สาเหตุที่อารูนหายไปในช่วงหลังสอบที่ผ่านมา..เพราะอาการป่วยมันหนักซะจนโดนหิ้วเข้าโรงบาล สุดท้ายจึงตอนนอนที่นั้นไปคืนหนึ่งเต็มๆ...
แต่ดูเหมือนการป่วยรอบนี้ก็ไม่ได้แย่ไปซะหมด เพราะได้เจ้าของเสื้อแจ็คเก็ตที่สวมอยู่ดูแลตลอดช่วงที่ผ่านมาเลย...ว่าแต่ใครกันนะ
สาเหตุที่อารูนหายไปในช่วงหลังสอบที่ผ่านมา..เพราะอาการป่วยมันหนักซะจนโดนหิ้วเข้าโรงบาล สุดท้ายจึงตอนนอนที่นั้นไปคืนหนึ่งเต็มๆ...
แต่ดูเหมือนการป่วยรอบนี้ก็ไม่ได้แย่ไปซะหมด เพราะได้เจ้าของเสื้อแจ็คเก็ตที่สวมอยู่ดูแลตลอดช่วงที่ผ่านมาเลย...ว่าแต่ใครกันนะ
พยักหน้าเข้าใจ แม้ตนจะทำกิจกรรมที่โดนแดดบ่อยก็ตาม ถึงอย่างนั้นก็ใส่เสื้อแจ็คเก็ตไว้กันความร้อน (หรือร้อนกว่าเดิม)
"ก้อมันสนุกนี่นา"
บัวไม่ปฏิเสธที่อีกฝ่ายเดามา เธอคงไปเล่นกีฬาสักอย่างหลังจากไม่ได้เล่นกับเพื่อนที่โรงเรียนมาเป็นเดือน
กลับกัน เสียวเจี๊ยวจ๊าวนั้นทำให้บัวรู้สึกมีพลังขึ้นเป็นกอง
"ไว้เจอกังงงงงงงง!!!!"
(ตัดเลยนะคะ ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันค่า)
พยักหน้าเข้าใจ แม้ตนจะทำกิจกรรมที่โดนแดดบ่อยก็ตาม ถึงอย่างนั้นก็ใส่เสื้อแจ็คเก็ตไว้กันความร้อน (หรือร้อนกว่าเดิม)
"ก้อมันสนุกนี่นา"
บัวไม่ปฏิเสธที่อีกฝ่ายเดามา เธอคงไปเล่นกีฬาสักอย่างหลังจากไม่ได้เล่นกับเพื่อนที่โรงเรียนมาเป็นเดือน
กลับกัน เสียวเจี๊ยวจ๊าวนั้นทำให้บัวรู้สึกมีพลังขึ้นเป็นกอง
"ไว้เจอกังงงงงงงง!!!!"
(ตัดเลยนะคะ ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันค่า)
เขาทิ้งกายนั่งลงแถวกองไฟที่นัดพบ ผิงรับไออุ่นเพิ่มเติม
“ฉันไม่ได้เปลี้ยนชุดนานไปหรอกนะ~”
เขาทิ้งกายนั่งลงแถวกองไฟที่นัดพบ ผิงรับไออุ่นเพิ่มเติม
“ฉันไม่ได้เปลี้ยนชุดนานไปหรอกนะ~”
"แว่นนนนนนนนนน!!!!!!!"
เสียงแหลมใสแจ้ว ๆ ตามมาพร้อมกับหญิงสาวในเสื้อแจ็คเก็ตสีแดง วิ่งมาหน้าตั้งพลางโบกมือให้
"มาแย้ว :3"
บัวดูตื่นเต้นกับการเปิดเทอมวันแรกเอามาก ๆ เพราะวันนี้จะไม่มีการเรียนการสอน
"ไปโรงเรียนกาน~"
"แว่นนนนนนนนนน!!!!!!!"
