" ส.. สวัสดี ครับ "
" ม- มาดาระ โฮว..กะ "
" ยินดี.. ท ที่ได้รู้ จัก "
กว่าจะจบแต่ละประโยค เกือบหยุดหายใจ
" ส.. สวัสดี ครับ "
" ม- มาดาระ โฮว..กะ "
" ยินดี.. ท ที่ได้รู้ จัก "
กว่าจะจบแต่ละประโยค เกือบหยุดหายใจ
แต้ก แต้ก เสียงขีดชอล์กดังเป็นระยะ ๆ
"แต่นแต๊น—!"
"ฉันชื่อคุมัตสึ นิโนะ"
"ฝากตัวด้วยนะ !"
(พากระทิงหนุ่มมาแนะนำตัวค่ะ มาช้าแต่มานะคะ….พร้อมเล่นกับทุกคนเลยคับ!><)
แต้ก แต้ก เสียงขีดชอล์กดังเป็นระยะ ๆ
"แต่นแต๊น—!"
"ฉันชื่อคุมัตสึ นิโนะ"
"ฝากตัวด้วยนะ !"
(พากระทิงหนุ่มมาแนะนำตัวค่ะ มาช้าแต่มานะคะ….พร้อมเล่นกับทุกคนเลยคับ!><)
" ม.. ไม่นะ เราจะ.. เข้าร่วมไม่ได้ " ( สวมแว่นดำ )
.
.
" HEY M๋ANNNNN WELCOME TO OUR CLASSROOMHUH ? "
จอยทูมายเวิลด้วยการใส่แว่นดำกันเถอะ ♥️
" ม.. ไม่นะ เราจะ.. เข้าร่วมไม่ได้ " ( สวมแว่นดำ )
.
.
" HEY M๋ANNNNN WELCOME TO OUR CLASSROOMHUH ? "
จอยทูมายเวิลด้วยการใส่แว่นดำกันเถอะ ♥️
เช้าที่อากาศเย็นสบายพร้อมกับกิ่งต้นซากุระปลิวไสว บอกถึงเริ่มต้นใหม่ของฤดูกาล
สายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิ–—โคจิ (東風)พัดเข้ามายังที่มาโฮชิกิแห่งนี้แล้ว
หลังจากเขียนชื่อและแนะนำตัวเองเสร็จ ทานิฮาระ มาคิโตะก็เริ่มเรียกนักเรียนมาแนะนำตัวหน้าห้องทีละคน🌸
(โควตโพสอาจารย์เพื่อลงรูปได้เลยคับเด็กๆ)
เช้าที่อากาศเย็นสบายพร้อมกับกิ่งต้นซากุระปลิวไสว บอกถึงเริ่มต้นใหม่ของฤดูกาล
สายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิ–—โคจิ (東風)พัดเข้ามายังที่มาโฮชิกิแห่งนี้แล้ว
หลังจากเขียนชื่อและแนะนำตัวเองเสร็จ ทานิฮาระ มาคิโตะก็เริ่มเรียกนักเรียนมาแนะนำตัวหน้าห้องทีละคน🌸
(โควตโพสอาจารย์เพื่อลงรูปได้เลยคับเด็กๆ)
"ยามากุจิ ทาเครุครับ"
"ไคกะปีแรกครับ"
ยืนเกาปาก.ing สั้นไปป่ะงี้ พูดเพิ่มหน่อยละกัน
"เอ่อ ชอบสะสมของเก่าครับ"
"จะไปบริจาคอะไร เอามาให้ผมก่อนก็ได้"
เผลอใช้นิสัยเขียนแบบเก่าซะได้ แต่ก็ช่างเถอะ
"ยามากุจิ ทาเครุครับ"
"ไคกะปีแรกครับ"
ยืนเกาปาก.ing สั้นไปป่ะงี้ พูดเพิ่มหน่อยละกัน
"เอ่อ ชอบสะสมของเก่าครับ"
"จะไปบริจาคอะไร เอามาให้ผมก่อนก็ได้"
เผลอใช้นิสัยเขียนแบบเก่าซะได้ แต่ก็ช่างเถอะ
“โทคาวะ อัตสึอากิครับ…เรียกว่าอัตสึอากิก็ได้ครับ”
เขาชะงักไปเล็กน้อย เหมือนกำลังเลือกคำพูด
“อ่า… ผมค่อนข้างเกร็งง่าย แต่ก็…อยากสนิทกับทุกคนมาก ๆ ครับ“
”ปีนี้ก็ฝากตัวด้วยนะครับ“ ถึงท่าทางจะดูลนลาน แต่เขาก็โน้มตัวเล็กน้อยอย่างสุภาพ
(มาช้าแต่ชัดเจนนะคะะะ…)
“โทคาวะ อัตสึอากิครับ…เรียกว่าอัตสึอากิก็ได้ครับ”
เขาชะงักไปเล็กน้อย เหมือนกำลังเลือกคำพูด
“อ่า… ผมค่อนข้างเกร็งง่าย แต่ก็…อยากสนิทกับทุกคนมาก ๆ ครับ“
”ปีนี้ก็ฝากตัวด้วยนะครับ“ ถึงท่าทางจะดูลนลาน แต่เขาก็โน้มตัวเล็กน้อยอย่างสุภาพ
(มาช้าแต่ชัดเจนนะคะะะ…)
หลังจากที่อินุคาวะนั่งรอเพื่อนในห้องออกไปแนะนำตัวหน้ากระดานกันจนเวียนมาถึงคิวตัวเองเพิ่งมานั่งที่ได้ไม่นานเพราะมาสาย
