ไอริมองจอหมายรักที่พึ่งเก็บได้ก่อนจะพลิกไปข้างหลังจดหมายเพื่อดูชื่อว่าส่งถึงใคร
"แหม่ ตายจริง~"
"คงต้องไปส่งให้ถึงมือเจ้าของจดหมายแล้วสิ^^"
เด็กสาวยิ้มร่าก่อนจะเดินไปหาเจ้าของเจ้าหมายที่อยู่ในมือ
ไอริมองจอหมายรักที่พึ่งเก็บได้ก่อนจะพลิกไปข้างหลังจดหมายเพื่อดูชื่อว่าส่งถึงใคร
"แหม่ ตายจริง~"
"คงต้องไปส่งให้ถึงมือเจ้าของจดหมายแล้วสิ^^"
เด็กสาวยิ้มร่าก่อนจะเดินไปหาเจ้าของเจ้าหมายที่อยู่ในมือ
"อ้ะ! ไม่นะ ด เดี๋ยวก่อน💦"
มือจับทาบตรงอกที่โบว์เคยมีอยู่อย่างตกใจ หันมองตามนกตัวนั้น สองเท้าวิ่งตามไปอย่างไม่ทันคิด แต่วิ่งไปได้ไม่ไกลเท่าไหร่ก็เริ่มหอบซะแล้ว
"แฮ่ก...แฮ่ก..." ยูกินะหยุดวิ่งเพราะเริ่มรู้สึกหายใจไม่ทัน เงยมองตามโปจิคุงที่บินหายลับไปแล้วตาละห้อย
"อ้ะ! ไม่นะ ด เดี๋ยวก่อน💦"
มือจับทาบตรงอกที่โบว์เคยมีอยู่อย่างตกใจ หันมองตามนกตัวนั้น สองเท้าวิ่งตามไปอย่างไม่ทันคิด แต่วิ่งไปได้ไม่ไกลเท่าไหร่ก็เริ่มหอบซะแล้ว
"แฮ่ก...แฮ่ก..." ยูกินะหยุดวิ่งเพราะเริ่มรู้สึกหายใจไม่ทัน เงยมองตามโปจิคุงที่บินหายลับไปแล้วตาละห้อย
ได้รับไหว้วานให้ช่วยงานตั้งแต่วันแรกของการเปิดเทอม มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร และการตอบรับให้การช่วยเหลือเองก็เป็นเรื่องปกติของมาฮิรุไม่ต่างอะไรกับการหายใจเช่นกัน
ระหว่างทางเจอคนรู้จักก็เอ่ยทักทายไปด้วยตลอดทาง
ได้รับไหว้วานให้ช่วยงานตั้งแต่วันแรกของการเปิดเทอม มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร และการตอบรับให้การช่วยเหลือเองก็เป็นเรื่องปกติของมาฮิรุไม่ต่างอะไรกับการหายใจเช่นกัน
ระหว่างทางเจอคนรู้จักก็เอ่ยทักทายไปด้วยตลอดทาง
ยูโตะชะงักฝีเท้าลงแทบจะทันที เมื่อเจ้าแมวดำตัวหนึ่งวิ่งตัดหน้าผ่านไปอย่างรวดเร็ว เขากะพริบตาปริบ ๆ ก่อนมองตามไปด้วยสีหน้าครุ่นคิด
“เดี๋ยวนะ... แมวดำวิ่งตัดหน้า?”
เขาหันซ้ายหันขวาอย่างระแวง ก่อนจะหัวเราะแห้ง ๆ
“นี่มันลางร้ายหรือฉันกำลังจะโชคดีกันแน่เนี่ย...”
ยูโตะชะงักฝีเท้าลงแทบจะทันที เมื่อเจ้าแมวดำตัวหนึ่งวิ่งตัดหน้าผ่านไปอย่างรวดเร็ว เขากะพริบตาปริบ ๆ ก่อนมองตามไปด้วยสีหน้าครุ่นคิด
“เดี๋ยวนะ... แมวดำวิ่งตัดหน้า?”
