(ลองวาดโนริในทรงผมเพื่อนๆ 2-Hดูค่ะ งิ้ง🥺🌷
ถือโอกาสมาเปิดแท็กวาดด้วยเลย เชิญชวนทุกคนมาเปลี่ยนทรงผม🤗)
(ลองวาดโนริในทรงผมเพื่อนๆ 2-Hดูค่ะ งิ้ง🥺🌷
ถือโอกาสมาเปิดแท็กวาดด้วยเลย เชิญชวนทุกคนมาเปลี่ยนทรงผม🤗)
@azushi-kmi.bsky.social
@kmitofu.bsky.social
@amnhotaru-kmi.bsky.social
@kmi-fushimi.bsky.social
@kmi-kioko.bsky.social
@kmi-marry.bsky.social
#KMI_2-H
@azushi-kmi.bsky.social
@kmitofu.bsky.social
@amnhotaru-kmi.bsky.social
@kmi-fushimi.bsky.social
@kmi-kioko.bsky.social
@kmi-marry.bsky.social
#KMI_2-H
ทีม'หมาทรงเลี้ยง'และ'หมาลูกชัง'ของประธาน
[Group C]
ชัยชนะตกเป็นของ "ฝ่ายมนุษย์หมาป่า"
ทีม'หมาทรงเลี้ยง'และ'หมาลูกชัง'ของประธาน
[Group C]
ชัยชนะตกเป็นของ "ฝ่ายมนุษย์หมาป่า"
ห้อง 2-H ช่วงแนะนำตัวหน้าชั้นเรียน
เสียงแนะนำตัวมั่นใจและฉะฉานจนเกินไป อีกทั้งยังพูดเรื่องที่ไม่จำเป็นต้องพูดอีก
"ขอฝากตัวด้วยนะ!" หลังกล่าวแนะนำตัวเสร็จยกมือขึ้นตะเบ๊ะและส่งยิ้มกว้างสดใสให้ทุกๆ คน
(2-H แวะมารีแอคสั้นๆ ได้นะฮะ 🫶)
ห้อง 2-H ช่วงแนะนำตัวหน้าชั้นเรียน
เสียงแนะนำตัวมั่นใจและฉะฉานจนเกินไป อีกทั้งยังพูดเรื่องที่ไม่จำเป็นต้องพูดอีก
"ขอฝากตัวด้วยนะ!" หลังกล่าวแนะนำตัวเสร็จยกมือขึ้นตะเบ๊ะและส่งยิ้มกว้างสดใสให้ทุกๆ คน
(2-H แวะมารีแอคสั้นๆ ได้นะฮะ 🫶)
(มาส่งใบฟ้อง 2-H ฉลองที่ติ้กเต็มช่องครับ🥳
เรื่องราวมันมากมายสุดๆ อยากจะเอาทุกอย่างมาแชร์ให้โลกรู้จริงๆ555555
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนในรายชื่อที่คอยมาสนุกและป่วนไปด้วยกันนะครับผม!)
(มาส่งใบฟ้อง 2-H ฉลองที่ติ้กเต็มช่องครับ🥳
เรื่องราวมันมากมายสุดๆ อยากจะเอาทุกอย่างมาแชร์ให้โลกรู้จริงๆ555555
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนในรายชื่อที่คอยมาสนุกและป่วนไปด้วยกันนะครับผม!)
โนริหลังจากที่แยกตัวออกมาจากทุกคนในบ้านพัก เขาเดินทอดน่องมาเรื่อยๆจนมาถึงหาดที่ห่างออกไปพอควรเหมือนรู้ว่าควรจะมาที่ตรงนี้
ที่นั่น มีใครบางคนกำลังรอเขาอยู่ และเป็นคนเดียวกับที่ปลุกเขาออกมา...