”เอาล่ะถึงคิวฉันแล้วสินะ“
“ฝากตัวด้วยอีกปีนะครับ“
(รอบแรกรอบสองลืมกดโควตรอบสามลืมแปะรูป🙂↕️🙂↕️)
หลังจากที่อินุคาวะนั่งรอเพื่อนในห้องออกไปแนะนำตัวหน้ากระดานกันจนเวียนมาถึงคิวตัวเองเพิ่งมานั่งที่ได้ไม่นานเพราะมาสาย
”เอาล่ะถึงคิวฉันแล้วสินะ“
“ฝากตัวด้วยอีกปีนะครับ“
(รอบแรกรอบสองลืมกดโควตรอบสามลืมแปะรูป🙂↕️🙂↕️)
ร่างสูงก้าวไปข้างหน้าห้องอย่างมั่นใจ หยิบชอล์กขาวขึ้นมาลากเส้นเป็นชื่อของตน
“โชยะเองครับ~”
เพราะเป็นปีที่ 2 แล้วส่วนใหญ่ก็รู้จักหน้าค่าตากันดี
“ชอบแมลงมากเลยล่ะ พวกมันไม่อันตรายหรอก…เชื่อฉันสิ“
เขาส่งยิ้มที่แปลไม่ออกว่าหมายความว่ายังไง
“ปีนี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะ”
ร่างสูงก้าวไปข้างหน้าห้องอย่างมั่นใจ หยิบชอล์กขาวขึ้นมาลากเส้นเป็นชื่อของตน
“โชยะเองครับ~”
เพราะเป็นปีที่ 2 แล้วส่วนใหญ่ก็รู้จักหน้าค่าตากันดี
“ชอบแมลงมากเลยล่ะ พวกมันไม่อันตรายหรอก…เชื่อฉันสิ“
เขาส่งยิ้มที่แปลไม่ออกว่าหมายความว่ายังไง
“ปีนี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะ”
หลังจากที่เขียนชื่อของตนบนกระดานเสร็จเรียบร้อยก็เริ่มกล่าวทักทายอาจารย์ และเพื่อนร่วมชั้นอย่างเป็นมิตร
" ชิโอนางิ คานาเดะครับ "
" ฝาก ตัว ด้วย นะ~ "
เจ้าตัวพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสดใส
เป็นภาพที่น่าประหลาดใจเล็กน้อย
" จบแล้วครับ "
แต่ก็เป็นพวกคาดเดาไม่ได้อยู่แล้วนี่นะ
การแนะนำตัวจึงจบลงเท่านั้น
หลังจากที่เขียนชื่อของตนบนกระดานเสร็จเรียบร้อยก็เริ่มกล่าวทักทายอาจารย์ และเพื่อนร่วมชั้นอย่างเป็นมิตร
" ชิโอนางิ คานาเดะครับ "
" ฝาก ตัว ด้วย นะ~ "
เจ้าตัวพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสดใส
เป็นภาพที่น่าประหลาดใจเล็กน้อย
" จบแล้วครับ "
แต่ก็เป็นพวกคาดเดาไม่ได้อยู่แล้วนี่นะ
การแนะนำตัวจึงจบลงเท่านั้น
"อรุณสวัสดิ์ทุกคนค่ะ"
กล่าวทักทายก่อนจะบรรจงเขียนชื่อตนลงไปอย่างเรียบง่าย
"บาราโซโนะอิน มิเรอิ"
"..." ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ชอบการแนะนำตัวนี้เท่าไร แม้สีหน้าจะยังคงไว้ซึ่งรอยยิ้ม
"อายุ 16 ปีค่ะ"
"ขอฝากตัวด้วยนะคะ"
การแนะนำตัวสั้นๆ จบลงเช่นนั้น
( รูปจะตามมาในภายหลังค่ะ--- )
เช้าที่อากาศเย็นสบายพร้อมกับกิ่งต้นซากุระปลิวไสว บอกถึงเริ่มต้นใหม่ของฤดูกาล
สายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิ–—โคจิ (東風)พัดเข้ามายังที่มาโฮชิกิแห่งนี้แล้ว
หลังจากเขียนชื่อและแนะนำตัวเองเสร็จ ทานิฮาระ มาคิโตะก็เริ่มเรียกนักเรียนมาแนะนำตัวหน้าห้องทีละคน🌸
(โควตโพสอาจารย์เพื่อลงรูปได้เลยคับเด็กๆ)
"อรุณสวัสดิ์ทุกคนค่ะ"
กล่าวทักทายก่อนจะบรรจงเขียนชื่อตนลงไปอย่างเรียบง่าย
"บาราโซโนะอิน มิเรอิ"
"..." ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ชอบการแนะนำตัวนี้เท่าไร แม้สีหน้าจะยังคงไว้ซึ่งรอยยิ้ม
"อายุ 16 ปีค่ะ"
"ขอฝากตัวด้วยนะคะ"
การแนะนำตัวสั้นๆ จบลงเช่นนั้น
( รูปจะตามมาในภายหลังค่ะ--- )