Vrijwilligers van de Amfibieeumlnwerkgroep ZuidKennemerland redden ieder jaar het leven van duizenden salamanders. De diertjes zoeken al vroeg in het seizoen een geschikte plek om eitjes te leggen. Om te voorkomen dat zij door verkeer worden platgereden patrouilleren vrijwilligers iedere avond langs de duinrand in Santpoort om te helpen met oversteken.nbspJohn de Jong en Elly Stolwijk van de amfibieeumln werkgroep IVN ZuidKennemerland maken hun vaste ronde in Duin en Kruidberg bij Santpoort. Er zijn weinig gebieden in NoordHolland waar het zo goed gaat met de salamander als hier, zegt John de Jonge.nbspDe omstandigheden in het duingebied zijn blijkbaar precies wat de salamander nodig heeft.Gewapend met sterke lantaarns gaan de vrijwilligers op pad om overstekende salamanders het leven te redden. De diertjes zijn op zoek naar water dat geschikt is om hun eieren in te leggen en kunnen bij die zoektocht soms wel een paar honderd meter overbruggen. Omdat ze, nog koud van de winter, maar langzaam kruipen is een rijbaan die overgestoken moet worden een serieus te nemen hindernis.De vrijwilligers helpen iedere avond een paar honderd salamanders veilig naar de overkant. Het wisselt per seizoen, maar in een goed seizoen helpen we wel 4000 salamanders veilig naar de overkant.VerslavendSalamanders vereisen een andere aanpak dan padden, die ook op pad gaan bij warmer weer. Tijdens de zogenoemde paddentrek worden de diertjes verzameld in emmers en overgezet naar de veilige kant van de weg. Salamandertjes worden eacuteeacuten voor eacuteeacuten opgepakt en overgezet. Een emmertje is bij deze handeling niet nodig, legt Elly uit.nbspJe kijkt welke kant ze oplopen en dan pak je ze op en zet je ze in de berm aan de overkant en daar kunnen ze dan weer veilig verder, zegt Elly. Ze is al een paar jaar actief bij de amfibieeumln werkgroep. Ik ben er na mijn pensionering mee begonnen en ik vind het hartstikke leuk om te doen, het is gewoon verslavend.Tekst gaat verder onder de foto.nbspPas als je in de gaten hebt hoe je moet kijken zie je hoeveel het er zijn. Elly en John spotten ze erg snel. Daar lopen er drie, zegt John en schijnt ze bij met zijn lantaarn. Zo met hun staartje een beetje omhoog lijken het wel een beetje kommaatjes op het wegdek.De stand van de salamandernbspEen van de vier blijkt al het slachtoffer geworden van een voorbij rijdend voertuig. De salamanders zijn klein en kwetsbaar, ze zijn niet langer dan een centimeter of tien. Niet alleen autobanden, maar ook voorbijrijdende fietsers kunnen de trekkers fataal worden. Dode en levende salamanders worden genoteerd om aan het eind van het paaiseizoen een indruk te krijgen van de stand van de salamander in het gebied.Goed uitkijkennbspHoe het dit jaar met de salamander in de NoordHollandse duinen gesteld is kan John de Jonge nog niet zeggen. Dat beeld ontstaat pas aan het eind van de trekperiode. Wel roept hij weggebruikers op extra alert te zijn op weggetjes langs bossen en duinen. De dieren beginnen hun zoektocht naar een geschikte waterpartij als de zon onder gaat. Gedurende een paar uur na zonsondergang proberen de meeste salamanders de oversteek te wagen.nbspVolgens John is het een kleine moeite om dan stapvoets langs het bos te rijden en het wegdek goed in de gaten te houden, zodat je kunt voorkomen dat je de diertjes onnodig platrijdt.

Je hebt meeuwen aan zee, schelpen, zand en zeehonden, maar je ontdekt heel veel meer als je met een echte vogelkenner de Zuidpier van IJmuiden op gaat. Johan Stuart van Vogelwerkgroep ZuidKennemerland wijst ons meteen al op de grootste meeuwen ter wereld die op een dukdalf zitten te rusten: de grote mantelmeeuw. Iets verderop staan mensen met telelenzen en cameras te turen naar het gras.nbspHet is er de ideale dag voor, vertelt Johan: Het heeft de afgelopen dagen op zee gestormd en dat brengt vaak heel veel bijzondere zeevogels naar de kust. Misschien zien we straks wel JanvangentenVoordat we op de kop van de pier staan, moeten we eerst ongeveer een kilometer wandelen tussen de basalt en betonblokken door. Daar scharrelen steenlopers die helemaal niet schuw zijn.nbspDie vogels komen uit het hoge noorden waar ze geen mensen gewend zijn, dus ze zijn helemaal niet schuw, vertelt Johan, die met zijn verrekijker aan zijn ogen verder speurt.Je komt hier nu soms ook de ultieme rotsvogel tegen die echt alleen op stenen en rotsen zijn kostje bij elkaar scharrelt de paarse steenloper.Een kleine blije huppel in onze pas als we die paarse later ook echt zien. En dan moet het mooiste nog komen