เสียงแหลมใสแจ้ว ๆ ตามมาพร้อมกับหญิงสาวในเสื้อแจ็คเก็ตสีแดง วิ่งมาหน้าตั้งพลางโบกมือให้
"มาแย้ว :3"
บัวดูตื่นเต้นกับการเปิดเทอมวันแรกเอามาก ๆ เพราะวันนี้จะไม่มีการเรียนการสอน
"ไปโรงเรียนกาน~"
"โอ๋ๆ หางดูนุ่มนิ่มน่าเอ็นดูจังเลยน้า... ตัวแค่นี้อย่าโวยวายสิ ข่นเธอปนอยู่กับมนุษย์ตงเกิดเรื่องใหญ่เลยนะ"
ในระหว่างที่ปลอบใจก็ยังพูดความรู้สึกข้างในใจตัวเองออกมา ไม่ต้องห่วงว่าจะโป๊ เพราะอิสึกิมีเสื้อกล้ามที่เขาสวมทับไว้ จะเปียกก็แค่เสื้อแจ๊คเก็ตพละของเขาก็แค่นั้นเอง
"เป็นไงบ้างครับ?"
"โอ๋ๆ หางดูนุ่มนิ่มน่าเอ็นดูจังเลยน้า... ตัวแค่นี้อย่าโวยวายสิ ข่นเธอปนอยู่กับมนุษย์ตงเกิดเรื่องใหญ่เลยนะ"
ในระหว่างที่ปลอบใจก็ยังพูดความรู้สึกข้างในใจตัวเองออกมา ไม่ต้องห่วงว่าจะโป๊ เพราะอิสึกิมีเสื้อกล้ามที่เขาสวมทับไว้ จะเปียกก็แค่เสื้อแจ๊คเก็ตพละของเขาก็แค่นั้นเอง
"เป็นไงบ้างครับ?"
"เกิดอะไรขึ้นครับคุณนักเรียน"
คุนะฮาชิที่กำลังเดินมองหาร้านขนมในย่านการค้าพอได้ยินเสียงโวยวายแล้วรีบเข้าไปดูก็พบว่าเป็นนักเรียนที่คืนสภาพในร่างโยไค แถมยังมีหางอีกต่างหาก สงสัยอาจจะโดนน้ำหรือยังควบคุมตัวเองไม่ดีนัก
"ให้ผมช่วยซับน้ำออกสักหน่อยนะครับ แต่หางของคุณนี่ดูน่ารักมากๆเลยนะ"
เจ้าตัวกล่ายพร้อมกับถอดเสื้อแจ๊คเก็ตตัวนอกออกพร้อมกับเอาไปซับน้ำให้
+
"เกิดอะไรขึ้นครับคุณนักเรียน"
คุนะฮาชิที่กำลังเดินมองหาร้านขนมในย่านการค้าพอได้ยินเสียงโวยวายแล้วรีบเข้าไปดูก็พบว่าเป็นนักเรียนที่คืนสภาพในร่างโยไค แถมยังมีหางอีกต่างหาก สงสัยอาจจะโดนน้ำหรือยังควบคุมตัวเองไม่ดีนัก
"ให้ผมช่วยซับน้ำออกสักหน่อยนะครับ แต่หางของคุณนี่ดูน่ารักมากๆเลยนะ"
เจ้าตัวกล่ายพร้อมกับถอดเสื้อแจ๊คเก็ตตัวนอกออกพร้อมกับเอาไปซับน้ำให้
+
ช่วงบ่าย
ในวันหยุดธรรมดาวันนึง
ตั้งแต่ที่จำได้ ช่วงเวลา 2-3 ชั่วโมงในวันเสาร์ ใช้เวลาไปกับการเรียนพิเศษวิชาภาษาอังกฤษ
จู่ ๆ ระหว่างทางกลับบ้านก็ถูกขัดขวางด้วยบางสิ่งที่ไม่คาดคิด
บางคนเสียมากกว่า
เสื้อแจ็คเก็ตถูกดึงด้วยแรงเล็ก ๆ ของเด็กน้อยที่กำลังร้องไห้ โดยที่เขาเองก็ไม่รู้เหตุผล แถมไม่ค่อยสันทัดเรื่องพวกนี้ซะด้วยสิ
ปกติเขาทำยังไงล่ะ…
ช่วงบ่าย
ในวันหยุดธรรมดาวันนึง
ตั้งแต่ที่จำได้ ช่วงเวลา 2-3 ชั่วโมงในวันเสาร์ ใช้เวลาไปกับการเรียนพิเศษวิชาภาษาอังกฤษ
จู่ ๆ ระหว่างทางกลับบ้านก็ถูกขัดขวางด้วยบางสิ่งที่ไม่คาดคิด
บางคนเสียมากกว่า
เสื้อแจ็คเก็ตถูกดึงด้วยแรงเล็ก ๆ ของเด็กน้อยที่กำลังร้องไห้ โดยที่เขาเองก็ไม่รู้เหตุผล แถมไม่ค่อยสันทัดเรื่องพวกนี้ซะด้วยสิ
ปกติเขาทำยังไงล่ะ…
"ว่าไง คีย์ตัน"
ว่าแล้วก็เอียงคอเล็กน้อยเพราะถูกเรียกออกมาตอนกลางคืนอีกแล้ว
"มีอะไร?"