เขาหันซ้ายหันขวาอย่างระแวง ก่อนจะหัวเราะแห้ง ๆ
“นี่มันลางร้ายหรือฉันกำลังจะโชคดีกันแน่เนี่ย...”
เด็กสาวก้มมองเมื่อรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างบริเวณขา และได้พบกับแมวสีขาวที่ดูขี้อ้อนกำลังคลอเคลียและร้องเมี้ยวเบาๆเมื่อเธอก้มลงมอง
"อ๊ะ ทำไงดี น่ารักจัง..."
เธอพึมพำมองแมวที่ร้องเมี้ยวตาแป๋วไม่ไปไหน ก่อนจะตัดสินใจขยับตัวออกมาเพื่อให้คนอื่นได้ดูบอร์ดประกาศต่อ...
ส่วนเธอก็หลบมาเล่นกับแมวไงล่ะ!
เด็กสาวนั่งยองๆแล้วลูบแมวเหมียวอย่างเบามือและเพลิดเพลิน
#SKA_ComeBack
เด็กสาวก้มมองเมื่อรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างบริเวณขา และได้พบกับแมวสีขาวที่ดูขี้อ้อนกำลังคลอเคลียและร้องเมี้ยวเบาๆเมื่อเธอก้มลงมอง
"อ๊ะ ทำไงดี น่ารักจัง..."
เธอพึมพำมองแมวที่ร้องเมี้ยวตาแป๋วไม่ไปไหน ก่อนจะตัดสินใจขยับตัวออกมาเพื่อให้คนอื่นได้ดูบอร์ดประกาศต่อ...
ส่วนเธอก็หลบมาเล่นกับแมวไงล่ะ!
เด็กสาวนั่งยองๆแล้วลูบแมวเหมียวอย่างเบามือและเพลิดเพลิน
#SKA_ComeBack
* จิ๊บ!🐤 *
เมื่อได้ยินเสียงนกร้องอยู่เหนือหัว เธอก็เงยมองซ้ายขวา เห็นแค่นกที่บินหนีไปแล้ว
“ ใช่..โปจิป่าวนะ? ”
..และพึ่งสังเกตว่ามีดอกซากุระอยู่บนหัวเธอด้วย มาได้ยังไงนะ หรือโปจิมาวางไว้• •)?
* จิ๊บ!🐤 *
เมื่อได้ยินเสียงนกร้องอยู่เหนือหัว เธอก็เงยมองซ้ายขวา เห็นแค่นกที่บินหนีไปแล้ว
“ ใช่..โปจิป่าวนะ? ”
..และพึ่งสังเกตว่ามีดอกซากุระอยู่บนหัวเธอด้วย มาได้ยังไงนะ หรือโปจิมาวางไว้• •)?
"?"
ก้มหยิบกระดาษใบเล็กขึ้นมาอ่าน
ก่อนจะได้รู้ว่าตัวเองเผลอทำเรื่องเสียมารยาทเข้าไปแล้วหรือเปล่านะ?!
งั้น..วางไว้ที่เดิมก็แล้วกันนะคะ..
"?"
ก้มหยิบกระดาษใบเล็กขึ้นมาอ่าน
ก่อนจะได้รู้ว่าตัวเองเผลอทำเรื่องเสียมารยาทเข้าไปแล้วหรือเปล่านะ?!
งั้น..วางไว้ที่เดิมก็แล้วกันนะคะ..
ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยตอนที่สารวัตรนักเรียนเอ่ยทักท้วงเรื่องโบว์บนคอเสื้อที่ผูกเอาไว้อย่างรีบ ๆ จนเบี้ยวไม่ได้รูป
ทว่ายังไม่ทันจะได้พูดอะไรตอบกลับไป คนคนนั้นก็ยื่นลูกอมเม็ดหนึ่งใส่มือเธอแล้วเดินจากไปเสียดื้อ ๆ
“เอ๊ะ...”