Bijna alle gemeenten in de regio ZuidKennemerland volgen voorlopig de richtlijnen van de huidige spreidingswet. Dat hebben Haarlem, Bloemendaal, Heemstede besloten. Alleen Zandvoort wil er nog even over nadenken. Samen moeten ze, volgens die wet, ruim 3.000 asielzoekers opvangen.De nieuwe coalitie van PVV, VVD, NSC en BBB wil de spreidingswet intrekken. Dat houdt in dat asielzoekers naar draagkracht over alle gemeenten in Nederland worden verdeeld. Voor NoordHolland gaat het in totaal om zon 16.000 asielzoekers. Gemeenten kunnen asielzoekers en statushouders ook met elkaar uitruilen.nbspHaarlem: nieuwe locatie voor asielzoekers aan de DreefHaarlem gaat de komende tijd, totdat de coalitie en hun plannen definitief zijn, op dezelfde voet verder. De gemeente moet bijna 1.000 asielzoekers opvangen volgens de nog geldende spreidingswet. Burgemeester Wienen vond dat eerder een aanzienlijke opgave, maar doet zijn best.Het COA Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers, red. heeft onlangs nog een pand aangekocht op de hoek van de Dreef en de Meesterlottelaan. Daar is permanent plek voor maximaal 300 asielzoekers. De gemeenteraad ging hier eerder al mee akkoord.nbspTekst loopt door na de fotoIn het pand verblijven nu nog Oekraiumlense vluchtelingen. Die worden straks elders in de gemeente ondergebracht. Een deel van het complex wordt nu ook verhuurd aan bedrijven. Die huurcontracten worden binnenkort opgezegd. Een deel van de asielzoekers die straks in dit pand onderdak krijgt, verblijft nu nog in de tijdelijke opvang op boten op het Spaarne en in de Beijneshal.Het COA is verantwoordelijk voor de opvang en de begeleiding van de asielzoekers.nbspTekst loopt door na de foto.Heemstede: Zoeken naar eacuteeacuten grote opvanglocatieIn Heemstede wil het college graag doorpakken met de zoektocht naar geschikte locaties voor azcs. Tot nu toe werd daar vooral gekeken naar kleinere locaties, maar de gemeente wil graag ook eacuteeacuten grote opvanglocatie.. Een plek waar minimaal honderd asielzoekers onderdak kunnen krijgen. In totaal zou de gemeente 191 asielzoekers op moeten vangen.Om aan het verzoek van het COA te voldoen, zouden er in Heemstede nog drie kleinere locaties bij moeten komen. Wethouder Meerhoff acht dat niet realistisch. Ook zou dat voor het COA moeilijk haalbaar zijn. Een andere optie zou het uitruilen van asielzoekers en statushouders zijn tussen de omliggende gemeenten. Dat is volgens Heemstede op dit moment praktisch ingewikkeld.nbspZandvoort denkt nog even naZandvoort blijkt intern een nog wat weifelende houding te hebben. Het kustdorp moet ruim negentig asielzoekers onderdak gaan bieden. We beraden ons momenteel nog op de huidige ontwikkelingen, ik kan er nog niets over zeggen, vertelt een woordvoerder.nbspDe gemeente heeft de laatste maanden altijd wat op de rem getrapt qua uitvoering van de spreidingswet. De raad wilde geen locaties voor azcs in het dorp aanwijzen, totdat de wet ook echt een feit zou zijn. Wethouder Hendriks was ook niet altijd even enthousiast om bij het regiooverleg aan te schuiven.Als Zandvoort zich toch aan de huidige spreidingswet gaat houden, zal er een nieuwe lijst met mogelijke azclocaties gemaakt moeten worden.nbspTekst loopt door na de foto.BloemendaalDe gemeente Bloemendaal houdt zich ook aan de huidige spreidingswet. Daar moeten dan 169 asielzoekers opgevangen worden. Op dit moment is de spreidingswet geldende wetgeving. Het kan zijn dat deze, zoals in het hooflijnenakkoord staat, wordt afgeschaft. Maar dat is nog niet gebeurd. En wetgeving is wetgeving. Daar kan je niet tegen zeggen zak er maar in en we doen er niet meer aan mee, zo liet burgemeester Ankie BroekersKnol de raad deze week duidelijk weten.nbsp

Ik maakte een wandeling door Parkbos Koningshof in Nationaal Park Zuid-Kennemerland vanaf de ingang Koningshof in Overveen. Wandel je mee?

Ik loop een rondje Konijnenberg in Nationaal Park Zuid-Kennemerland vanaf de ingang Koevlak in Overveen. Wandel je mee?

Na lang te zijn verwaarloosd, gaat het goed met de molens in de Haarlemse regio. Dat is voor een belangrijk deel te danken aan de vrijwilligers van de Stichting Molens ZuidKennemerland SMZK. De stichting, die deze maand haar veertigjarig bestaan viert, houdt de monumentale bouwwerken draaiende.nbspBehalve met de zorg voor de molens zelf, is de SMZK druk met de aanwas van jonge molenaars. Dat is hard nodig, want het bestand vergrijst in hoog tempo. Maar in de meeste molens zie je nieuwe gezichten het werk van oude molenaars overnemen. In een driedelige serie besteedt NH aandacht aan de verversing van het molenaarskorps.In deel twee vandaag aandacht voor zaagmolen De Eenhoorn aan het Spaarne. Daar stoomt molenaar Jos van Schooten zijn opvolger klaar. Het is er eacuteeacuten van een bijzonder soort. Kalle is pas 14 jaar, maar weet eacuteeacuten ding zeker: hij wordt later molenaar en mocht onverhoopt niet lukken, dan wil hij gaan werken bij een bedrijf dat molens renoveert.nbspTekst gaat verder onder de video over Jos en Kalle in De Eenhoornnbsp nbspVolgende week in deze serie deel drie en slot: De Adriaan. Waar juf Barbara Tanner de scepter zwaait en maar liefst zeven leerlingen klaar stoomt, met Zwitserse precisie. En dat moet ook wel voor de veiligheid, want er lopen elke dag tientallen toeristen voor hun voeten op de molen die dankzij de Haarlemmers na een verwoestende brand weer is opgebouwd.nbsp

Ik een rondje Kamperberg in Nationaal Park Zuid-Kennemerland vanaf de ingang Middenduin in Overveen. Wandel je mee?