"ว่าไง คีย์ตัน"
ว่าแล้วก็เอียงคอเล็กน้อยเพราะถูกเรียกออกมาตอนกลางคืนอีกแล้ว
"มีอะไร?"
บุหรี่พึ่งถูกจุดสูบ จะให้ทิ้งเลยก็น่าเสียดาย ฮาวนด์เลยทำเพียงแค่จี้ลงกับพื้นให้ส่วนที่ยังไฟติดอยู่ดับไปก่อน
"ใช่ ของไม่ดี"
"ยินดีที่ได้รู้จักละ ริริก้า"
ดวงตาสีดำมองการกระทำอีกฝ่าย แล้วยิ้มให้
"ไม่หนาวเท่าไร มีเสื้อแจ็คเก็ต พอดีพึ่งกลับมาจากปาร์ตี้เกมเลยนั่งพยายามทำความเข้าใจความรู้สึกตัวเอง"
"ฮ่าๆ กินมาอิ่มแล้วนะ เชิญริริก้ากินได้เลย แล้วเธอละมาทำไรหรอ"
บุหรี่พึ่งถูกจุดสูบ จะให้ทิ้งเลยก็น่าเสียดาย ฮาวนด์เลยทำเพียงแค่จี้ลงกับพื้นให้ส่วนที่ยังไฟติดอยู่ดับไปก่อน
"ใช่ ของไม่ดี"
"ยินดีที่ได้รู้จักละ ริริก้า"
ดวงตาสีดำมองการกระทำอีกฝ่าย แล้วยิ้มให้
"ไม่หนาวเท่าไร มีเสื้อแจ็คเก็ต พอดีพึ่งกลับมาจากปาร์ตี้เกมเลยนั่งพยายามทำความเข้าใจความรู้สึกตัวเอง"
"ฮ่าๆ กินมาอิ่มแล้วนะ เชิญริริก้ากินได้เลย แล้วเธอละมาทำไรหรอ"
ด้วยสัญชาตญาณเลยเอามือตบที่กระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตของตนแล้วพบกับความว่างเปล่า จึงได้แต่หัวเราะแห้งๆ ให้กับความสะเพร่าของตน
"ขอบคุณมากครับ"
เขาแอบอมยิ้มกับท่าทางในตอนแรกของอีกฝ่ายนิดหน่อย ความคิดที่ว่าถูกขโมยไปไม่ได้อยู่ในหัวเลยแม้แต่น้อย มีแต่ความยินดี
ด้วยสัญชาตญาณเลยเอามือตบที่กระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตของตนแล้วพบกับความว่างเปล่า จึงได้แต่หัวเราะแห้งๆ ให้กับความสะเพร่าของตน
"ขอบคุณมากครับ"
เขาแอบอมยิ้มกับท่าทางในตอนแรกของอีกฝ่ายนิดหน่อย ความคิดที่ว่าถูกขโมยไปไม่ได้อยู่ในหัวเลยแม้แต่น้อย มีแต่ความยินดี
ดังนั้นใครก็ตามที่เข้ามาหาหนังสือในโซนของเรื่องเกี่ยวกับการเขย่าขวัญก็จะเจอร่างงูหนุ่มตัวสีม่วงอ่อนเอาเสื้อแจ็คเก็ตคลุมหัวอ่านหนังสือแบบนั้นจนกว่าจะมืดนั่นแหละ
ดังนั้นใครก็ตามที่เข้ามาหาหนังสือในโซนของเรื่องเกี่ยวกับการเขย่าขวัญก็จะเจอร่างงูหนุ่มตัวสีม่วงอ่อนเอาเสื้อแจ็คเก็ตคลุมหัวอ่านหนังสือแบบนั้นจนกว่าจะมืดนั่นแหละ
ปกติมักจะเห็นก้อนขนตัวใหญ่เดินไปมา แต่รอบนี้กลับตัวเล็ก เดินเสื้อผ้าหลวมๆลากแจ็คเก็ตไถกับพื้น ทั้งยังเดินเท้าเปล่า
ด้วยความกลับเป็นเด็กด้วยก็เดินหลงทั่วมอเลย นานเข้าเริ่มจะงอแงล่ะ เพราะตอนเด็กติดพี่ชายมาก
" ฮึก..อานิกิ..ไม่อยู่.."
