Ed Raven al 35 jaar met volle tevredenheid bij het brandweerkorps van Hippolytushoef
Ed Raven is al 35 jaar vrijwillig actief bij het brandweerkorps van Hippolytushoef. Zijn verhaal is er een van passie, toewijding en echte kameraadschap. Als jonge man van 25 was hij al onder de indruk van het werk van de brandweer. Het was duidelijk dat dit vak hem niet zomaar interesseerde, maar hem echt inspireerde.
Zijn betrokkenheid bij de brandweer werd versterkt nadat hij zijn vrouw leerde kennen. Via haar kwam hij in contact met haar vader, Cees Vermeulen, die destijds bevelvoerder was bij de brandweer. Cees vertelde hem over de spannende en indrukwekkende wereld van de brandweer en dat enthousiasme werkte aanstekelijk. Ed raakte besmet met dat vuur en besloot zich volledig in het vak te verdiepen.
Zijn pad leidde hem naar Doeschot-Rosenbauer, destijds bouwer van brandweerwagens. Toen deze firma uit Hippolytushoef vertrok, kwam Ed in aanraking met twee werkgevers die gespecialiseerd waren in het vervangen van autoruiten. Later begon hij zijn eigen bedrijf, ASW, dat inmiddels al 25 jaar succesvol opereert.
Veel meegemaakt
In de loop der jaren groeide Ed door van aspirant tot brandmeester bij de brandweer. Hij heeft heel wat meegemaakt: van de eerste spannende oefeningen tot de meest ingrijpende incidenten. Vooral de dodelijke ongevallen blijven hem bij. Het mooiste aan zijn vak vindt hij echter de dankbaarheid van de mensen die hij heeft kunnen helpen. Na zware incidenten wordt er in de kazerne vaak nog lang nagepraat. Juist die verbondenheid geeft hem veel voldoening.
Wanneer de pieper gaat, is Ed meestal snel paraat. Als ondernemer met een eigen bedrijf kan het soms voorkomen dat hij niet meteen weg kan, maar gelukkig staan zijn collega’s altijd klaar om de zaak over te nemen. Zo blijft het team altijd klaar voor actie. In de pieper zit een op- en afmeldsysteem. Bij de kazerne kan de eerste die arriveert vervolgens zien wie er wel en wie er niet komen. De minimale bezetting moet vier personen zijn. Dat betekent wel dat dit vier volwaardige brandweermensen moeten zijn. “Liever gaan wij uiteraard met meer mensen, want vier is echt het minimum. Bij een gaslek kan het bijvoorbeeld met deze bezetting. Bij een grotere calamiteit wordt het lastiger. Gelukkig komt dit vrijwel nooit voor. Maar ja, we zijn allemaal vrijwilligers met een eigen baan”, aldus Ed.
Vrouwen in het team
Ed was niet alleen een toegewijd brandweerman, maar ook een pionier. Hij vertelt dat Hayke Burghout de eerste vrouw was die, mede dankzij zijn inzet, bij de brandweer kwam. Inmiddels heeft het korps twee vrouwen en daar is Ed tevreden mee. “Het is mooi om te zien dat vrouwen zich steeds meer aansluiten. Het team werkt als een grote familie”, zegt hij.
Hoe lang hij nog actief blijft, weet hij niet precies. Momenteel zit hij in een soort afbouwfase, maar er is geen leeftijdsgrens meer. Vanaf je 50e moet je wel jaarlijks een keuring ondergaan. Zolang zijn conditie het toelaat, blijft hij echter betrokken. “Het belangrijkste is dat je fysiek en mentaal fit blijft”, benadrukt hij. “Het mooiste aan de vrijwillige brandweer is het interessante vak en het helpen van mensen. Onderling is er een hechte kameraadschap en collegialiteit. Je presteert samen iets. Het motto van de brandweer is: met zijn allen heen en met zijn allen terug. Een stukje veiligheid voor iedereen.”
Advies
Tot slot wil Ed vanuit zijn werk als brandweerman nog een goed advies meegeven aan de mensen thuis. “Plaats alstublieft een rookmelder en een CO-melder in je huis. Het kan echt mensenlevens redden als je op tijd wordt gewaarschuwd. Blussen blijft ons vak, maar wel graag zonder slachtoffers.”