In Nationaal Park ZuidKennemerland zijn bijzondere vogels neergestreken. Zo is er een groep kleurrijke bijeneters op zoek naar een broedplaats en is er een mannelijke draaihals gezien. Waar de vogels precies zitten, houdt duinbeheerder PWN voorlopig geheim.Boswachter Sven Pekel van PWN loopt deze dagen met een grote glimlach door zijn duinen. Hij weet dat er hier ergens een draaihals zit, een soort specht die zich niet vaak laat zien: Daar ben ik heel trots op. De draaihals kwam in de jaren zeventig nog wel voor in de duinen. In Drenthe en op de Veluwe zijn ongeveer 200 broedparen. En nu is er weer eentje in de duinen.Pekel schat de kans dat deze draaihals dit jaar voor nageslacht zorgt, niet heel hoog in. Dit is de eerste. En eentje is niet genoeg. Hij zal het territorium hier verkennen, maar blijft waarschijnlijk wel alleen. Hij zit in elk geval wel keihard te zingen in de hoop een partner te lokken.Tekst loopt door onder de foto.Minder zeldzaam, maar wel veel kleurrijker zijn de bijeneters, die ook in het gebied zitten. Het gaat om een groep van zon twintig vogels, vertelt Pekel. Bijeneters komen vooral rond de Middellandse Zee voor. Hier heeft maar een keer eerder een broedpaar het geprobeerd. Helaas werd hun hol leeggeroofd door een vos.Nu zitten er ineens twintig Ze waren bezig op een zandwand waar ook oeverzwaluwen nestelen. De bijeneter broedt op dezelfde manier: ze graven een gat in een zandwal en maken zo hun hol. Het lijkt er echt op dat het ze gaat lukken om hier te broeden.Plek blijft geheimWaar de bijzondere vogels precies zitten, blijft voorlopig geheim. Het is fantastisch dat die vogels hier zijn, maar het zorgt ook voor een dilemma, zegt Sven Pekel. Ze zijn nu op zoek naar een broedplaats en dan zijn ze snel onrustig. De vogels zijn nu het meest gebaat met rust.PWN sluit overigens geen paden af in de Kennemerduinen om de vogels die rust te geven. Je wilt mensen ook niet tegenhouden. Ik weet uit mijn eigen jeugd dat zon bijzondere waarneming echt iets met je doet. Als je weet hoe mooi de natuur is, dan wil je die natuur ook beschermen. Maar we willen ook geen stormloop op het duingebied, daarom houden we de precieze locatie geheim.Verrekijker meeVoor mensen die een duinwandeling maken en hopen ook bijzondere vogels te zien, heeft de boswachter nog wat tips. Blijf in ieder geval op de paden. En neem een verrekijker mee Daarmee haal je het dier dichterbij. Je verstoort het dan ook niet, dus zie je het natuurlijke gedrag. Maar hou afstand, anders vliegen ze verder. En wees niet bang om elkaar aan te spreken. Ga netjes met elkaar om, maar ga vooral ook netjes met de natuur om.

In veertig Dirk van den Broeksupermarkten wordt een deel van het personeel uitgerust met bodycams. Of medewerkers van de vestiging in Zandvoort de minicamerarsquos ook gaan dragen, is nog de vraag. De directie van de supermarktketen wil personeel voorzien van de camerarsquos om onveilige situaties te voorkomen.De supermarkt in de badplaats is de enige Dirk van den Broekwinkel in regio ZuidKennemerland. Vorig jaar in het eerste weekend met mooi weer voelde het winkelpersoneel zich daar bedreigd door een groep jongeren.nbspVolgens directeur Marcel Huizing is het gebruik van bodycams een antwoord op de toenemende agressie in supermarkten. Hij ziet de minicameras als aanvulling om dreigende situaties in de kiem te smoren. Huizing: Elk incident is er eacuteeacuten te veel voor onze collegas en klanten.nbspTeamleidersVooralsnog krijgen alleen teamleiders en managers er eacuteeacuten. Het is de bedoeling dat zij de cameraatjes zelf aan en uitzetten bij gespannen of dreigende situaties. De klant die zich misdraagt, ziet zichzelf terug op het schermpje. Daarvan zou een deescalerende werking uitgaan. Dat heeft een proef in Amsterdam uitgewezen.Of de winkel in de Zandvoortse Burgemeester Engelbertsstraat eacuteeacuten van de veertig is, weet het personeel nog niet. Maar het lijkt me dat de kans groot is, zegt eacuteeacuten van de medewerkers. We hebben hier vorig jaar namelijk nogal wat rottigheid gehad.Hij doelt op de eerste zomerse zaterdag van 2023. Er ontstond toen een dreigende situatie omdat jongeren zich in de winkel misdroegen. Of ik denk dat die bodycams gaan werken Volgens mij niet. Mijn gevoel zegt dat het alleen maar verder uit de hand loopt.Tekst loopt door onder de foto.Burgemeester David Moolenburgh van Zandvoort, verantwoordelijk voor de openbare orde, zegt dat hij gebruik van bodycams toejuicht. Aan de andere kant is het natuurlijk schokkend dat het nodig is. Ik vind het echt heel verdrietig. In een winkel moeten mensen gewoon hun werk kunnen doen. Hetzelfde geldt voor conducteurs in de trein: Dan denk ik: in wat voor samenleving zijn we belandPortofoonDe eventuele maatregel met de bodycams komt bovenop de portofoon waarmee de manager van de lokale Dirk van den Broekvestiging met ingang van dit zomerseizoen wordt uitgerust.Om snel in contact te kunnen komen met de politie, aldus Moolenburgh. Eerder hebben strandtenthouders, handhavers en leden van zogenoemde susteams mensen die dreigende situaties proberen te sussen al de beschikking over portofoons gekregen.nbspnbsp