>มาเจอเข้าแล้วโอ๋
>ไม่สนใจ?
>อื่นๆ
(กระผมอยากเล่นไม่มีอะไรทำ55555)
ปกติมักจะเห็นก้อนขนตัวใหญ่เดินไปมา แต่รอบนี้กลับตัวเล็ก เดินเสื้อผ้าหลวมๆลากแจ็คเก็ตไถกับพื้น ทั้งยังเดินเท้าเปล่า
ด้วยความกลับเป็นเด็กด้วยก็เดินหลงทั่วมอเลย นานเข้าเริ่มจะงอแงล่ะ เพราะตอนเด็กติดพี่ชายมาก
" ฮึก..อานิกิ..ไม่อยู่.."
>มาเจอเข้าแล้วโอ๋
>ไม่สนใจ?
>อื่นๆ
(กระผมอยากเล่นไม่มีอะไรทำ55555)
เธอพูดเหมือนติดสโลว์ เพราะว่าพอร่างกายเย็นแบบนั้น ระบบการทำงานทุกอย่างก็พาลช้าลงไปด้วย ถ้าไม่ใช่ได้ความอุ่นก็ต้องให้ดื่มเลือดเท่าร่างกายคนปกติเพื่อให้กระตุ้นการทำงาน
"...ติด....สโลว์.....อ่ะ"
ค่อยๆตอบออกไป เพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ พลางกอดเสื้อแจ็คเก็ตเอาไว้เพื่อให้ร่างกายอุ่นขึ้นหน่อย
เธอพูดเหมือนติดสโลว์ เพราะว่าพอร่างกายเย็นแบบนั้น ระบบการทำงานทุกอย่างก็พาลช้าลงไปด้วย ถ้าไม่ใช่ได้ความอุ่นก็ต้องให้ดื่มเลือดเท่าร่างกายคนปกติเพื่อให้กระตุ้นการทำงาน
"...ติด....สโลว์.....อ่ะ"
ค่อยๆตอบออกไป เพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ พลางกอดเสื้อแจ็คเก็ตเอาไว้เพื่อให้ร่างกายอุ่นขึ้นหน่อย
เดินลากเสื้อแจ็คเก็ตหลวมๆมาเจอเบบี๋ที่กำลังแทะเหรียญ
" อะ-เหรียญแทะม่ายด้ายนะ(。•́︿•̀。)💦"
พยายามจะขอเอาเหรียญออกจากปาก
เดินลากเสื้อแจ็คเก็ตหลวมๆมาเจอเบบี๋ที่กำลังแทะเหรียญ
" อะ-เหรียญแทะม่ายด้ายนะ(。•́︿•̀。)💦"
พยายามจะขอเอาเหรียญออกจากปาก
" --!?"
ดูจะตกใจก่อนจะวิ่งหนีไปหลบหลังต้นไม้ โผล่หน้าออกมามองนิดหน่อย
" ..โอเน่ซัง..เป็นใครหรอฮะ.."
ถามทั้งที่แอบกลัวๆ
" --!?"
ดูจะตกใจก่อนจะวิ่งหนีไปหลบหลังต้นไม้ โผล่หน้าออกมามองนิดหน่อย
" ..โอเน่ซัง..เป็นใครหรอฮะ.."
