หลังจากที่คนก่อนหน้ากลับเข้าที่ เขาก็ลุกขึ้นเดินตามไปแนะนำตัวที่หน้าชั้นเรียน เขียนชื่อของตนด้วยชอล์กขาว
เสียงเรียบนิ่งเอ่ยขึ้น
“ คิตะโอกะ โยชิมิทสึ ”
เขาทิ้งข้อความสั้น ๆ ก่อนที่จะเดินย้อนกลับไปแทบจะในทันที
หลังจากที่คนก่อนหน้ากลับเข้าที่ เขาก็ลุกขึ้นเดินตามไปแนะนำตัวที่หน้าชั้นเรียน เขียนชื่อของตนด้วยชอล์กขาว
เสียงเรียบนิ่งเอ่ยขึ้น
“ คิตะโอกะ โยชิมิทสึ ”
เขาทิ้งข้อความสั้น ๆ ก่อนที่จะเดินย้อนกลับไปแทบจะในทันที
#THK_3E
“ ชินนิกามิ ชินจิ สอนวิชาศิลปะปี3 และเป็นครูประจำชั้นพวกเธอปีนี้ “
” วันนี้ไม่มีอะไรมาก พวกเธอคงจะหาบัตรนักเรียนจนเหนื่อยแล้วสิท่า เพราะงั้น.. “
“ ยังไงซะวันนี้ก็เป็นวันแรกที่ฉันเจอพวกเธอ ถึงแม้พวกเธอจะรู้จักกันมาก่อนหน้านี้
แต่ว่าฉันนั้นสอนปี3 ยังไม่รู้จักใคร
เพราะงั้นช่วยออกมาแนะนำตัวให้ฉันฟังหน่อย
เริ่มจากเธอตรงนั้นก่อนเลย ”
#THK_3E
“ ชินนิกามิ ชินจิ สอนวิชาศิลปะปี3 และเป็นครูประจำชั้นพวกเธอปีนี้ “
” วันนี้ไม่มีอะไรมาก พวกเธอคงจะหาบัตรนักเรียนจนเหนื่อยแล้วสิท่า เพราะงั้น.. “
“ ยังไงซะวันนี้ก็เป็นวันแรกที่ฉันเจอพวกเธอ ถึงแม้พวกเธอจะรู้จักกันมาก่อนหน้านี้
แต่ว่าฉันนั้นสอนปี3 ยังไม่รู้จักใคร
เพราะงั้นช่วยออกมาแนะนำตัวให้ฉันฟังหน่อย
เริ่มจากเธอตรงนั้นก่อนเลย ”
เมื่อถึงคราแนะนำตัวในการขึ้นการศึกษาใหม่ เจ้าของร่างผมสีน้ำตาลอ่อนลุกขึ้นเดินไปหยิบชอล์คข้างหน้า บรรจงลายมือเขียนชื่อของตนลงบนกระดาน พร้อมหันมาด้วยรอยยิ้มที่จริงใจ(?) ก่อนจะเอ่ยวาจาขึ้น
" ชิเอะ อายะรุค่าา~ "
" ฝากตัวด้วยน้าคะ~ "
(+)
เมื่อถึงคราแนะนำตัวในการขึ้นการศึกษาใหม่ เจ้าของร่างผมสีน้ำตาลอ่อนลุกขึ้นเดินไปหยิบชอล์คข้างหน้า บรรจงลายมือเขียนชื่อของตนลงบนกระดาน พร้อมหันมาด้วยรอยยิ้มที่จริงใจ(?) ก่อนจะเอ่ยวาจาขึ้น
" ชิเอะ อายะรุค่าา~ "
" ฝากตัวด้วยน้าคะ~ "
(+)
[ #THK_2G ]
ท่ามกลางความวุ่นวายภายในห้องเรียน เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลส้มได้ลุกขึ้นมาจากโต๊ะเรียนของตนเอง ก่อนที่จะเริ่มขีดเขียนอะไรบางอย่างลงบนกระดาน
กึก… สิ้นสุดเสียงขีดเขียนลง คิริโกะค่อยๆเอ่ยเสียงขึ้น
“สวัสดีครับ คิมูระ คิริโกะครับ”
“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ” คิริโกะพูดด้วยน้ำเสียงสดใส
“ทีนี้ เรามาเริ่มทำความรู้จักด้วยการแนะนำตัวดีไหมครับ? ^^”
[ #THK_2G ]
ท่ามกลางความวุ่นวายภายในห้องเรียน เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลส้มได้ลุกขึ้นมาจากโต๊ะเรียนของตนเอง ก่อนที่จะเริ่มขีดเขียนอะไรบางอย่างลงบนกระดาน
กึก… สิ้นสุดเสียงขีดเขียนลง คิริโกะค่อยๆเอ่ยเสียงขึ้น
“สวัสดีครับ คิมูระ คิริโกะครับ”
“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ” คิริโกะพูดด้วยน้ำเสียงสดใส
“ทีนี้ เรามาเริ่มทำความรู้จักด้วยการแนะนำตัวดีไหมครับ? ^^”
"ค้าบ ค้าบ —!"
