยิ้มให้

"ไม่หนาวเท่าไร มีเสื้อแจ็คเก็ต พอดีพึ่งกลับมาจากปาร์ตี้เกมเลยนั่งพยายามทำความเข้าใจความรู้สึกตัวเอง"

"ฮ่าๆ กินมาอิ่มแล้วนะ เชิญริริก้ากินได้เลย แล้วเธอละมาทำไรหรอ"
October 21, 2026 at 2:02 AM
รับรู้ถึงแรงสะกิดเบาๆ ที่ไหล่ก็เลยได้หันทั้งตัวกลับไปหาด้วยความสงสัย เบิกตาขึ้นเล็กน้อยตอนเห็นกระเป๋าเงินตัวเองในมืออีกฝ่าย

ด้วยสัญชาตญาณเลยเอามือตบที่กระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตของตนแล้วพบกับความว่างเปล่า จึงได้แต่หัวเราะแห้งๆ ให้กับความสะเพร่าของตน

"ขอบคุณมากครับ"

เขาแอบอมยิ้มกับท่าทางในตอนแรกของอีกฝ่ายนิดหน่อย ความคิดที่ว่าถูกขโมยไปไม่ได้อยู่ในหัวเลยแม้แต่น้อย มีแต่ความยินดี
October 21, 2026 at 4:51 PM
ตอนนี้ก็คงทำได้แค่อยู่ในมุมเงียบๆ ที่คนไม่เข้ามากวนตอนอ่านแล้วเอาแจ็คเก็ตมาคลุมหัวตัวเองเป็นการกรองแสงไปก่อน จะให้ปิดไฟก็เกรงใจผู้ที่จะเข้ามาใช้บริการรายอื่น

ดังนั้นใครก็ตามที่เข้ามาหาหนังสือในโซนของเรื่องเกี่ยวกับการเขย่าขวัญก็จะเจอร่างงูหนุ่มตัวสีม่วงอ่อนเอาเสื้อแจ็คเก็ตคลุมหัวอ่านหนังสือแบบนั้นจนกว่าจะมืดนั่นแหละ
October 20, 2026 at 9:10 AM
#เปิดโรล_MU [ย้อนหลังเด็ก1วัน ผลจากช็อกโกแลต]

ปกติมักจะเห็นก้อนขนตัวใหญ่เดินไปมา แต่รอบนี้กลับตัวเล็ก เดินเสื้อผ้าหลวมๆลากแจ็คเก็ตไถกับพื้น ทั้งยังเดินเท้าเปล่า

ด้วยความกลับเป็นเด็กด้วยก็เดินหลงทั่วมอเลย นานเข้าเริ่มจะงอแงล่ะ เพราะตอนเด็กติดพี่ชายมาก

" ฮึก..อานิกิ..ไม่อยู่.."

>มาเจอเข้าแล้วโอ๋
>ไม่สนใจ?
>อื่นๆ

(กระผมอยากเล่นไม่มีอะไรทำ55555)
October 18, 2026 at 5:39 AM
"..ฉัน....ง่วง......มาก...."

เธอพูดเหมือนติดสโลว์ เพราะว่าพอร่างกายเย็นแบบนั้น ระบบการทำงานทุกอย่างก็พาลช้าลงไปด้วย ถ้าไม่ใช่ได้ความอุ่นก็ต้องให้ดื่มเลือดเท่าร่างกายคนปกติเพื่อให้กระตุ้นการทำงาน

"...ติด....สโลว์.....อ่ะ"

ค่อยๆตอบออกไป เพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ พลางกอดเสื้อแจ็คเก็ตเอาไว้เพื่อให้ร่างกายอุ่นขึ้นหน่อย
October 18, 2026 at 6:25 PM
(มาพร้อมเลี้ยง กินอันเดียวกันแต่ปรับเป็นเด็ก5ขวบ6756655)

เดินลากเสื้อแจ็คเก็ตหลวมๆมาเจอเบบี๋ที่กำลังแทะเหรียญ

" อะ-เหรียญแทะม่ายด้ายนะ(⁠。⁠•́⁠︿⁠•̀⁠。⁠)💦"

พยายามจะขอเอาเหรียญออกจากปาก
October 17, 2026 at 3:51 PM
แต่ใส่เสื้อแจ็คเก็ตของมออยู่นะ

" --!?"

ดูจะตกใจก่อนจะวิ่งหนีไปหลบหลังต้นไม้ โผล่หน้าออกมามองนิดหน่อย

" ..โอเน่ซัง..เป็นใครหรอฮะ.."

ถามทั้งที่แอบกลัวๆ
October 18, 2026 at 6:07 AM
แค่รอยยิ้มก็ตอบได้ทุกอย่างแล้ว...เหลือเชื่อเลยจริงๆ

ลอบถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะส่งฮาโอริคืนให้

“เก็นซังก็กลับโดยปลอดภัยล่ะ”
“ฮาโอริอุ่นมากจ้ะ ช่วยได้เยอะเลยล่ะ”

เอ่ยลากันตรงนี้จริงๆ
แต่ก่อนจะแยกย้ายก็ทิ้งทวนไว้อีกหน่อย

“ลองเริ่มเพิ่มสไตล์ด้วยการหาเสื้อฮู้ดหรือแจ็คเก็ตเท่ๆ มาใส่ดูก่อนก็ได้นะ วัยรุ่นนิยมใส่กันอยู่ล่ะ”
October 18, 2026 at 6:10 PM
ลากเสื้อแจ็คเก็ตหลวมๆ เดินมาหารุ่นพี่ที่ตัวเองรู้จัก

ตอนนี้กลายเป็นเด็ก5ขวบผลจากช็อกโกแลตที่ฤทธิ์ยังไม่หมดก็เลย ตัวเล็กสูง120

" เซมปัยดูเหนื่อยนะฮะ(⁠。⁠•́⁠︿⁠•̀⁠。⁠)?.."

