น้ำที่ไหลเข้าและออกจากปอดซ้ำแล้วซ้ำเล่า มือนับสิบคู่ที่คอยกระชากร่างกายของเขาลงส้ห้วงลึกของมหาสมุทร น่าแปลกที่เขาขัดขืนไม่ได้ น่าแปลกที่บุตรแห่งโพไซดอนกำลังจมน้ำ เพอร์ซีย์ไม่สามรถช่วยเหลือตนเองได้เลย ทำได้แค่ปล่อยร่างกายของตนไปแบบนั้น

สักพักภาพก็เปลี่ยนไป จากน้ำกลายเป็นดิน เจ้าของมือพวกนั้นชัดเจนขึ้นแล้ว ใบหน้าที่คุ้นเคย เพอร์ซีย์รู้จักทุกคนดี ไม่ว่าจะชาร์ล เบคเคนดอร์ฟ ไซเลน่า