เธอก้มมองลูกอมในมือสลับกับมองแผ่นหลังนั้น ก่อนจะตะโกนไล่หลังไปอย่างสุภาพ
“ขอบคุณนะคะ ครั้งหน้าจะระวังมากขึ้นค่ะ!”
(ย้อนหลังล่ะค่ะ)
ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยตอนที่สารวัตรนักเรียนเอ่ยทักท้วงเรื่องโบว์บนคอเสื้อที่ผูกเอาไว้อย่างรีบ ๆ จนเบี้ยวไม่ได้รูป
ทว่ายังไม่ทันจะได้พูดอะไรตอบกลับไป คนคนนั้นก็ยื่นลูกอมเม็ดหนึ่งใส่มือเธอแล้วเดินจากไปเสียดื้อ ๆ
“เอ๊ะ...”
เธอก้มมองลูกอมในมือสลับกับมองแผ่นหลังนั้น ก่อนจะตะโกนไล่หลังไปอย่างสุภาพ
“ขอบคุณนะคะ ครั้งหน้าจะระวังมากขึ้นค่ะ!”
(ย้อนหลังล่ะค่ะ)
"โอ๊ะ—"
ทันทีที่แกะขนมปังจากร้านสะดวกซื้อเมื่อช่วงเช้ามากิน แต่แล้วก็เจอก้อนอ้วน(?)บินโฉบพร้อมกับขนมปังในมือที่หายไปถึงครึ่งชิ้น
ไม่ได้งกหรือหวงอะไรหรอกนะ… แต่นกกินขนมปังได้ด้วยเหรอนั่น?
"โอ๊ะ—"
ทันทีที่แกะขนมปังจากร้านสะดวกซื้อเมื่อช่วงเช้ามากิน แต่แล้วก็เจอก้อนอ้วน(?)บินโฉบพร้อมกับขนมปังในมือที่หายไปถึงครึ่งชิ้น
ไม่ได้งกหรือหวงอะไรหรอกนะ… แต่นกกินขนมปังได้ด้วยเหรอนั่น?
'เป็นการเริ่มต้นเทอมใหม่ที่ยอดเยี่ยมมากเลยล่ะค่ะ'
หญิงสาวคิดเช่นนั้น ขณะยืนอยู่ท่ามกลางบรรยากาศอันแสนคึกคักของเช้าวันเปิดภาคเรียน
เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของเหล่านักเรียนดังแว่วมาจากทั่วทุกมุมของโรงเรียน
บ้างกำลังทักทายเพื่อนที่ไม่ได้พบกันตลอดช่วงปิดเทอม
ทุกอย่างดูมีชีวิตชีวากว่าปกติ
(+)
'เป็นการเริ่มต้นเทอมใหม่ที่ยอดเยี่ยมมากเลยล่ะค่ะ'
หญิงสาวคิดเช่นนั้น ขณะยืนอยู่ท่ามกลางบรรยากาศอันแสนคึกคักของเช้าวันเปิดภาคเรียน
เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของเหล่านักเรียนดังแว่วมาจากทั่วทุกมุมของโรงเรียน
บ้างกำลังทักทายเพื่อนที่ไม่ได้พบกันตลอดช่วงปิดเทอม
ทุกอย่างดูมีชีวิตชีวากว่าปกติ
(+)
ในเช้าวันเปิดเทอม วาตะได้เดินเข้ารั้วโรงเรียนมุ่งหน้าไปที่ใต้ต้นซากุระร้อยปีเผื่อหาที่นอนเล่นก่อนเข้าเวลาเรียน
ลมเย็นได้พักมาอ่อนๆทำให้กลีบของดอกซารุกะปลิวมาเกาะที่บ่าของวาตะ
"นั้นถือเป็นลางบอกโชคดีของวันนี้หรือเปล่าคุญต้นซารุระ"
ในเช้าวันเปิดเทอม วาตะได้เดินเข้ารั้วโรงเรียนมุ่งหน้าไปที่ใต้ต้นซากุระร้อยปีเผื่อหาที่นอนเล่นก่อนเข้าเวลาเรียน
ลมเย็นได้พักมาอ่อนๆทำให้กลีบของดอกซารุกะปลิวมาเกาะที่บ่าของวาตะ
"นั้นถือเป็นลางบอกโชคดีของวันนี้หรือเปล่าคุญต้นซารุระ"
ระหว่างเดินผ่านลานด้านล่างอาคารเรียน ชูสังเกตเห็นกระเป๋าสตางค์ใบนึงตกอยู่ที่พื้น
“....”