โนริหลังจากที่แยกตัวออกมาจากทุกคนในบ้านพัก เขาเดินทอดน่องมาเรื่อยๆจนมาถึงหาดที่ห่างออกไปพอควรเหมือนรู้ว่าควรจะมาที่ตรงนี้
ที่นั่น มีใครบางคนกำลังรอเขาอยู่ และเป็นคนเดียวกับที่ปลุกเขาออกมา...
หลังเปิดเทอมได้ไม่กี่วันสมาชิกห้อง2-Hก็ได้ตกลงกันจัดงานวันเกิดย้อนหลังให้โฮตารุคุง โดยแบ่งทีมไปพาโฮตารุคุงมาจากบ้านและทีมทำอาหาร ส่วนเขา...
คือทีมคอยโทรรายงานสถานการณ์ระหว่างทาง
แต่ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมโดนคนรอบข้างมองด้วยสายตาแปลกๆ ทักษะการปลอมตัวของเขามันผิดพลาดตรงไหนกัน??????
หลังเปิดเทอมได้ไม่กี่วันสมาชิกห้อง2-Hก็ได้ตกลงกันจัดงานวันเกิดย้อนหลังให้โฮตารุคุง โดยแบ่งทีมไปพาโฮตารุคุงมาจากบ้านและทีมทำอาหาร ส่วนเขา...
คือทีมคอยโทรรายงานสถานการณ์ระหว่างทาง
แต่ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมโดนคนรอบข้างมองด้วยสายตาแปลกๆ ทักษะการปลอมตัวของเขามันผิดพลาดตรงไหนกัน??????
[ห้อง 2-H]
เมื่อถึงคราวที่ตนเองต้องออกไปแนะนำตัว หนุ่มผมแดงส่วนสูงมาตรฐานก้าวออกไปหน้าชั้นเรียนพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนประดับใบหน้า
"ทามุระ โนริฮิโตะครับ ยินดีที่ได้รู้จัก!
เรียกผมว่า 'โนริ'ได้เลยนะครับ"
"เป้าหมายของปีนี้คือการเป็นเพื่อนกับทุกคน"
"ของที่ชอบคือข้าวหน้าเนื้อ ขอฝากตัวด้วยครับ"
เขากล่าวด้วยเสียงดังฟังชัดและสดใสตามฉบับเจ้าตัว
[ห้อง 2-H]
เมื่อถึงคราวที่ตนเองต้องออกไปแนะนำตัว หนุ่มผมแดงส่วนสูงมาตรฐานก้าวออกไปหน้าชั้นเรียนพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนประดับใบหน้า
"ทามุระ โนริฮิโตะครับ ยินดีที่ได้รู้จัก!
เรียกผมว่า 'โนริ'ได้เลยนะครับ"
"เป้าหมายของปีนี้คือการเป็นเพื่อนกับทุกคน"
"ของที่ชอบคือข้าวหน้าเนื้อ ขอฝากตัวด้วยครับ"
เขากล่าวด้วยเสียงดังฟังชัดและสดใสตามฉบับเจ้าตัว
[ห้อง 2-H]
“อรุณสวัสดิ์ ทุกคน!” น้ำเสียงสูงแปร่งสดใสเอ่ยเมื่อมายืนอยู่หน้าชั้นเรียน
“หลายๆคนอาจจะรู้จักกันอยู่แล้ว แต่จะขอแนะนำตัวอีกครั้ง—”
กระแอมเบาสองที
“ผม อิโอริ อิจิโจว จะดีใจมากเลยถ้าหากเรียกผมว่า ‘อิจจัง‘ อีก 1 ปีต่อจากนี้ฝากตัวด้วยนะ!”
