Tras su avance sobre el estrecho de Bab el-Mandeb, los rebeldes hutíes reivindicaron el lanzamiento de drones y misiles contra una base militar en la provincia saudita de Sharurah. Riad no reportó daños ni heridos, pero sí responsabilizó al grupo respaldado por Irán de la caída de un proyectil que causó dos heridos en Al-Tawwal. Por otro lado, un barco comercial iraní fue impactado en el estrecho de Ormuz, causando un muerto, según la televisión estatal del país persa.

Lo esencial: * El portavoz militar de los hutíes, Yahya Saree, aseguró que un ataque aéreo de los rebeldes yemeníes impactó una base militar saudita en Sharurah, aunque no ofreció evidencia ni específico cuándo ocurrió la ofensiva. * Arabia Saudita solo confirmó que las sirenas antiaéreas sonaron en Sharurah, pero no reportó daños ni heridos, a la vez que culpó a los hutíes de un ataque que causó dos heridos y daños en Al-Tawwal. * La ONU indicó que más de 2.000 personas huyeron esta semana de Yemen hacia la vecina Yibuti por la intensificación de los combates entre los hutíes y las fuerzas progubernamentales. * En Irán, la televisión estatal informó del impacto de un proyectil en un barco comercial iraní en Ormuz, causando un muerto y cuatro heridos. Este minuto a minuto ha quedado cerrado. A continuación, las noticias más destacadas de este 13 de septiembre sobre la situación en Medio Oriente, con focos de atención en dos estrechos estratégicos para el comercio global, Ormuz y Bab el-Mandeb.

Alla jgħid, “Ma jimpurtax x’diffikultajiet u tbatijiet jiġrulek, ma jimpurtax x’ilmenti jew affarijiet negattivi u dgħufija tiffaċċja, jekk tiġi quddiem Alla u titlob minnufih, il-kliem Tiegħu jagħtik faraġ, u jsolvilek id-diffikultajiet u l-problemi differenti tiegħek kollha.” Alla jgħid, “Għalkemm Ġesù fl-inkarnazzjoni tiegħu ma kellux xewqat tal-ġisem, dejjem feraħ lid-dixxipli Tiegħu, ipprovda għalihom, għenhom u ssostnihom. Kemm ħadem, jew kemm bata, qatt ma għamel talbiet żejda lin-nies, imma kien dejjem paċenzjuż u tolleranti lejn id-dnubiet tagħhom, tant li n-nies ta’ Żmien il-Grazzja b’affezzjoni kienu jsejħulu ‘Ġesù l-Feddej maħbub’. Għan-nies ta’ dak iż-żmien—għall-bnedmin kollha—dak li kellu u kien Ġesù kien ħniena u tjieba bla qies. Qatt ma fakkar id-dnubiet tan-nies, u kif kien jittrattahom qatt ma kien ibbażat fuq dawk id-dnubiet. Dak kien żmien differenti, u ħafna drabi jagħtihom ikel biżżejjed biex ikunu jistgħu jixbħu. Kien jittratta lill-segwaċi Tiegħu kollha bil-grazzja, ifejjaq lill-morda, ikeċċi d-demonji, iqajjem lill-mejtin. Biex in-nies jemmnuh u jaraw li kulma għamel kien sinċier, saħansitra qajjem katavru li beda jinkiser, juri li f’idejh ukoll il-mejtin jistgħu jerġgħu lura għall-ħajja. B’dan il-mod ħadem fis-skiet u għamel l-opra Tiegħu ta’ fidwa fosthom. Sa qabel ġie msammar mas-salib, Ġesù kien diġà ħa fuqu d-dnubiet tal-bniedem u sar offerta għad-dnub. Qabel ġie msammar, kien fetaħ it-triq għas-salib biex jifdi lill-umanità. Fl-aħħar, ġie msammar mas-salib, issagrifika lilu nnifsu għas-salib, u tahom il-ħniena, tjieba u qdusija kollha Tiegħu. Lejn l-umanità kien dejjem tolleranti, qatt ma kien vindikattiv, ħafirilhom id-dnubiet, ħeġġiġhom jirpentu, u għallimhom ikollhom paċenzja, tolleranza u mħabba, biex jimxu wara Tiegħu u jsagrifikaw ruħhom għas-salib. L-imħabba Tiegħu għal ħutu kienet akbar mill-imħabba għal Marija. Ix-xogħol Tiegħu kien ibbażat fuq il-fejqan u l-keċċija tad-demonji, kollu għall-fidwa. Kull fejn mar, kien jittratta lill-segwaċi Tiegħu bil-grazzja. Għamel lill-foqra sinjuri, lill-magħtuba mexjin, lill-għomja jaraw, u lill-torox jisimgħu. Saħansitra stieden lill-aktar nies mistkerrha u midinbin biex jieklu miegħu. Qatt ma xeħthom imma dejjem kien paċenzjuż, u saħansitra qal: Meta ragħaj jitlef nagħaġ waħda minn mija, iħalli l-erbgħa u disgħin u tmienja biex ifittex dik mitlufa, u meta jsibha jifraħ bil-kbir. Ħabb lis-segwaċi Tiegħu bħalma ewe tħobb l-imriegħi tagħha. Għalkemm kienu għaqlin u injoranti, u midinbin f’għajnejh, u kienu l-aktar umli fis-soċjetà, ħasshom għażiża daqs l-għajn Tiegħu. Peress li ħabbhom, ta ħajtu għalihom, bħalma ħaruf jiġi offrut fuq l-altar. Mexa fosthom bħallikieku kien il-qaddej tagħhom, ħalliehom jużawh u joqtluh, jobduh bla kundizzjoni. Għas-segwaċi Tiegħu kien Ġesù l-Feddej maħbub, imma għall-Fariżej li jippritkaw minn fuq pedestall, ma wera ebda ħniena iżda disprezz. Ma għamel xejn kbir fost il-Fariżej, ħlief xi diskors jew ċanfira f’xi drabi; ma mxiex fosthom biex iwettaq l-opra tal-fidwa, u lanqas ma wettaq sinjali jew mirakli. Tahom kollha l-ħniena u t-tjieba Tiegħu lis-segwaċi Tiegħu, bata għal dawn il-midinbin sal-aħħar meta ġie msammar, u bata kull umiljazzjoni sakemm feda lill-umanità kollha. Din kienet is-somma tax-xogħol Tiegħu.” Alla jgħid, “Jekk għandek fidi ġenwina f’Alla, sakemm tibqa’ b’nifs wieħed, Alla qatt mhu se jabbandunak. Dan hu fatt eżistenzjali dwar Alla.”