Harald en Sylvia ontmoetten elkaar tussen de dieren: nu vieren zij 60 jaar Artisklas
Hun dierentuin is de kleinste van Nederland, maar hun verantwoordelijkheid is groot. Harald en Sylvia Ames vieren in 2024 het 60jarig bestaan van de Artisklas in HaarlemNoord. Ik wil niet dat bezoekers een blaadje van een boom plukken.Voor een tiener uit Schalkwijk voelt HaarlemNoord als de andere kant van de wereld. En dus was Harald Ames in de zoektocht naar een opvang voor zijn hagedis er niet op gekomen om de Artisklas in het Noordersportpark te bezoeken. Sterker nog, in plaats daarvan vroeg hij aan Burgers Dierenpark in Arnhem of ze zijn reptiel wilden overnemen. Van de Artisklas had hij nog nooit gehoord.Tot een plaatsgenoot hem tipte. We schrijven eind jaren lsquo80. Harold toog naar het noorden van de stad, waar hij inderdaad een kleine, ietwat obscure dierentuin aantrof. Ontsnappen hier weleens dieren, vroeg Harald aan de eerste de beste vrijwilliger. Hij vertrouwde het niet helemaal. En dus kwam hij elke zaterdag naar de Artisklas om te controleren of zijn hagedis er nog was.Die bleef in de Artisklas en Harald ook. Eerst als vrijwilliger en vanaf eind jaren lsquo90 als voorzitter van de stichting. Ja, je kan wel zeggen dat mijn hele leven om de dierentuin draait, zegt hij bij de kassa annex kantine op het terrein. Naast hem zit Sylvia Ames, zijn vrouw en secretaris van de stichting. Ze leerden elkaar kennen in de dierentuin.Ze werken samen met zorsquon vijftien andere vrijwilligers, maar moeten bekennen dat ze de spil in het geheel zijn. Vroeger was het helemaal erg, vertelt Harald. Een dagje weg was een hele onderneming. We moesten om 6 uur lsquos ochtends de dieren voeren. Dan pakten we de trein om een dagje te fietsen op de Veluwe. Op tijd moesten we weer terug naar Haarlem, zodat we om 11 uur lsquos avonds nog een keer konden voeren.Een missieDe Artisklas is niet iets wat je erbij doet. Het is een missie, zoals dat ook gold voor oprichter Ko Molenaar 60 jaar geleden. Ko werkte in Artis, in Amsterdam, maar zijn fascinatie voor dieren beperkte zich niet tot kantooruren. In een kelderbox van het appartementencomplex waar hij woonde, richtte hij een zooumllogisch appartement in. Zo ontstond daar in 1964 in de Nico van Suchtelenstraat in HaarlemNoord de Artisklas.Het element lsquoklasrsquo in de naam duidt op de educatieve insteek van Ko. In 1972 vertelt hij in een interview aan de krant: Ik vind het leuk, als hobby en omdat het tegelijk mijn werk is, de jeugd wat belangstelling voor dieren bij te brengen. Onbekend maakt onbemind, zo is het idee. Anno 2024 is dat nog steeds het uitgangspunt in de Artisklas, al zijn de opvattingen over het houden van dieren wel veranderd.Het was een andere tijd, weet Harald. Je kan het Ko niet kwalijk nemen toen keken we er anders naar maar nu zou je geen dieren in een kelderbox houden. Begin jaren lsquo70 verhuisde de Artisklas naar het hoekje van het Noordersportpark dat de gemeente beschikbaar stelde. Harald: Op oude fotorsquos zie je nog dat iedereen zijn vingers door de tralies steekt. En dat bezoekers eten geven.Dat is nu uit den boze in de Artisklas. We denken nu veel meer vanuit het perspectief van de dieren, legt Harald uit. Kijk ernaar, maar laat ze verder met rust. Je moet ze niet continu afleiden of storen. Dat geeft alleen maar stress. En dus is het een nadrukkelijke taak van de vrijwilligers om bezoekers aan te spreken die op een raam kloppen. Of met eten langs een dier lopen.Respect voor de natuurWat we de vrijwilligers bijbrengen is dat het hun dieren zijn. Of eigenlijk geldt dat voor alle natuur in dit park. Daar ben je voorzichtig mee en onderhoud je goed. Ik wil ook niet dat een bezoeker een blaadje plukt van een boom. Als je bij iemand te gast bent, neem je ook niet zomaar iets mee. Het gaat om respect voor de natuur.Denken vanuit de dieren en de natuur. Dat is nu het uitgangspunt in de Artisklas en vormt de basis voor de toekomst. Nieuw in het park is de insectenwand, vertelt Harald. Die is te zien als je door het Schoterbos loopt. We willen daarmee de bezoekers leren hoe ze ook zelf iets kunnen doen voor de dieren in hun tuin. Het ene dier is niet beter dan het andere.Harald en Sylvia zijn vastberaden die visie te bewaken. Ook al kunnen ze met de juiste voorbereiding en overdracht inmiddels gerust enkele dagen van huis, een stapje terug doen is niet aan de orde. Integendeel. Ik kijk uit naar mijn pensioen. Dan heb ik hier meer tijd voor. Misschien kunnen we dan zelfs wel doordeweeks open.