Het gaat goed met de molens in de Haarlemse regio. Dat is niet altijd zo geweest. Veertig jaar geleden vreesden vrijwilligers nog voor het voortbestaan van de molens en richtten de Stichting Molens ZuidKennemerland SMZK op. De stichting, die deze maand haar veertigjarig bestaan viert, houdt de monumentale bouwwerken draaiende.nbspSMZK is onder meer druk met de aanwas van jonge molenaars. Dat is hard nodig, want het bestand vergrijst in hoog tempo. Maar in de meeste molens zie je nieuwe gezichten het werk van oude molenaars overnemen. In een driedelige serie besteedt NH aandacht aan de verversing van het molenaarskorps. In het eerste deel volgen we Fons Frensen, die onder het toeziend oog van zijn mentor Henk Derks zijn eerste dag beleeft als molenaar van Molen De Veer.Tekst gaat verder onder de videoVolgende week in deel 2 het bijzondere verhaal van Kalle de Wijn 14. De Jonge Haarlemmer is verslingerd aan molens sinds hij als 9jarig jochie aan de hand van zijn vader Molen De Eenhoorn bezocht. Molenaar Jos van Schooten stoomt hem klaar om zelfstandig de molen draaiende te houden.nbsp nbspnbsp

De natuur in de Amsterdamse Waterleidingduinen en het Nationaal Park ZuidKennemerland heeft lang geleden onder overbegrazing door damherten. Nu de damherten zijn vertrokken, onderzoeken verschillende organisaties hoe de natuur daar weer opkrabbelt. De eerste resultaten tonen aan: zonder de herten gaat het herstel vooruit.Sinds 2019 hebben onderzoekers van drinkwaterbedrijf PWN, de Universiteit van Amsterdam, Waternet, Stichting Bargerveen en de Vlinderstichting 23 exclosures opgezet in het gebied, afgebakende zones waar damherten, paarden en runderen niet kunnen grazen. Deze afzettingen vormen een bescherming voor de duingraslanden, duinvalleien en struikgewassen. Het doel van het onderzoek Zien hoe het duinecosysteem zich ontwikkelt zonder grazende dieren.Eerste resultatenHet onderzoek is nu halverwege. Uit de eerste geanalyseerde resultaten blijkt dat er verschillen zijn tussen de twee gebieden. In het Nationaal Park ZuidKennemerland waar altijd veel minder overbegrazing is geweest zien de onderzoekers dat de begrazingstop niet tot voordelen leidt. In de afgezette gebieden is vooral verruiging te zien door de toename van de vegetatiehoogte.Anders is dat in de Amsterdamse Waterleidingduinen daar hebben de afgezette gebieden een duidelijk effect op het aantal plantensoorten. Volgens de onderzoekers groeien er meer karakteristieke plantensoorten, zoals duinpaardenbloem, valse salie, echt bitterkruid, wilde kardinaalsmuts en driedistel. Daarnaast nemen de hoogte van de vegetatie en het bloemaanbod toe. In de gebieden waar de damherten wel nog mogen grazen is dat niet het geval.Dieren reageren tragerIn tegenstelling tot bloemen en planten lijken dieren, zoals mieren en veldsprinkhanen, trager te reageren op de afwezigheid van grazers. De onderzoekers denken wel te weten hoe dat komt: Dieren hebben anders dan planten geen strategien om op een plek te overleven wanneer de omstandigheden tijdelijk ongunstig zijn. Daarom moeten dieren de relatief kleine, herstellende delen opnieuw koloniseren.Zeker in de Amsterdamse Waterleidingduinen gaat dat niet zo gemakkelijk volgens de onderzoekers. Dieren moeten vanuit minder zwaar begraasde gebieden relatief grote afstanden afleggen. Zeker voor de zeldzamere en minder mobiele diersoorten, die vaak in kleinere groepen leven, kost dat tijd.Bloembezoekers, zoals vlinders, hommels en bijen, vormen dan weer een uitzondering op de regel. Toename van het bloemaanbod heeft een positief effect op de aanwezigheid van bloemafhankelijke insectensoorten, zien de onderzoekers.Verschil in herstel biodiversiteitDat de Amsterdamse Waterleidingduinen en het Nationaal Park ZuidKennemerland verschillen als het aankomt op herstel in biodiversiteit, schrijven de onderzoekers toe aan verschillen in bodemkwaliteit, de weersomstandigheden en het verloop van de begrazingsintensiteit van damherten. De damherten in de Amsterdamse Waterleidingduinen worden bijvoorbeeld sinds 2016 beheerd, waardoor ook buiten de exclosures de graasdruk langzaam afneemt.De onderzoekers stellen halverwege het onderzoek dat het duinecosysteem zich deels snel en deels langzaam herstelt, na het wegnemen van de overbegrazing door damherten. We zien duidelijk dat het ecosysteem en de biodiversiteit in de Amsterdamse Waterleidingduinen onder druk hebben gestaan door de intensieve damhertenbegrazing, maar dat deze daarna als het ware weer terugveren. In het Nationaal Park ZuidKennemerland, waar damherten niet intensief begraasd hebben, heeft het plaatsen van exclosures dan ook een veel minder groot effect.Na deze eerste resultaten gaat het onderzoek gewoon door. Aan het eind van 2024 willen de onderzoekers ook de bodem en de daarin aanwezige bacterin en schimmels, en de dieren die op de bodem leven als onderdeel van de voedselketen analyseren. En met speciale opstellingen de stikstofdepositie op een aantal locaties meten zodat we de effecten van begrazing op het duinecosysteem nog beter gaan begrijpen.