“ของที่ชอบอันดับ 1 คือของน่ารัก ส่วนอันดับ 2 คือตัวผมเอง” ยกยิ้มขมิบตา
“เท่านี้ครับ~(・ᴗ˂̵☆)“
[ห้อง 2-H]
“อรุณสวัสดิ์ ทุกคน!” น้ำเสียงสูงแปร่งสดใสเอ่ยเมื่อมายืนอยู่หน้าชั้นเรียน
“หลายๆคนอาจจะรู้จักกันอยู่แล้ว แต่จะขอแนะนำตัวอีกครั้ง—”
กระแอมเบาสองที
“ผม อิโอริ อิจิโจว จะดีใจมากเลยถ้าหากเรียกผมว่า ‘อิจจัง‘ อีก 1 ปีต่อจากนี้ฝากตัวด้วยนะ!”
“ของที่ชอบอันดับ 1 คือของน่ารัก ส่วนอันดับ 2 คือตัวผมเอง” ยกยิ้มขมิบตา
“เท่านี้ครับ~(・ᴗ˂̵☆)“
เขาเขียนชื่อตนเองช้า ๆ ด้วยลายมือที่ค่อนข้างเป็นระเบียบ รอยยิ้มนุ่มนวลเจือความประหม่าประดับอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา
”มันโทกุ อินุชิอิครับ ของที่ชอบคือเมนไทโกะ”
ว่าจบก็โค้งศีรษะลงจนเชือกขาวแดงที่มัดผมอยู่กระดิกไหว
“ขอความกรุณาฝากเนื้อฝากตัวในปีนี้ด้วย”
เขาเขียนชื่อตนเองช้า ๆ ด้วยลายมือที่ค่อนข้างเป็นระเบียบ รอยยิ้มนุ่มนวลเจือความประหม่าประดับอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา
”มันโทกุ อินุชิอิครับ ของที่ชอบคือเมนไทโกะ”
ว่าจบก็โค้งศีรษะลงจนเชือกขาวแดงที่มัดผมอยู่กระดิกไหว
“ขอความกรุณาฝากเนื้อฝากตัวในปีนี้ด้วย”
เมื่อถึงตาแนะนำตัวของหนุ่มหน้านักเลง เขาเดินตรงไปหน้าห้องก่อนจะหยิบชอล์คมาขูดกระดานดำอย่างเต็มแรงจนทู่ในทันทีเมื่อเขียนชื่อตนเสร็จ
”ฉัน ยูซาวะ อาสึชิ! ส่วนของที่ชอบ…อ่า ของฟรีกับเอาตังค์คนอื่นล่ะมั้ง?“
เสียงดังขานชื่อลั่นห้องสายตากวาดไปทั่วห้องสำรวจคนในชั้นเรียนด้วยสายตาที่ดูไม่เป็นมิตร
“เฮ้ย! ไอ้คนที่เอาแต่มองนั่นน่ะ เอาตังค์มานี่ดิ๊!“
(+)
เมื่อถึงตาแนะนำตัวของหนุ่มหน้านักเลง เขาเดินตรงไปหน้าห้องก่อนจะหยิบชอล์คมาขูดกระดานดำอย่างเต็มแรงจนทู่ในทันทีเมื่อเขียนชื่อตนเสร็จ
”ฉัน ยูซาวะ อาสึชิ! ส่วนของที่ชอบ…อ่า ของฟรีกับเอาตังค์คนอื่นล่ะมั้ง?“
เสียงดังขานชื่อลั่นห้องสายตากวาดไปทั่วห้องสำรวจคนในชั้นเรียนด้วยสายตาที่ดูไม่เป็นมิตร
“เฮ้ย! ไอ้คนที่เอาแต่มองนั่นน่ะ เอาตังค์มานี่ดิ๊!“
(+)
[ห้อง 2-H]
การเป็นคิวสุดท้ายนั้น เป็นการรอที่ยาวนาน
ชายหนุ่มผมสีดำปลายแดงก้าวเดินขึ้นมาหน้าห้อง พร้อมรอยยิ้มแสนสดใสที่ประดับบนใบหน้า
" ยะสึรากิ อากิระ ครับ! เรียกผมว่า เทมโป ได้เลยครับชื่อเล่นผมน่ะ"
" สิ่งที่ชอบที่สุด คือ รอยยิ้มที่มีความสุขครับ อยากถ่ายเก็บรอยยิ้มทุกคนละครับ "
"ยิ้มให้กล้องกันเยอะๆด้วยนะครับ! ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ!!"
