[ #OMTK_Bonkura | ที่ไหนสักแห่งในแถบคันไซ | ปลายยุคเอโดะ ]

"มาทางนี้เถอะ มือของฉันคงไม่อุ่นนัก แต่พื้นดินที่นี่เย็นเกินไป"

"ส่วนชื่อของเธอที่ปรากฏตัวในคืนโอบ้ง..."

".. บงคุระ ดีไหม?"

#OMTK_CommuSS2

"ม้าว? (´･ω･`)?"

"อวี๊หวี่หวี่หวี่หวี่" (กำลังแซบปลาดิบ)

"แแแแมมมมมมรรร๊๊๊๊วววววววววววฮฮฮฮื๊อออออออออออออหงื่ออออออหม่าวววววววววง้าววววววววม้าววววววววววว" (หางฟูเป็นแปรงขัดขวด)

————

บงมารุ ・ ぼんまる (บงคุระ・ 盆暗)
🐾 แมว(?)จร
🐾 หยุมเหนียงได้ ล้วงไข่ได้ แต่โดนยันต์ห้าแถวมั้ยไม่รู้
🐾 Bio: bit.ly/OMTK_Bonkura
🐾 ไม่มีใบโค แต่ DM เปิดตลอด

#OMTKSS2_YMS
#OMTK_Bonkura

ริมชายหาด หลังการรุกรานของโยไค มีแมวจรตัวหนึ่งหายไป

ไม่ว่าจะเป็นตรอกมืดๆ ที่มันมักโผล่ออกมาพันแข้งพันขาผู้สัญจร
บ้านของชาวเมืองที่มันไปนอนผึ่งรับลมอย่างไม่สนใจใคร
ย่านการค้าที่มันไปส่งเสียงโวยวายหน้าแผงปลา

หนึ่งสัปดาห์
หนึ่งเดือน
หาที่ไหนก็ไม่มี

[ #OMTK_Bonkura | ที่ไหนสักแห่งในแถบคันไซ | ปลายยุคเอโดะ ]

".. ฉันก็มีลูกไม่ได้ เพราะอย่างนั้น ท่านเทพคงส่งเธอมาสินะ"

"เขาว่ากันว่าแมวบางตัวจะอายุยืนจนเป็นอมตะได้ แล้วเธอล่ะ?"

"ถ้าฉันได้อยู่กับเธอไปเรื่อยก็คงดี"

"จากนั้นจะมีแค่ฉันกับเธอ จากฤดูร้อน เปลี่ยนเป็นฤดูหนาว ปีนี้ ปีหน้า และปีต่อไป.."

[ #OMTK_Bonkura | ที่ไหนสักแห่งในแถบคันไซ | ปลายยุคเอโดะ ]

บ้านหลังนั้นมักมีกลิ่นข้าวหุงสุกใหม่ๆ เจ้านายที่มันรักยิ่ง และความอบอุ่นที่แผ่กำซาบออกมาจากตักที่มันหนุนนอน

ต้นปี อากาศยังหนาวอยู่มาก พืชพรรณยังไม่แตกใบอ่อน

วันนั้น บ้านอวลไปด้วยกลิ่นเลือด
คนแปลกหน้ายืนอยู่เหนือเจ้านายของมัน
และความหนาวเหน็บที่เสียดถึงกระดูกก็ชำแรกขึ้นมาในความว่างเปล่า