Na lang te zijn verwaarloosd, gaat het goed met de molens in de Haarlemse regio. Dat is voor een belangrijk deel te danken aan de vrijwilligers van de Stichting Molens ZuidKennemerland SMZK. De stichting, die deze maand haar veertigjarig bestaan viert, houdt de monumentale bouwwerken draaiende.nbspBehalve met de zorg voor de molens zelf, is de SMZK druk met de aanwas van jonge molenaars. Dat is hard nodig, want het bestand vergrijst in hoog tempo. In de meeste molens zie je nieuwe gezichten het werk van oude molenaars overnemen. In een driedelige serie besteedt NH aandacht aan de verversing van het molenaarskorps.In de derde en laatste aflevering: De Adriaan in het centrum van Haarlem. Deze molen brandde in 1932 af, maar werd met financieumlle steun van veel Haarlemmers zeventig jaar later weer opgebouwd.De Adriaan is nu een museummolen en bepaalt voor een groot deel het aanzicht van de stad. Met duizenden bezoekers per jaar is veiligheid hier heel belangrijk. Molenaar Barbara Tanner zwaait hier de scepter.Tekst gaat door na de video over molenaarsjuf Barbara, van Zwitserse komaf.nbsp

Ik maakte een ommetje over Landgoed Koningshof in Nationaal Park Zuid-Kennemerland in Overveen. Mijn wandelroute leest u in dit artikel.

The Province of North Holland and the municipalities of Bloemendaal, Haarlem, Heemstede, and Zandvoort cooperate to keep the South Kennemerland coast accessible and livable.

Bij tennisclub Smash uit Haarlem kunnen tennissers met een verstandelijke beperking elke week een potje tennissen. Maar daar zijn wel veel vrijwilligers voor nodig: soms op de baan, soms langs de lijn. Zon 75 leden beleven hier elke week veel plezier aan deze sport.nbspTennisclub Smash bestaat sinds 1991 en is de enige vereniging die zich uitsluitend richt op de doelgroep van mensen met een verstandelijke beperking. De Gtennissers uit ZuidKennemerland en de Haarlemmermeer spelen wekelijks een potje tennis. Maar daar is wel hulp bij nodig. Op NH Helpt wordt daarom een oproep gedaan voor vrijwilligers.nbsp nbspZonder deze mensen kan er niet getraind worden want elke speler heeft persoonlijke begeleiding nodig. Trainer Doort Matthes is enthousiast: Het is echt niet alleen snot en suf, want er zijn er die kunnennbsp een behoorlijk balletje slaan Er zijn er ook daar moet je eindeloos geduld bij hebben.Matthes vindt het nog steeds leuk om te doen: Je ziet heel langzaam dat mensen vorderingen maken. Je moet vooral geduld hebben en het leuk vinden om iets te doen met en voor een ander. Het is heel dankbaar werk want ze zijn heel enthousiastnbspVeel vrijwilligers nodignbspWouter Kuster is al 10 jaar lid van Smash. Hij merkt dat er veel vrijwilligers zijn weggegaan de laatste jaren: Ook goede vrijwilligers waar ik lekker mee kon spelen en trainen. Op gegeven moment worden ze te oud, of ze worden ziek of ze hebben geen tijd meer omdat ze een andere baan hebben.Trainer Bob van Meekeren geeft twee uur per week les aan de Gtennissers. Je geeft les maar je zorgt ook dat ze lol hebben. Het is heel leuk om te doen en je krijgt er zelf veel positieve energie van.nbsp

Op weinig plaatsen waren de gevolgen van de overvloedige regen in 2024 zo goed merkbaar als in de duinen. Voor het eerst stuitten recreanten op ondergelopen paden. In Nationaal Park ZuidKennemerland hadden de boswachters van duinbeheerder PWN er een dagtaak aan wandelaars op de paden te houden om de schade te beperken.Boswachter Simone moet er nog regelmatig aan terugdenken: de dagen dat ze met haar collegarsquos in de weer was om mensen terug op het pad te krijgen. Fietsers vonden veelal hun weg wel, die trokken meestal hun schoenen uit, stroopten hun broek op en karden door het water. Wandelaars daarentegen zochten alternatieve routes door het kwetsbare duin.Tekst gaat verder onder de reportage over boswachter Simone die terugkijkt op 2024We zaten op een gegeven moment echt een beetje met onze handen in het haar, zegt Simone. Als PWN willen wij niets liever dan dat mensen kunnen genieten van de natuur. Maar het duingebied is nu eenmaal kwetsbaar en we hebben er helaas maar weinig van. Dus was het een nachtmerrie zoveel mensen her en der te zien lopen.Een flinke stijging van het grondwaterpeil in de binnenduinrand leidde onder meer tot afsluiting van de doorgaande fietsroute van Bloemendaal naar Parnassia aan Zee. De maatregel kwam PWN op kritiek te staan van de Fietsersbond.nbspDe belangenclub vond dat de duinbeheerder te weinig deed om de belangen van de fietser te dienen.Door de plaatsing van twee noodbruggen verstomde de kritiek, al vond de Fietsersbond dat PWN te lang had gewacht met het nemen van deze maatregel. Simone vraagt om enig begrip. Het was een extreme situatie. We zijn zoals veel mensen overvallen door de vele regen.Tekst gaat verder onder de foto.Bijna een jaar later zijn de meeste paden weer toegankelijk. Maar we weten dat weersextremen een blijvend karakter hebben, zegt Simone. Dus moeten we rekening blijven houden met nieuwe heftige buien. Daarom zij we in overleg met de Omgevingsdienst en gemeente om te kijken of we paden die blijvend onder water staan eventueel kunnen verleggen.MaatregelenOmleggen gaat niet zomaar: het is een Natura 2000gebied. Maar, zegt Simone, PWN is er serieus mee bezig. Verder hebben we nu al omleidingsroutes gemaakt en via borden duidelijk aangegeven wat bezoekers weacutel en niet kunnen. Ook onze website is veel actueler. Ik adviseer mensen die altijd te raadplegen als ze op pad gaan. Kortom, ik denk dat we nu veel beter voorbereid zijn dan vorig jaar.