ไดกิเดินออกมาอย่างกระฉับกระเฉงพร้อม ก่อนจะทักทายด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร เขาหยิบชอล์กเขียนชื่อบนกระดาน แล้วหันกลับมาแนะนำตัว
"สวัสดีครับทุกคนน—! ผม ฮามาโมโตะ ไดกิ แต่เรียกแค่ 'ไดกิ' ก็ได้นะ!"
ไดกิยิ้มกว้าง
"ผมชอบตกปลา และก็ชอบปลาด้วย..โอ๊ะ โมจิถั่วแดงก็ชอบเหมือนกัน"
"ยังไงก็ ฝากตัวด้วยนะครับทุกคนน—☆"
"ค้าบ ค้าบ —!"
ไดกิเดินออกมาอย่างกระฉับกระเฉงพร้อม ก่อนจะทักทายด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร เขาหยิบชอล์กเขียนชื่อบนกระดาน แล้วหันกลับมาแนะนำตัว
"สวัสดีครับทุกคนน—! ผม ฮามาโมโตะ ไดกิ แต่เรียกแค่ 'ไดกิ' ก็ได้นะ!"
ไดกิยิ้มกว้าง
"ผมชอบตกปลา และก็ชอบปลาด้วย..โอ๊ะ โมจิถั่วแดงก็ชอบเหมือนกัน"
"ยังไงก็ ฝากตัวด้วยนะครับทุกคนน—☆"
#THK_3E
เขาลุกขึ้นเดินออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มตามปกติ ก่อนจะหยิบชอล์กขึ้นมาเขียนชื่อบนกระดานดำ
“ปี 3 ห้อง E อากิยามะ โคสุเกะครับ… ปีนี้ก็ขอฝากตัวเหมือนเช่นเคยครับ”
รอยยิ้มที่ดูอบอุ่นไม่เคยลบเลือนออกจากใบหน้า แต่กลับรู้สึกเย็นวาบที่สันหลัง และเงาบางอย่างที่ติดตัวเขาไม่ห่าง…
#THK_3E
เขาลุกขึ้นเดินออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มตามปกติ ก่อนจะหยิบชอล์กขึ้นมาเขียนชื่อบนกระดานดำ
“ปี 3 ห้อง E อากิยามะ โคสุเกะครับ… ปีนี้ก็ขอฝากตัวเหมือนเช่นเคยครับ”
รอยยิ้มที่ดูอบอุ่นไม่เคยลบเลือนออกจากใบหน้า แต่กลับรู้สึกเย็นวาบที่สันหลัง และเงาบางอย่างที่ติดตัวเขาไม่ห่าง…
เสียงฝีเท้าของชายผมสีไวน์แดงก้าวเดินเข้ามาในห้องเขาหันตัวหยิบชอล์คขึ้นมาเขียนบนกระดาน
"ผมชื่อ คุเรอิ ริซุมุ เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของพวกคุณและผมได้สอนวิชาดนตรีให้ปี 2 ด้วย"
ริมฝีปากของเขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
"แม้จะเป็นเด็กในที่ปรึกษาแต่ผมไม่อ่อนข้อให้หรอกนะ"
"จบการแนะนำตัวของผมแล้ว ได้เวลาเด็กๆที่น่ารักของผมแนะนำตัวต่อแล้วครับ"
เสียงฝีเท้าของชายผมสีไวน์แดงก้าวเดินเข้ามาในห้องเขาหันตัวหยิบชอล์คขึ้นมาเขียนบนกระดาน
"ผมชื่อ คุเรอิ ริซุมุ เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของพวกคุณและผมได้สอนวิชาดนตรีให้ปี 2 ด้วย"
ริมฝีปากของเขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
"แม้จะเป็นเด็กในที่ปรึกษาแต่ผมไม่อ่อนข้อให้หรอกนะ"
"จบการแนะนำตัวของผมแล้ว ได้เวลาเด็กๆที่น่ารักของผมแนะนำตัวต่อแล้วครับ"
#THK_EVENT01 #THK_ปฐมนิเทศน์