ก้มลงเก็บมันขึ้นมา ตั้งใจจะเปิดดูเพื่อหาข้อมูลของเจ้าของ แต่ทว่าเมื่อเปิดออกกลับพบว่าภายในอัดแน่นไปด้วยธนบัตรจำนวนมากจนน่าตกใจ(....)
ชูนิ่งมองอยู่ครู่นึง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองซ้ายทีขวาทีราวกับกำลังคิดว่าเขาสามารถไปแจ้งใครได้บ้าง--
ระหว่างเดินผ่านลานด้านล่างอาคารเรียน ชูสังเกตเห็นกระเป๋าสตางค์ใบนึงตกอยู่ที่พื้น
“....”
ก้มลงเก็บมันขึ้นมา ตั้งใจจะเปิดดูเพื่อหาข้อมูลของเจ้าของ แต่ทว่าเมื่อเปิดออกกลับพบว่าภายในอัดแน่นไปด้วยธนบัตรจำนวนมากจนน่าตกใจ(....)
ชูนิ่งมองอยู่ครู่นึง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองซ้ายทีขวาทีราวกับกำลังคิดว่าเขาสามารถไปแจ้งใครได้บ้าง--
ต่อก แต่ก ต่อก แต่ก
เสียงเขียนกระดานดังขึ้นอยู่เป็นระยะ ๆ ชื่อของเขาถูกเขียนเอาไว้บนกระดานอย่างเรียบง่าย ตกแต่งเพียงรูปก้อนเมฆสองก้อนเพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนตัวเล็กน้อย เท่านั้น
ใส่ความเป็นตัวเอง.. สิเนอะ
เมื่อเขียนเสร็จและกระพริบตา ทุกคนก็พบว่า
.. เขาหายไปจากหน้าห้องเสียอย่างนั้น?!
" ทาง~นี้ครับ~! "
+
พักกลางวัน | ดาดฟ้า w/ @kiran-ska.bsky.social
หลังจากขึ้นไปบนดาดฟ้าตามข้อความจากโทรศัพท์พร้อมของที่อีกฝ่ายฝากให้นำมาด้วย พวกเขาก็ได้พูดคุยกันเล็กน้อย
พักกลางวัน | ดาดฟ้า w/ @kiran-ska.bsky.social
หลังจากขึ้นไปบนดาดฟ้าตามข้อความจากโทรศัพท์พร้อมของที่อีกฝ่ายฝากให้นำมาด้วย พวกเขาก็ได้พูดคุยกันเล็กน้อย
วันเปิดเทอม | อาคารเรียน
ขณะเดินออกมาจากห้องเรียนเพื่อไปพักกลางวันตามปกติพร้อมข้าวกล่องในมือ เขากลับเจอผู้ชายคนหนึ่งที่ดูไม่รู้ตัวว่ามีกระดาษแปะอยู่บนแผ่นหลังซะงั้น
เขาส่ายหน้าเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปใกล้เพื่อแอบดึงกระดาษแผ่นนั้นออกเงียบ ๆ ไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว แล้วเก็บกระดาษเข้ากระเป๋ากางเกงให้เรียบร้อย เป็นการทำลายหลักฐาน
แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วเดินจากไป—
วันเปิดเทอม | อาคารเรียน
ขณะเดินออกมาจากห้องเรียนเพื่อไปพักกลางวันตามปกติพร้อมข้าวกล่องในมือ เขากลับเจอผู้ชายคนหนึ่งที่ดูไม่รู้ตัวว่ามีกระดาษแปะอยู่บนแผ่นหลังซะงั้น
เขาส่ายหน้าเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปใกล้เพื่อแอบดึงกระดาษแผ่นนั้นออกเงียบ ๆ ไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว แล้วเก็บกระดาษเข้ากระเป๋ากางเกงให้เรียบร้อย เป็นการทำลายหลักฐาน
แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วเดินจากไป—
• ช่วงเช้า | บริเวณทางเข้าโรงเรียน •
ช่างเป็นวันที่สดใสเหมาะกับเริ่มชีวิตในโรงเรียนที่รัก
ซานะรู้สึกได้ว่าวันนี้ต้องเป็นวันที่ดีของเธอมากแน่ ๆ
จนกระทั่ง...