[ห้อง 2-H]
การเป็นคิวสุดท้ายนั้น เป็นการรอที่ยาวนาน
ชายหนุ่มผมสีดำปลายแดงก้าวเดินขึ้นมาหน้าห้อง พร้อมรอยยิ้มแสนสดใสที่ประดับบนใบหน้า
" ยะสึรากิ อากิระ ครับ! เรียกผมว่า เทมโป ได้เลยครับชื่อเล่นผมน่ะ"
" สิ่งที่ชอบที่สุด คือ รอยยิ้มที่มีความสุขครับ อยากถ่ายเก็บรอยยิ้มทุกคนละครับ "
"ยิ้มให้กล้องกันเยอะๆด้วยนะครับ! ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ!!"
เมื่อเขียนชื่อตัวเองเสร็จ เจ้าตัวชู 2 นิ้วและรอยยิ้มแนะนำตัวเอง
"สวัสดีครับ ฟูจิอิ เร็น เรียกเร็นเฉยๆก็ได้นะครับ"
"สิ่งที่ชอบ....อืม...ผมชอบเคนโด้กับสัตว์ขนฟูๆ ปีนี้ฝากตัวด้วยนะ~ อ๊ะถ้ายังไง ฝากร้านราเม็งของคุณพ่อที่ย่านการค้าด้วยนะครับ"
เขากล่าวแนะนำตัวเองเสร็จโดยที่ไม่ลืมเนียนโปรโมทร้านไปด้วย
เมื่อเขียนชื่อตัวเองเสร็จ เจ้าตัวชู 2 นิ้วและรอยยิ้มแนะนำตัวเอง
"สวัสดีครับ ฟูจิอิ เร็น เรียกเร็นเฉยๆก็ได้นะครับ"
"สิ่งที่ชอบ....อืม...ผมชอบเคนโด้กับสัตว์ขนฟูๆ ปีนี้ฝากตัวด้วยนะ~ อ๊ะถ้ายังไง ฝากร้านราเม็งของคุณพ่อที่ย่านการค้าด้วยนะครับ"
เขากล่าวแนะนำตัวเองเสร็จโดยที่ไม่ลืมเนียนโปรโมทร้านไปด้วย
เด็กสาวตัวเล็กออกมาตามลำดับเมื่อถึงคิวของเธอ
ปลายชอล์คขาวถูกเขียนชื่อเต็มของตัวเองลงบนกระดาน
ปลายของมันตวัดเป็นลายมือบรรจงอย่างมั่นใจ
"ชิโนซะกิ อายาเมะ"
"เรียกแค่อายะก็ได้"
"ปีนี้ก็ขอฝากตัวอีกปี"
อายาเมะค้อมหัวให้ทุกคนในห้อง
"...อ้อ...แล้วก็...ถ้ามีเรื่อง 'สนุก ๆ' อย่าลืมเรียกเราด้วย"
เด็กสาวตัวเล็กออกมาตามลำดับเมื่อถึงคิวของเธอ
ปลายชอล์คขาวถูกเขียนชื่อเต็มของตัวเองลงบนกระดาน
ปลายของมันตวัดเป็นลายมือบรรจงอย่างมั่นใจ
"ชิโนซะกิ อายาเมะ"
"เรียกแค่อายะก็ได้"
"ปีนี้ก็ขอฝากตัวอีกปี"
อายาเมะค้อมหัวให้ทุกคนในห้อง
"...อ้อ...แล้วก็...ถ้ามีเรื่อง 'สนุก ๆ' อย่าลืมเรียกเราด้วย"