#THK_3E
หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีน้ำหมึกลุกขึ้นจากที่นั่ง เดินตรงไปยังหน้ากระดานอย่างเชื่องช้า
เสียงชอล์กกระทบกับกระดานไม้ เป็นจังหวะเท่ากันสม่ำเสมอจนน่าแปลกใจ ตัวหนังสือที่ถูกเขียนอย่างบรรจงราวกับพู่กันตวัดปรากฎขึ้น
“ นากาชิมะ จินามิ ปี 3 ห้อง E ชมรมวรรณกรรม “
“ ฝากตัวด้วยค่ะ ” พูดเพียงเท่านั้นด้วยสิหน้าราบเรียบ
#THK_EVENT01 #THK_ปฐมนิเทศน์
#THK_3E
หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีน้ำหมึกลุกขึ้นจากที่นั่ง เดินตรงไปยังหน้ากระดานอย่างเชื่องช้า
เสียงชอล์กกระทบกับกระดานไม้ เป็นจังหวะเท่ากันสม่ำเสมอจนน่าแปลกใจ ตัวหนังสือที่ถูกเขียนอย่างบรรจงราวกับพู่กันตวัดปรากฎขึ้น
“ นากาชิมะ จินามิ ปี 3 ห้อง E ชมรมวรรณกรรม “
“ ฝากตัวด้วยค่ะ ” พูดเพียงเท่านั้นด้วยสิหน้าราบเรียบ
( ช่วงปฐมนิเทศน์พี่โควเรย์ช่วยหาบัตรให้เพื่อน ๆ ค่ะ . . หมายถึงแค่บางส่วน )
( ช่วงปฐมนิเทศน์พี่โควเรย์ช่วยหาบัตรให้เพื่อน ๆ ค่ะ . . หมายถึงแค่บางส่วน )
เสียงขีดของชอล์กสีขาวกระทบกับกระดานเบาๆ ก่อนจะลากเส้นตัวอักษรขึ้นมาทีละตัว เสียงนั้นฟังดูแหลมและยาวผิดปกติ ราวกับเวลาถูกยืดออกชั่วขณะ
เส้นตัวหนังสือที่เหมือนจะลึกลงไปในกระดานดำ— ราวกับมันถูก "กรีด" ลงไปมากกว่าถูกเขียน
"ซาซางาวะ เคียวโกะ"
"นับจากวันนี้ที่นี่จะอยู่ภายใต้การดูแลของฉัน♡"
"แบกตัวเองออกมาแนะนำตัวกันได้แล้ว"
เสียงขีดของชอล์กสีขาวกระทบกับกระดานเบาๆ ก่อนจะลากเส้นตัวอักษรขึ้นมาทีละตัว เสียงนั้นฟังดูแหลมและยาวผิดปกติ ราวกับเวลาถูกยืดออกชั่วขณะ
เส้นตัวหนังสือที่เหมือนจะลึกลงไปในกระดานดำ— ราวกับมันถูก "กรีด" ลงไปมากกว่าถูกเขียน
"ซาซางาวะ เคียวโกะ"
"นับจากวันนี้ที่นี่จะอยู่ภายใต้การดูแลของฉัน♡"
"แบกตัวเองออกมาแนะนำตัวกันได้แล้ว"
ในจังหวะที่ทุกคนกำลังให้ความสนใจกับรองหัวหน้าที่เดินกลับไปโต๊ะ เขาก็แอบย่องไปเขียนกระดานเงียบ ๆ
*ปึก*
เสียงปิดประตูห้องเรียนดังขึ้น บนกระดานเขียนชื่อคนๆนึงที่สมควรอยู่ตรงนั้นไว้ แต่เหมือนเจ้าตัวจะแอบออกไปแล้ว
[มิคาโมะ โทโมกิ] คือชื่อของหัวหน้าห้อง N นั่นเอง...
[ขอโทษน้า แต่วันนี้ไม่เข้าเรียนล่ะ] คืออีกประโยคที่เขาเขียนไว้
ในจังหวะที่ทุกคนกำลังให้ความสนใจกับรองหัวหน้าที่เดินกลับไปโต๊ะ เขาก็แอบย่องไปเขียนกระดานเงียบ ๆ
*ปึก*
เสียงปิดประตูห้องเรียนดังขึ้น บนกระดานเขียนชื่อคนๆนึงที่สมควรอยู่ตรงนั้นไว้ แต่เหมือนเจ้าตัวจะแอบออกไปแล้ว
[มิคาโมะ โทโมกิ] คือชื่อของหัวหน้าห้อง N นั่นเอง...