แผล่ะ -
ซานะท่าทางเปลี่ยนไป มองดูรู้สึกได้ว่ามีควันพุ่งออกมาเลย คงฉุนมากแน่ ๆ
(มา + แจมคนฉุนได้นะคะะ มาช่วยน้องได้เยยค่ะ😍💚🍈🪴)
• ช่วงเช้า | บริเวณทางเข้าโรงเรียน •
ช่างเป็นวันที่สดใสเหมาะกับเริ่มชีวิตในโรงเรียนที่รัก
ซานะรู้สึกได้ว่าวันนี้ต้องเป็นวันที่ดีของเธอมากแน่ ๆ
จนกระทั่ง...
แผล่ะ -
ซานะท่าทางเปลี่ยนไป มองดูรู้สึกได้ว่ามีควันพุ่งออกมาเลย คงฉุนมากแน่ ๆ
(มา + แจมคนฉุนได้นะคะะ มาช่วยน้องได้เยยค่ะ😍💚🍈🪴)
~07:30 | บริเวณก๊อกน้ำของโรงเรียน
ชายหนุ่มกำลังกวักน้ำขึ้นมาล้างหัวที่ถูกโปจิคุงทิ้งระเบิดลงมา นอกจากนี้ก็ล้างฝุ่นที่ติดตามตัวที่ได้จากตัวเขาที่หกล้มตอนออกจากบ้าน
เขาหัวเราะเบาๆ เหมือนจะรีบเกินไปจนทำกระเป๋าเงินหายด้วย วันนี้ดวงซวยจริง
เมื่อเงยหน้าขึ้นมา อุเมะสบตาเข้ากับ[คุณ]
“ รุนหวัด มาเช้าจังนะ “
ก่อนจะถือวิสาสะวาน[คุณ]ให้ช่วยหยิบผ้าให้
~07:30 | บริเวณก๊อกน้ำของโรงเรียน
ชายหนุ่มกำลังกวักน้ำขึ้นมาล้างหัวที่ถูกโปจิคุงทิ้งระเบิดลงมา นอกจากนี้ก็ล้างฝุ่นที่ติดตามตัวที่ได้จากตัวเขาที่หกล้มตอนออกจากบ้าน
เขาหัวเราะเบาๆ เหมือนจะรีบเกินไปจนทำกระเป๋าเงินหายด้วย วันนี้ดวงซวยจริง
เมื่อเงยหน้าขึ้นมา อุเมะสบตาเข้ากับ[คุณ]
“ รุนหวัด มาเช้าจังนะ “
ก่อนจะถือวิสาสะวาน[คุณ]ให้ช่วยหยิบผ้าให้
โรงอาหาร | พักกลางวัน
(บวกได้ค่ะ🌟)
หนึ่งสิ่งที่ทัตสึยะเฝ้ารอในวันเปิดเทอมคงจะไม่พ้นอาหารกลางวันของโรงเรียน แม้ตัวเขาจะพลาดเมนูข้าวหมูสามชั้นตุ๋นของวันนี้ไปก็ตาม... สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจจะฝากท้องไว้กับร้านขนมปังแทน
ใจเขาอยากจะลองทุกอย่าง แต่คงกินไม่หมดแน่ๆ— และอาจจะทำให้ง่วงในคาบเรียนได้
“ เอาไงดี หรือหาคนช่วยกินได้มั้ยนะ ? ”
โรงอาหาร | พักกลางวัน
(บวกได้ค่ะ🌟)
