Tijdens de jaarlijkse dodenherdenking in Diemen sprak burgemeester Erik Boog over het belang van menselijkheid en nuance. Hij vertelde het indringende verhaal van de Joodse familie Ruben, die in de Tweede Wereldoorlog vanuit Duitsland naar Diemen vluchtte in de hoop op een veilig bestaan. Ondanks hun pogingen om een gewoon leven op te bouwen, werden zij slachtoffer van de naziterreur en uiteindelijk vermoord. De burgemeester waarschuwde voor de gevaren van het in hokjes plaatsen van mensen. Hij verwees hierbij naar een buurtbewoner uit die tijd die zijn medemensen als 'gespuis' bestempelde, wat leidde tot uitsluiting en onmenselijkheid. Volgens Boog is dit proces van groepen wegzetten als minderwaardig nog steeds een actueel risico in het publieke debat. Boog riep de inwoners van Diemen op om elkaar te blijven ontmoeten en in gesprek te blijven. Hij benadrukte dat we elkaar als individu moeten blijven zien, in plaats van als onderdeel van een categorie. De geschiedenis laat zien dat onze woorden bepalend zijn voor hoe wij met elkaar samenleven.

In Hoegaarden zijn 3 struikelstenen voor verzetstrijders geplaatst. Dat zijn kleine, koperen stenen met de naam van een inwoner die tijdens de Tweede Wereldoorlog het slachtoffer werd van de naziterreur. "Ik zal nooit vergeten hoe ze papa kwamen halen. Ik ben blij dat hij een eerbetoon krijgt", zegt Jacqueline, de dochter van een van de slachtoffers.