ถามทั้งที่แอบกลัวๆ
ลอบถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะส่งฮาโอริคืนให้
“เก็นซังก็กลับโดยปลอดภัยล่ะ”
“ฮาโอริอุ่นมากจ้ะ ช่วยได้เยอะเลยล่ะ”
เอ่ยลากันตรงนี้จริงๆ
แต่ก่อนจะแยกย้ายก็ทิ้งทวนไว้อีกหน่อย
“ลองเริ่มเพิ่มสไตล์ด้วยการหาเสื้อฮู้ดหรือแจ็คเก็ตเท่ๆ มาใส่ดูก่อนก็ได้นะ วัยรุ่นนิยมใส่กันอยู่ล่ะ”
ลอบถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะส่งฮาโอริคืนให้
“เก็นซังก็กลับโดยปลอดภัยล่ะ”
“ฮาโอริอุ่นมากจ้ะ ช่วยได้เยอะเลยล่ะ”
เอ่ยลากันตรงนี้จริงๆ
แต่ก่อนจะแยกย้ายก็ทิ้งทวนไว้อีกหน่อย
“ลองเริ่มเพิ่มสไตล์ด้วยการหาเสื้อฮู้ดหรือแจ็คเก็ตเท่ๆ มาใส่ดูก่อนก็ได้นะ วัยรุ่นนิยมใส่กันอยู่ล่ะ”
ตอนนี้กลายเป็นเด็ก5ขวบผลจากช็อกโกแลตที่ฤทธิ์ยังไม่หมดก็เลย ตัวเล็กสูง120
" เซมปัยดูเหนื่อยนะฮะ(。•́︿•̀。)?.."
เอียงคอสงสัย
ตอนนี้กลายเป็นเด็ก5ขวบผลจากช็อกโกแลตที่ฤทธิ์ยังไม่หมดก็เลย ตัวเล็กสูง120
" เซมปัยดูเหนื่อยนะฮะ(。•́︿•̀。)?.."
เอียงคอสงสัย
"พี่ดป็นคนดี ไม่ทำอะไรเราหรอก"
เขาชูมือขึ้นโบกๆ ให้ดูว่าไม่ได้จะทำอะไร เด็กขี้กลัวหรอ จับมือยังไงดี...
โอ๊ะ
พอคิดอะไรบางอย่างได้ก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตของตัวเองแล้วเอาห่อลูกอมสองอันออกมา
"เอาไหม พี่ให้กินอันนึง เดี๋ยวเราไปหาพ่อแม่หนูกัน"
"พี่ดป็นคนดี ไม่ทำอะไรเราหรอก"
เขาชูมือขึ้นโบกๆ ให้ดูว่าไม่ได้จะทำอะไร เด็กขี้กลัวหรอ จับมือยังไงดี...
โอ๊ะ
พอคิดอะไรบางอย่างได้ก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตของตัวเองแล้วเอาห่อลูกอมสองอันออกมา
"เอาไหม พี่ให้กินอันนึง เดี๋ยวเราไปหาพ่อแม่หนูกัน"
จังหวะที่อีกฝ่ายหันมองมาก็สดุ้งเฮือกเลย นี่เขาแอบไม่เนียนหรอ
แต่เห็นท่าทางดูเป็นมิตรแล้วก็ไม่ได้มีกลิ่นภัยอันตรายด้วย ก็ค่อยๆเดินออกมาหาสภาพเดินลากเสื้อแจ็คเก็ตตัวใหญ่ไปกับพท้น
"ซ-ซ่อนแอบค้าบ--"
ดูก็รู้ว่าตั้งใจแอบมองแต่ไม่กล้าเข้ามาหา
จังหวะที่อีกฝ่ายหันมองมาก็สดุ้งเฮือกเลย นี่เขาแอบไม่เนียนหรอ
แต่เห็นท่าทางดูเป็นมิตรแล้วก็ไม่ได้มีกลิ่นภัยอันตรายด้วย ก็ค่อยๆเดินออกมาหาสภาพเดินลากเสื้อแจ็คเก็ตตัวใหญ่ไปกับพท้น
"ซ-ซ่อนแอบค้าบ--"
ดูก็รู้ว่าตั้งใจแอบมองแต่ไม่กล้าเข้ามาหา
เอามือกุมปากไอกระแอมแก้เขิน ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจสองสามทีในร่มไม้
"ผมว่าผมคงต้องเข้าห้องเรียนแหละ ไม่อยากพลาดการจองตำแหน่งโต๊ะที่ดีที่สุดน่ะนะ"
รีบเปลี่ยนเรื่องอย่างไวพร้อมชูสองนิ้วยิ้มแย้ม
"เรื่องแจ็คเก็ตสูทเอาไว้ค่อยมาคืนผมก็ได้นะ"
เขาพูดถึงเสื้อคลุมที่ตนเอาไปปูบนพื้นหญ้าให้อีกฝ่ายได้นอน นิ้วชี้ๆ อย่างสนุกสนาน
"รุ่นพี่ก็ระวังอย่าเข้าห้องเรียนสายล่ะ~"
เอามือกุมปากไอกระแอมแก้เขิน ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจสองสามทีในร่มไม้
"ผมว่าผมคงต้องเข้าห้องเรียนแหละ ไม่อยากพลาดการจองตำแหน่งโต๊ะที่ดีที่สุดน่ะนะ"
รีบเปลี่ยนเรื่องอย่างไวพร้อมชูสองนิ้วยิ้มแย้ม
"เรื่องแจ็คเก็ตสูทเอาไว้ค่อยมาคืนผมก็ได้นะ"
เขาพูดถึงเสื้อคลุมที่ตนเอาไปปูบนพื้นหญ้าให้อีกฝ่ายได้นอน นิ้วชี้ๆ อย่างสนุกสนาน
"รุ่นพี่ก็ระวังอย่าเข้าห้องเรียนสายล่ะ~"
“อย่ากัดแขนตัวเองแบบนั้นสิ!”