De duinen in Kennemerland zijn nog steeds drijfnat. Met een natte week in het vooruitzicht roept het de vraag op: kunnen die duinen al dat water wel aan De paden zullen er niet beter van worden, maar voor de natuur is de hoge waterstand goed nieuws.Door de extreme regenval van afgelopen jaar gaat het in Nationaal Park ZuidKennemerland al maanden over maar eacuteeacuten ding: de paadjes. Boswachters rapporteren wekelijks over de stand van zaken: sommige paden zorgen voor natte voeten, terwijl andere volledig onbegaanbaar zijn door het hoge grondwater. Tussen fietsknooppunt 66 en de kruising met de Vogelweg was het pad zolang onbegaanbaar dat daar sinds een week twee nieuwe noodbruggen zijn aangelegd.Het is, ook na de zomer, nog steeds drijfnat in de duinen. Normaal gesproken bereikt het grondwater in augustus zijn laagste punt, maar door de extreme neerslag van afgelopen winter en voorjaar is het nu al net zo nat als tijdens het hoogtepunt van een natte winter.En dan moet de herfst nog beginnen. Met code geel op woensdag en donderdag voorspelt het KNMI onweersbuien, windstoten eacuten wateroverlast. PWN, beheerder van het duingebied, verwacht dan ook dat het water de komende maanden opnieuw hoog zal staan.Voor de natuur is het fantastisch, zegt Marc Janssen van Stichting Duinbehoud. In de duinen zien we weer meertjes, vijvertjes en plassen op de paden. Het gaat dan ook ontzettend goed met de amfibieeumln, kikkers, libelles en waterjuffers. Die kunnen zich heel goed voorplanten in dit open water.OverlastnbspnbspVijf kilometer verderop, in het dorp Bloemendaal, juichen de inwoners niet bij een nieuwe regenbui. Ondergelopen kelders en souterrains zorgen daar al maanden voor een hoop ellende. Een paar buren verenigden zich in een stichting en eisten een onderzoek naar de oorzaak van het hoge grondwaterpeil. Gisteravond kregen zij in een bijeenkomst met de gemeente te horen dat het grondwaterpeil door verwachte regen opnieuw zal gaan stijgen.nbspDe grondwaterstand is momenteel ongeveer een halve meter hoger dan normaal aan het einde van de zomer, legt een woordvoerder van PWN uit. Het peil is in de zomer iets gezakt, maar of de verwachte regen voor meer overlast zal zorgen, durft de woordvoerder nog niet te zeggen. Meestal zien we een flinke stijging van het grondwaterpeil pas na een langere periode van regen, die enkele weken aanhoudt.VernattingToch zijn die natte duinen geen toeval. Het is precies de bedoeling, zegt Janssen. Tot 2002 pompten drinkwaterbedrijven water op uit het duingebied, waardoor de duinen relatief droog bleven. Om de natuur te herstellen, stopten ze daarmee en werd het drinkwater voortaan uit het IJsselmeer gehaald. Dat lsquovernattingsbeleidrsquo heeft zijn vruchten afgeworpen: ldquoWe zien nu pas de natuurlijke situatie met veel bijzondere planten.rdquoHet probleem is, vervolgt Janssen, dat we paden, routes en huizen hebben gebouwd in een periode van verdroging. Met andere woorden: paden liggen vaak te laag en staan nu onder water, en kelders lopen vol grondwater. ldquoDan krijg je overlast. Maar ja, wie bouwt er nou een kelder in het grondwaterrdquoOplossingenTijdens de bewonersbijeenkomst in Bloemendaal bleek maandagavond dat de oude duinrellen mogelijk weer worden openbroken om de wateroverlast te bestrijden. Janssen is enthousiast: ldquoDat zijn gegraven beekjes die het water sneller kunnen afvoeren in de binnenduinrand. In de jaren 70 was het zo droog dat de meeste zijn dichtgegooid, maar die hebben we nu weer nodig. Bovendien zijn het geweldige biotopen voor insecten.rdquoDe komende maanden zullen uitwijzen welke aanpassingen nodig zijn in de natte duinen. ldquoSommige paden zullen opgehoogd, verlegd of zelfs opgeheven moeten worden. In Duin en Kruidberg ligt bijvoorbeeld een vallei die steeds vaker onder water staat het is niet haalbaar om die te behouden. Maar het Europapaadje is een goed alternatief dat bijna niemand kent.rdquo

