Nieuwe miniserie ‘Verhalenfabriek’ over kringloopwinkel laat kwetsbaarheid en karakter zien van Staatsliedenbuurt
In de nieuwe miniserie lsquoVerhalenfabriekrsquo volgt het AT5programma Damsko het reilen en zeilen van de kringloopwinkel Kerk en Buurt aan de De Wittenkade in de Staatsliedenbuurt. In de eerste aflevering maken we kennis met Harold Kreuk, die bijna veertig vrijwilligers aanstuurt in de zaak. ldquoAls je hier de trap afloopt kom je in een aparte wereld vol verhalen. De mensen zijn wat rebels, het krakersDNA zit er dan ook goed in. Elke dag worden er oude spullen gebracht en creeumlren we daarmee weer nieuwe verhalen.rdquoldquoWil je wat vragenrdquo Harold kijkt een vrouw aan die hem kort daarvoor vriendelijk gedag zei. ldquoNee ik wilde alleen even lsquohoirsquo zeggenrdquo, zegt ze. Terwijl hij na een kort gesprekje over haar uitgekozen tweedehands artikel weer doorloopt, duurt het niet lang of hij wordt weer staande gehouden. Nu door een medewerker: ldquoHarold die cdspeler werkt. Hij staat nu te draaien.rdquo Harold, die altijd netjes gekleed gaat, blijft er rustig onder en neemt altijd voor iedereen die hem aanschiet een waardig moment om inhoudelijk te reageren. Overal in de winkel waar zijn zwarte baret naartoe beweegt volgen er mensen die wat van hem willen.ldquoIk ben een vraagbaak, maar ik vind dat ergens ook goedrdquo, vertelt Harold. ldquoEr zijn zoveel mensen hier die het vrijwillig doen en ik ben de enige die betaald krijgt. Daar hoort ook wel een beetje verantwoordelijkheid bij denk ik.rdquo De kringloopwinkel Kerk en Buurt zit aan de De Wittenkade in de kelder van de Nassaukerk. Het is onderdeel van meer buurtinitiatieven van de stichting. Zo is er ook een inloophuis, burenhulp en een buurteettafel. Dit zorgt ervoor dat er naast mensen die geloven in duurzaam leven of op een koopje uit zijn, er ook de meest kwetsbare buurtbewoners over de vloer komen.Consumeren is echt een dingldquoIedereen die hier komt, of zich verbonden voelt met de kringloop heeft iets met duurzaamheid. Of die gelooft in als ze nieuwe dingen aanschaffen, dat het hier een nieuw leven kan krijgen.rdquo Harold heeft even een momentje voor zichzelf, terwijl hij via de afdeling met huishoudelijke spullen naar de kantoorartikelen loopt. ldquoMaar ik heb echt een hekel aan dit soort multomappenrdquo, zegt hij terwijl hij een map uit een kast pakt. ldquoEen gemiddelde gen Zrsquoer die zal hier met zrsquon vingers over wrijven om te kijken wat voor scherm je hier tevoorschijn kan halen. Dit soort dingen verkoop ik niet, maar het lukt me na drie jaar nog steeds niet ze te weren.rdquo Even laten liggen de multomappen bij de gratis op te halen spullen voor de ingang.Via de audiovisuele afdeling begeeft hij zich naar een kamertje waar vrijwilligers oude elektronische producten testen. ldquoIk maak even een foto van een van de cdspeler, want een oude dame die hier ooit klant was maar niet meer in de buurt woont, wilde er graag een hebben.rdquo Harold gaat ver in het proberen zoveel mogelijk spullen kwijt te raken. ldquoWe willen zo snel als mogelijk van dingen afkomen. We halen ook al een tijd niks meer op in de buurt.rdquo Als hem naar een ruwe schatting wordt gevraagd, gokt Harold dat er met de kleding in de winkel ruim tien garderobes kan samenstellen. ldquoHetzelfde geldt voor onze boekenafdeling, er komt elke dag zoveel binnen. Consumeren is echt een ding, er zijn gewoon te veel spullen. Ik denk dat er genoeg kleren zijn voor nog zeker drie generaties, we hoeven helemaal niks nieuws meer te kopen.rdquoDe miniserie lsquoVerhalenfabriekrsquo is onderdeel van het programma Damsko.