[ขอโทษน้า แต่วันนี้ไม่เข้าเรียนล่ะ] คืออีกประโยคที่เขาเขียนไว้
#THK_2J
“ยินดีกับนักเรียนทุกคนที่ได้เป็นนักเรียนชั้นปี 2 ด้วยนะครับ”
“อาจารย์ชื่อ อาเกฮะ มิยาบิ ปีนี้ได้รับหน้าที่เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของทุกคน ตลอดปีการศึกษานี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะ”
ว่ากล่าวพร้อมระบายยิ้มอ่อนโยน เขาวางชอล์กเขียนกระดานลงก่อนจะประกบมือเข้าหากัน
“เอาล่ะ ! ห้อง 2-J ทุกคน ถือโอกาสนี้มาแนะนำตัวแล้วสนิทกันไว้ดีกว่านะ”
#THK_2J
“ยินดีกับนักเรียนทุกคนที่ได้เป็นนักเรียนชั้นปี 2 ด้วยนะครับ”
“อาจารย์ชื่อ อาเกฮะ มิยาบิ ปีนี้ได้รับหน้าที่เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของทุกคน ตลอดปีการศึกษานี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะ”
ว่ากล่าวพร้อมระบายยิ้มอ่อนโยน เขาวางชอล์กเขียนกระดานลงก่อนจะประกบมือเข้าหากัน
“เอาล่ะ ! ห้อง 2-J ทุกคน ถือโอกาสนี้มาแนะนำตัวแล้วสนิทกันไว้ดีกว่านะ”
#THK_3E
เมื่อถึงหมายเลขของตนร่างๆหนึ่งก้าวเดินมาถึงหน้าห้อง
ฝ่ามือวางตุ๊กตาลงบนโต๊ะ ก่อนที่ร่างนั้นจะเขียนชื่อตนเองลงกระดาน
แล้วหันมากดตุ๊กตา ก่อนที่เจ้าตัวจะยืนหาว
พร้อมเสียงสังเคราะห์ที่ดังขึ้นจากตุ๊กตา มันไม่ใช่เสียงของเจ้าตัว แต่เป็นเสียงที่ถูกสร้างขึ้น
[.. .. .]
เมื่อสิ้นสุดคำของตุ๊กตาชายหนุ่มก็กลับไปโต๊ะทันทีโดยไม่ลืมลบกระดานและนำตุ๊กตากลับไป
#THK_3E
เมื่อถึงหมายเลขของตนร่างๆหนึ่งก้าวเดินมาถึงหน้าห้อง
ฝ่ามือวางตุ๊กตาลงบนโต๊ะ ก่อนที่ร่างนั้นจะเขียนชื่อตนเองลงกระดาน
แล้วหันมากดตุ๊กตา ก่อนที่เจ้าตัวจะยืนหาว
พร้อมเสียงสังเคราะห์ที่ดังขึ้นจากตุ๊กตา มันไม่ใช่เสียงของเจ้าตัว แต่เป็นเสียงที่ถูกสร้างขึ้น
[.. .. .]