Luxe bungalows bedreigen de natuur op Camping Vogelenzang, natuurbeschermers vrezen de plannen om het park te verbouwen. De vogelwerkgroep ZuidKennemerland waarschuwt dat het park belangrijk is voor de dieren in het gebied.Volgens de natuurbeschermingsorganisatie bekommert de nieuwe eigenaar, MarinaParken, zich totaal niet om de groene spechten, wielewalen, ransuilen en staartmezen. Die gebruiken het terrein als voederplek. Ook vleermuizen, zandhagedissen en wezels zouden worden bedreigd. Dit schrijft de vogelwerkgroep in een brief aan de gemeente Bloemendaal.Op het terrein heeft MarinaParken grondwerkzaamheden verricht ter voorbereiding op het plaatsen van luxe chalets, maar ook om een pad bij het zwembad aan te leggen. Volgens de Vogelwerkgroep ZuidKennemerland heeft de nieuwe eigenaar onder meer heggen verwijderd die zo kenmerkend zijn voor het landschap. Dat zou de vogelstand niet ten goede komen.nbsp75 chaletsBij de plannen voor de bouw van 75 chalets op het meest westelijke deel van het terrein zou de nieuwe eigenaar bovendien geen aandacht hebben besteed aan de noodzakelijke groene dooradering. Kortom, op geen enkele manier wordt volgens de vogelwerkgroep rekening gehouden met de natuur en landschappelijke waarden van het gebied.In totaal wil MarinaParken 350 luxe vakantiechalets neerzetten op de camping, waar nu nog caravans en tenten staan. Het bedrijf dacht hier geen vergunning voor nodig te hebben, maar de gemeente Bloemendaal heeft bepaald dat er wel degelijk toestemming vereist is voor de transformatie van de traditionele familiecamping in een luxe park. Dat MarinaParken de vergunning voor de bouw krijgt, is onwaarschijnlijk. De complete gemeenteraad is tegen.nbspLees verder na de foto.De raad vindt dat de traditionele kampeerders, die hier vaak al jaren staan, niet zo maar van de camping kunnen worden gezet. Van de meeste van hen is de huur opgezegd met ingang van het nieuwe kampeerseizoen. Ook de ligging in kwetsbare natuur aan de rand van een Natura 2000gebied en het vele verkeer maakt de camping volgens de Bloemendaalse raad ongeschikt om vol te bouwen met vakantiewoningen.Gemeenschappelijk belangOp dat laatste punt hebben Bloemendaal en de Vogelwerkroep ZuidKennemerland een gemeenschappelijk belang. De vogelbeschermers waarschuwen de gemeente er dan ook voor dat er op het park niets gebeurt zonder dat daar een vergunning voor is verleend. Want de aanpak die de nieuwe eigenaar tot op heden heeft gevolgd, belooft weinig goeds voor eventuele elders op de camping nog verder te realiseren extra bungalows, aldus Chris Bruning, cooumlrdinator natuurbescherming van de vogelwerkgroep, in de brief aan de gemeente.nbspnbsp

PWN, beheerder van Nationaal Park ZuidKennemerland, gaat ervoor zorgen dat fietsers vanuit Bloemendaal en Velsen toch het strand kunnen bereiken. De fietspaden staan nog steeds op veel plekken onder water.Een woordvoerder van PWN laat weten dat er binnen twee weken drijvende rijplaten worden aangelegd over het ondergelopen fietspad bij het stukje duingebied De Blink, tussen duiningang Bleek en Berg bij de hockeyvelden van Bloemendaal en het strand van Parnassia.nbspLees verder na de foto.Fietsers moeten bij De Blink dan afstappen en met de fiets aan de hand hun weg vervolgen. We doen dit om zoveel mogelijk mensen die in de zomer naar het strand willen toch de mogelijkheid te bieden deze recreatieve fietsroute te gebruiken. Met deze noodoplossing wordt het ook voor fietsers vanuit Velsen en Santpoort mogelijk om het strand met de fiets te bereiken, aldus de woordvoerder.nbspDroge padenHet is de komende dagen warm en dan zou je verwachten dat er wel wat paden droog worden. Dat is niet met zekerheid te zeggen, laat de woordvoerder weten. Er gaat de komende warme dagen water verdampen, waardoor het waterpeil gaat dalen. Maar hoeveel en waar precies kunnen we niet zeggen. Het stijgen enof het dalen van het waterpeil is afhankelijk van de hoeveelheid neerslag die er in de komende periode gaat vallen.Lees verder na de video.De Fietsersbond liet zich eerder kritisch uit over PWN. De bond vindt dat de duinbeheerder eerder had moeten ingrijpen om de fietspaden toegankelijk te maken. Bovendien denkt de bond dat er maar weinig fietsers van de rijplaten gebruik gaan maken. Fietsers die bij Bleek en Berg de duinen in gaan, gaan rechtdoor naar strand Kattendel. Mensen die naar Parnassia gaan, doen dat via de Zeeweg, legde Jaap Moerman van de Fietsersbond uit.nbsp