สายตามองหาของอย่างอื่นที่จะให้อีกฝ่ายกัดเอาไว้ ก่อนเขาจะถอดเสื้อแจ็คเก็ตตัวเองออกแล้วยื่นให้อีกฝ่าย
“กัดไอ้นี่ไปก่อนพอไหวไหม? นายมีอาหารสำรองที่ห้องรึเปล่า?”
“”
“อย่ากัดแขนตัวเองแบบนั้นสิ!”
สายตามองหาของอย่างอื่นที่จะให้อีกฝ่ายกัดเอาไว้ ก่อนเขาจะถอดเสื้อแจ็คเก็ตตัวเองออกแล้วยื่นให้อีกฝ่าย
“กัดไอ้นี่ไปก่อนพอไหวไหม? นายมีอาหารสำรองที่ห้องรึเปล่า?”
“”
/พออีกตนอนุญาตโดยใช้คำสุภาพ คิ้วเรียวเลิกขึ้นยิ้มๆก่อนทิ้งสะโพกนั่งลงข้าง
"หืม?..อ่อ"
/จนโดนถามขึ้น มือจับเสื้อดูก่อนจะขำน้อยๆแล้วตอบกลับไป
"ใช่ นายละ ไม่เห็นใส่แจ็กเก็ตเลยนะ"
/ยังมีหน้ามาพูดถึงแจ็คเก็ตหน้าตาเฉย
/พออีกตนอนุญาตโดยใช้คำสุภาพ คิ้วเรียวเลิกขึ้นยิ้มๆก่อนทิ้งสะโพกนั่งลงข้าง
"หืม?..อ่อ"
/จนโดนถามขึ้น มือจับเสื้อดูก่อนจะขำน้อยๆแล้วตอบกลับไป
"ใช่ นายละ ไม่เห็นใส่แจ็กเก็ตเลยนะ"
/ยังมีหน้ามาพูดถึงแจ็คเก็ตหน้าตาเฉย
คนแรกพี่สาวคนสวย @wonjiamuc.bsky.social
"โดยรวมทำง่ายครับ ทรงผมคนน่ารักถึงจะทำและไม่น่ารักเท่าเจ้าของทรงผมก็เถอะ ผมทักเปียเองคนเดียวเลยแอบลำบากแต่ว่ามันก็สนุกดีนะ!!"
แซมมี่รีวิวด้วยความกระตือรือร้นก่อนจะขยับที่คาดผมให้เข้าที่
"เอาล่ะ...คนต่อไป!"
สาวตัวเล็กเดินมาขนาบข้างโดยพยายามไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว
เธออยู่ในชุดเสื้อยืดและแจ็คเก็ตประจำหอ pnk กางเกงขาสั้นถุงเท้าเข่าและรองเท้ากีฬา
ส่วนใบหน้าดูเรียบ ๆ เหมือนจะแต่งก็ไม่แต่ง ทั้งยังมัดผมหางม้าทรงสูงด้วย
สาวตัวเล็กเดินมาขนาบข้างโดยพยายามไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว
เธออยู่ในชุดเสื้อยืดและแจ็คเก็ตประจำหอ pnk กางเกงขาสั้นถุงเท้าเข่าและรองเท้ากีฬา
ส่วนใบหน้าดูเรียบ ๆ เหมือนจะแต่งก็ไม่แต่ง ทั้งยังมัดผมหางม้าทรงสูงด้วย