เอียงคอสงสัย
October 17, 2026 at 3:37 PM
(หนูลู๊กกกกก😭🫶💕)

"พี่ดป็นคนดี ไม่ทำอะไรเราหรอก"

เขาชูมือขึ้นโบกๆ ให้ดูว่าไม่ได้จะทำอะไร เด็กขี้กลัวหรอ จับมือยังไงดี...

โอ๊ะ

พอคิดอะไรบางอย่างได้ก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตของตัวเองแล้วเอาห่อลูกอมสองอันออกมา

"เอาไหม พี่ให้กินอันนึง เดี๋ยวเราไปหาพ่อแม่หนูกัน"
October 18, 2026 at 1:10 PM
" !? "

จังหวะที่อีกฝ่ายหันมองมาก็สดุ้งเฮือกเลย นี่เขาแอบไม่เนียนหรอ

แต่เห็นท่าทางดูเป็นมิตรแล้วก็ไม่ได้มีกลิ่นภัยอันตรายด้วย ก็ค่อยๆเดินออกมาหาสภาพเดินลากเสื้อแจ็คเก็ตตัวใหญ่ไปกับพท้น

"ซ-ซ่อนแอบค้าบ--"

ดูก็รู้ว่าตั้งใจแอบมองแต่ไม่กล้าเข้ามาหา
October 17, 2026 at 4:48 PM
"อะแฮ่ม นั่นสินะ"

เอามือกุมปากไอกระแอมแก้เขิน ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจสองสามทีในร่มไม้

"ผมว่าผมคงต้องเข้าห้องเรียนแหละ ไม่อยากพลาดการจองตำแหน่งโต๊ะที่ดีที่สุดน่ะนะ"

รีบเปลี่ยนเรื่องอย่างไวพร้อมชูสองนิ้วยิ้มแย้ม

"เรื่องแจ็คเก็ตสูทเอาไว้ค่อยมาคืนผมก็ได้นะ"

เขาพูดถึงเสื้อคลุมที่ตนเอาไปปูบนพื้นหญ้าให้อีกฝ่ายได้นอน นิ้วชี้ๆ อย่างสนุกสนาน

"รุ่นพี่ก็ระวังอย่าเข้าห้องเรียนสายล่ะ~"
October 16, 2026 at 2:56 PM
ทันทีที่อีกฝ่ายเริ่มกัดแขนตัวเองเขาก็รีบพุ่งเข้าไปคว้าแขนอีกฝ่ายเขาไว้

“อย่ากัดแขนตัวเองแบบนั้นสิ!”

สายตามองหาของอย่างอื่นที่จะให้อีกฝ่ายกัดเอาไว้ ก่อนเขาจะถอดเสื้อแจ็คเก็ตตัวเองออกแล้วยื่นให้อีกฝ่าย

“กัดไอ้นี่ไปก่อนพอไหวไหม? นายมีอาหารสำรองที่ห้องรึเปล่า?”

“”
October 12, 2026 at 11:19 AM
#scaregame_muc

/พออีกตนอนุญาตโดยใช้คำสุภาพ คิ้วเรียวเลิกขึ้นยิ้มๆก่อนทิ้งสะโพกนั่งลงข้าง

"หืม?..อ่อ"

/จนโดนถามขึ้น มือจับเสื้อดูก่อนจะขำน้อยๆแล้วตอบกลับไป

"ใช่ นายละ ไม่เห็นใส่แจ็กเก็ตเลยนะ"

/ยังมีหน้ามาพูดถึงแจ็คเก็ตหน้าตาเฉย
October 11, 2026 at 3:29 PM
#PreScareGame_MUC

/ดูระหว่างแขวนเสื้อแจ็คเก็ต../

oO(ดูเหนื่อยชะมัด..)
#PreScareGame_MUC
คนแรกพี่สาวคนสวย @wonjiamuc.bsky.social

"โดยรวมทำง่ายครับ ทรงผมคนน่ารักถึงจะทำและไม่น่ารักเท่าเจ้าของทรงผมก็เถอะ ผมทักเปียเองคนเดียวเลยแอบลำบากแต่ว่ามันก็สนุกดีนะ!!"

แซมมี่รีวิวด้วยความกระตือรือร้นก่อนจะขยับที่คาดผมให้เข้าที่

"เอาล่ะ...คนต่อไป!"
October 9, 2026 at 5:27 AM
"ปิดปากใครเหรอ?"

สาวตัวเล็กเดินมาขนาบข้างโดยพยายามไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว

เธออยู่ในชุดเสื้อยืดและแจ็คเก็ตประจำหอ pnk กางเกงขาสั้นถุงเท้าเข่าและรองเท้ากีฬา

ส่วนใบหน้าดูเรียบ ๆ เหมือนจะแต่งก็ไม่แต่ง ทั้งยังมัดผมหางม้าทรงสูงด้วย
October 10, 2026 at 10:30 AM