เมื่อสิ้นสุดคำของตุ๊กตาชายหนุ่มก็กลับไปโต๊ะทันทีโดยไม่ลืมลบกระดานและนำตุ๊กตากลับไป
สองเท้าก้าวมาหยุดยืนหน้าห้องหลังถูกอาจารย์ประจำชั้นเรียกชื่อ โควฮะยืดอก ยืนตัวตรงพร้อมเก็บมือทั้งสองพาดหลัง
“ฮิงาชิ โควฮะ”
“จากนี้ขอฝากตัวด้วยอีกปีนะ ทุกคน“
เขาเอ่ยเสียงเรียบนิ่งก่อนจะโค้งเล็กน้อย
สองเท้าก้าวมาหยุดยืนหน้าห้องหลังถูกอาจารย์ประจำชั้นเรียกชื่อ โควฮะยืดอก ยืนตัวตรงพร้อมเก็บมือทั้งสองพาดหลัง
“ฮิงาชิ โควฮะ”
“จากนี้ขอฝากตัวด้วยอีกปีนะ ทุกคน“
เขาเอ่ยเสียงเรียบนิ่งก่อนจะโค้งเล็กน้อย
ฮิซากิฉวยโอกาสรีบออกมาแนะนำตัวในระหว่างที่ทุกคนกำลังสนใจกับเรื่องของหัวหน้าห้อง(จะได้ไม่มีคนสนใจเขา)
เจ้าตัวรีบเขียนชื่อบนกระดาน หันกลับมาอีกทีคนในห้องก็เริ่มหันมาสนใจเขาซะแล้ว
“ฟะ…ฟุมิ ฮิซากิ…ค..ครับ..ปะ ปีนี้!…กะ ก็ขอฝากตัวด้วยนะครับ…”
พอมีคนมองมาที่เจ้าตัว เขาก็เริ่มประหม่าจนสภาพตอนนี้เขินจนตัวแดงไปซะแล้ว
(มาช้ามาก😭)
ฮิซากิฉวยโอกาสรีบออกมาแนะนำตัวในระหว่างที่ทุกคนกำลังสนใจกับเรื่องของหัวหน้าห้อง(จะได้ไม่มีคนสนใจเขา)
เจ้าตัวรีบเขียนชื่อบนกระดาน หันกลับมาอีกทีคนในห้องก็เริ่มหันมาสนใจเขาซะแล้ว
“ฟะ…ฟุมิ ฮิซากิ…ค..ครับ..ปะ ปีนี้!…กะ ก็ขอฝากตัวด้วยนะครับ…”
พอมีคนมองมาที่เจ้าตัว เขาก็เริ่มประหม่าจนสภาพตอนนี้เขินจนตัวแดงไปซะแล้ว
(มาช้ามาก😭)
“ยินดีที่ได้รู้จัก… ผมโฮวโด คาสึมะ”
คำพูดนั้นสั้น เรียบง่าย แต่ชัดเจน
เขาโค้งศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นใหม่ สายตาชำเลืองมองเพื่อนในห้องทุกคน
รอยยิ้มจาง ๆ ผุดขึ้น มันแตะที่มุมปาก แต่ไปไม่ถึงดวงตา
จากนั้นเขาก็เดินอย่างเงียบงันไปยังที่นั่งของตนเอง
“ยินดีที่ได้รู้จัก… ผมโฮวโด คาสึมะ”
คำพูดนั้นสั้น เรียบง่าย แต่ชัดเจน
เขาโค้งศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นใหม่ สายตาชำเลืองมองเพื่อนในห้องทุกคน
รอยยิ้มจาง ๆ ผุดขึ้น มันแตะที่มุมปาก แต่ไปไม่ถึงดวงตา
จากนั้นเขาก็เดินอย่างเงียบงันไปยังที่นั่งของตนเอง
เมื่อถึงลำดับเลขที่ของเขา เขาลุกขึ้นเดินไปรายงานตัวด้วยท่าทางเรียบๆ เขียนชื่อตนเองลงบนกระดานดำและหันมาหาทุกคนในห้องเรียน
และคำกล่าวทักทายนั้นก็แสนจะเรียบง่าย
.
.
.
แล้วก็เดินกลับไปนั่งที่เดิม
เมื่อถึงลำดับเลขที่ของเขา เขาลุกขึ้นเดินไปรายงานตัวด้วยท่าทางเรียบๆ เขียนชื่อตนเองลงบนกระดานดำและหันมาหาทุกคนในห้องเรียน
และคำกล่าวทักทายนั้นก็แสนจะเรียบง่าย
.
.
.
แล้วก็เดินกลับไปนั่งที่เดิม
“…นานาเสะ ยูคิจิ…จากมัธยมต้นไทเฮครับ…”
“…”
“แผลนี่ก็…ทุกคนที่เคยเรียนด้วยก็มาก่อนน่าจะพอรู้อยู่แล้ว……”
“ปีนี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะครับ…”
เขาหลบตาลอกแลกตลอดการพูดและโค้งตัวรีบเดินออกจากหน้ากระดาน
“…นานาเสะ ยูคิจิ…จากมัธยมต้นไทเฮครับ…”
“…”
“แผลนี่ก็…ทุกคนที่เคยเรียนด้วยก็มาก่อนน่าจะพอรู้อยู่แล้ว……”
“ปีนี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะครับ…”
เขาหลบตาลอกแลกตลอดการพูดและโค้งตัวรีบเดินออกจากหน้ากระดาน
มองซ้ายมองขวา ที่ชี้มานั่นคือตัวเขาสินะ
ลุกขึ้นเงียบๆ เดินไปหน้าห้องอย่างระวังตัว
"....สวัสดีทุกคน" ก้มหน้าไม่สบตา
"ซูซุกิ นารุ เรียก...นารุเฉยๆก็ได้นะ" พยายามยิ้ม
หืม ทำไมอยู่ๆถึงเงียบกันไปล่ะ O . O??