หนึ่งสิ่งที่ทัตสึยะเฝ้ารอในวันเปิดเทอมคงจะไม่พ้นอาหารกลางวันของโรงเรียน แม้ตัวเขาจะพลาดเมนูข้าวหมูสามชั้นตุ๋นของวันนี้ไปก็ตาม... สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจจะฝากท้องไว้กับร้านขนมปังแทน
ใจเขาอยากจะลองทุกอย่าง แต่คงกินไม่หมดแน่ๆ— และอาจจะทำให้ง่วงในคาบเรียนได้
“ เอาไงดี หรือหาคนช่วยกินได้มั้ยนะ ? ”
ถึงคราวแนะนำตัว เด็กสาวก็ลุกจากที่นั่ง ก้าวตรงไปยังหน้าชั้นเรียน เขียนชื่อตัวเองบนกระดาน
ก่อนจะหันมาสบตากับเพื่อนๆ
“ฉันชื่อซุซุกิ อิซุมิ อยู่ชมรมเคนโด้!” เจ้าตัวเอ่ยเสียงดังฟังชัดด้วยรอยยิ้ม
“ในปีการศึกษาสุดท้ายนี้ หวังว่าจะได้มีความทรงจำที่ดีร่วมกับทุกคนนะ~”
“แล้วก็ ต้องขอฝากเนื้อฝากตัวด้วย”
พูดจบเธอก็โน้มตัวลงอย่างนอบน้อม
ถึงคราวแนะนำตัว เด็กสาวก็ลุกจากที่นั่ง ก้าวตรงไปยังหน้าชั้นเรียน เขียนชื่อตัวเองบนกระดาน
ก่อนจะหันมาสบตากับเพื่อนๆ
“ฉันชื่อซุซุกิ อิซุมิ อยู่ชมรมเคนโด้!” เจ้าตัวเอ่ยเสียงดังฟังชัดด้วยรอยยิ้ม
“ในปีการศึกษาสุดท้ายนี้ หวังว่าจะได้มีความทรงจำที่ดีร่วมกับทุกคนนะ~”
“แล้วก็ ต้องขอฝากเนื้อฝากตัวด้วย”
พูดจบเธอก็โน้มตัวลงอย่างนอบน้อม
ระหว่างที่กำลังก้าวไปยังตึกเรียน สายตาดันสะดุดกับใครบางคนเข้า
โดยเฉพาะกระดาษที่แปะอยู่บนหลังของเขา ทำให้ต้องหยุดมอง…
“คงไม่ได้โดนคนอื่นแกล้งใช่ไหมนะ???”
ระหว่างที่กำลังก้าวไปยังตึกเรียน สายตาดันสะดุดกับใครบางคนเข้า
โดยเฉพาะกระดาษที่แปะอยู่บนหลังของเขา ทำให้ต้องหยุดมอง…
“คงไม่ได้โดนคนอื่นแกล้งใช่ไหมนะ???”
วันเปิดเทอม | หน้าประตูโรงเรียน
/ยืนมองกระเป๋าเงินปริศนาในมือ/
"กระเป๋าของอาจารย์รึเปล่านะ...?"
/หันซ้ายหันขวามองหาเจ้าของ เผื่อว่าเจ้าตัวจะยังอยู่แถวนี้/
วันเปิดเทอม | หน้าประตูโรงเรียน
/ยืนมองกระเป๋าเงินปริศนาในมือ/
"กระเป๋าของอาจารย์รึเปล่านะ...?"
/หันซ้ายหันขวามองหาเจ้าของ เผื่อว่าเจ้าตัวจะยังอยู่แถวนี้/