มองซ้ายมองขวา ที่ชี้มานั่นคือตัวเขาสินะ
ลุกขึ้นเงียบๆ เดินไปหน้าห้องอย่างระวังตัว
"....สวัสดีทุกคน" ก้มหน้าไม่สบตา
"ซูซุกิ นารุ เรียก...นารุเฉยๆก็ได้นะ" พยายามยิ้ม
หืม ทำไมอยู่ๆถึงเงียบกันไปล่ะ O . O??
"อย่ามาออกคำสั่งกับฉันนะเว้ย!"
น้ำเสียงชวนหงุดหงิดได้โวยวายขึ้นพร้อมกับเสียงของเก้าอี้ที่ถูกเลื่อนออก
ร่างสูงได้เดินตรงไปยังกระดานด้วยความหมั่นคง พลางหยิบชอกล์ขึ้นมาตวัดเขียนไปมาอย่างคล่องแคล่วและดุดัน
ปึก!
มือหนาที่กระแทกกับกระดานด้านข้างอย่างแรงในเวลาต่อมา ซึ่งทำให้เสียงนั้นกึกก้อกไปทั่วห้องเรียน
"โอนิซึกะ อาเคโนะ ..."
+
"อย่ามาออกคำสั่งกับฉันนะเว้ย!"
น้ำเสียงชวนหงุดหงิดได้โวยวายขึ้นพร้อมกับเสียงของเก้าอี้ที่ถูกเลื่อนออก
ร่างสูงได้เดินตรงไปยังกระดานด้วยความหมั่นคง พลางหยิบชอกล์ขึ้นมาตวัดเขียนไปมาอย่างคล่องแคล่วและดุดัน
ปึก!
มือหนาที่กระแทกกับกระดานด้านข้างอย่างแรงในเวลาต่อมา ซึ่งทำให้เสียงนั้นกึกก้อกไปทั่วห้องเรียน
"โอนิซึกะ อาเคโนะ ..."
+
────────────────✽・:✧:・✽────────────────
เธอจับขายกระโปรงแล้วย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อโค้งทักทาย ก่อนเธอจะพูดด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม เธอไม่รู้สึกเขินอายใดๆ
"โทวกาวะ ซาซันกะ ค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"
"หวังว่าจะได้ร่วมงานกันในอนาคต 🌟 "
หลังสิ้นเสียง เธอเดินกลับไปประจำที่นั่งแล้วคอยมองดูเพื่อนหลายๆ คนทยอยลุกไป
────────────────✽・:✧:・✽────────────────
เธอจับขายกระโปรงแล้วย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อโค้งทักทาย ก่อนเธอจะพูดด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม เธอไม่รู้สึกเขินอายใดๆ
"โทวกาวะ ซาซันกะ ค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"
"หวังว่าจะได้ร่วมงานกันในอนาคต 🌟 "
หลังสิ้นเสียง เธอเดินกลับไปประจำที่นั่งแล้วคอยมองดูเพื่อนหลายๆ คนทยอยลุกไป
ชายหนุ่มในวันปฐมนิเทศน์ เขาดูจะไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรกับเหตุการณ์บัตรนักเรียนหายไป
เขาทำเพียงแค่นั่งอย่างไม่ทุกข์ร้อนอยู่ภายในห้องเรียน พอหยิบสมุดออกมาเปิดจะวาดภาพเสียหน่อย ก็พบว่าบัตรของเขาอยู่ในสมุดวาดภาพของเขานี่เอง
“?”
“อยู่นี่เอง...”
ชายหนุ่มในวันปฐมนิเทศน์ เขาดูจะไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรกับเหตุการณ์บัตรนักเรียนหายไป
เขาทำเพียงแค่นั่งอย่างไม่ทุกข์ร้อนอยู่ภายในห้องเรียน พอหยิบสมุดออกมาเปิดจะวาดภาพเสียหน่อย ก็พบว่าบัตรของเขาอยู่ในสมุดวาดภาพของเขานี่เอง
“?”
“อยู่นี่เอง...”