De mensen balen van de regen, maar de rugstreeppad juicht, zegt John de Jonge van de amfibieeumlnwerkgroep van het IVN in ZuidKennemerland. De ondergelopen wegen en voetpaden in het duingebied zijn lastig voor mensen maar tegelijkertijd een ideale kraamkamer voor de rugstreeppad. In de plassen wemelt het van de kikkervisjes. In een paar weken tijd veranderen die visjes in padden, die dan vervolgens de duinen intrekken.nbspDe rugstreeppad leeft in de duinen, maar als er eieren gelegd moeten worden hopsen ze hele einden op zoek naar geschikt water om zich voort te planten. De bedreigde paddensoort heeft ondiep water nodig om eieren te leggen en dan het liefst met een beetje een aangename temperatuur. Het asfalt is zwart en houdt warmte vast. Als daar dan tien centimeter water op staat, zijn dat ideale omstandigheden voor de rugstreeppad, vertelt John de Jonge van de amfibieeumln werkgroep van het IVN ZuidKennemerland.ExplosieIn de plassen die al maanden wegen en voetpaden in de duinen bij de IJmuiderslag onbegaanbaar maken, wemelt het dan ook van de kikkervisjes. John vangt er met hulp van zijn schepnet eacuteeacuten in een petrischaaltje en laat zien dat zelfs de kleinste visjes al een begin van een streepje op hun rug hebben. Ja, dat zijn duidelijk kleine rugstreepjes, zegt een dolgelukkige De Jonge. Hier is echt een explosie van rugstreeppadjes geweest, en over een paar weken zijn die allemaal weg. Het lijkt nu onvoorstelbaar, maar de kleine visjes ondergaan een metamorfose. Ze veranderen in een paar weken tijd van een visje in een kikkertje dat het water verlaat en in de duinen verdwijnt.PlaagBang voor een rugstreeppaddenplaag hoeven we niet te zijn, zegt De Jonge. Hij verwacht dat de draagkracht van de duinen voldoende zal zijn om de padden invasie aan te kunnen. Bovendien zijn er voldoende predatoren, jagers, die het evenwicht weer zullen herstellen. Alle dieren waar een kikker in de bek pas zullen zich te goed doen aan de jonge dieren, in de natuur is het eten en gegeten worden. Hij verwacht dat reigers en ooievaars hun weg naar de rijkgevulde duintafel snel zullen vinden. Maar er zijn zoveel rugstreeppadden geboren dat de paddenstand in de duinen er per saldo op vooruit zal gaan.

Herten schieten is niet bepaald een droombaan, vertelt een boswachter van de Amsterdamse Waterleidingduinen aan NH. Toch moet het gebeuren, om de populatie damherten in het gebied in te perken. Hij vertelt over afgelopen afschotseizoen. Het zijn levende dieren. Natuurlijk heb je daar wel een gevoel bij.Aanleiding voor het verhaal van deze boswachter, die liever anoniem blijft, is het nieuws dat natuurbrug Zandpoort, die de Amsterdamse Waterleidingduinen en het Nationaal Park ZuidKennemerland verbindt, na elf jaar nog steeds is afgesloten met een hek. De brug kostte ruim acht miljoen euro. De reden: de populatie damherten in beide duingebieden is nog steeds te groot.Hek weg: groot probleem bij de burennbspAls het hek nu zou verdwijnen, zou dat ten koste gaan van de biodiversiteit in beide natuurgebieden. De herten vreten namelijk alles kaal. Ik begrijp heel goed dat het voor de beeldvorming een beetje gek is. Dat de brug na zoveel jaar nog steeds dicht is. Maar je moet ook het doel begrijpen. Je zadelt de buren namelijk met een enorm probleem op als het hek nu weggaat. De biodiversiteit gaat dan echt heel snel achteruit, vertelt de boswachter.Tekst loopt door na de foto.De streefstand voor de Waterleidingduinen ligt tussen de 600 en 800 herten. Daaronder vallen mannelijke damherten, de vrouwelijke hindes en hun nageslacht kalveren. In het naastgelegen nationaal park ligt de streefstand een stuk lager. Faunabeheereenheid NoordHolland FBE houdt de cijfers bij sinds 2017.In 2017 was de situatie echt totaal anders dan nu, legt de boswachter uit. Overal waar je keek, waren herten. Er waren er gewoon veel te veel. Dat werd wel eens onderschat door mensen. Er is tot die tijd niets aan beheer gedaan en je zag de biodiversiteit achteruit hollen.In teams van tweeHet afschot vindt, met goedkeuring van de provincie, sindsdien altijd in de wintermaanden plaats, aan het einde van het paarseizoen. De boswachters gaan in teams van twee op pad. We kennen het terrein, weten waar de herten lopen en waar de wandelpaden zijn. We gaan meestal met de auto. Er is altijd een faunahulp mee, een buddy. Voor de veiligheid. We proberen zoveel mogelijk te voorkomen dat mensen er iets van merken. Soms hebben ze vragen, dan leggen we uit wat we aan het doen zijn. Daar is vaak begrip voor.nbspDe boswachter, de schutter dus, is gefocust op het hert en de buddy houdt in de gaten of er geen mensen in de buurt zijn. Als het dier eenmaal is gedood, dragen we het met zn tweeeumln op de laadbak van een tweede wagen. De jagers wisselen de buddys altijd af. Dan blijven we allemaal scherp. De boswachter heeft de eindverantwoordelijkheid. Hij of zij bepaalt wanneer er geschoten wordt.Tekst loopt door na de foto.Ze maken gebruik van een enkelloops geweer. Door trainingen weten ze hoe ze er goed mee om kunnen gaan. We proberen het zo ethisch mogelijk te doen. De dieren moeten niet lijden. We schieten vanaf ongeveer honderd meter, omdat je ze dan zeker effectief op de vitale delen kan raken. De verwondingen zijn dermate klein, dat het vlees geschikt blijft voor consumptie.nbspZandvoorter Willem van der Sloot, die erg gesteld is op de herten, vermoedt dat ze vooral afgeschoten worden om te kunnen verdienen aan het vlees. Iets wat door beheerder Waternet met klem wordt tegengesproken.Ik werk vooral overdag. De nacht is een mogelijkheid, maar dan is het zicht uiteraard beperkt. Natuurlijk is dit niet iets wat je het hele jaar wilt doen. Het zijn levende dieren. Natuurlijk heb je daar wel een gevoel bij. We zijn geen machines. Toch vind ik het ook niet lastig. Ik weet wat het belangrijkste doel is: het herstel van de natuur, vervolgt de boswachter.Tekst loopt door na de foto.Het afschot was afgelopen winter best lastig. Het was vooral heel erg nat. De herten gaan uit de wind staan en schuilen. Bovendien is het door de duinen soms al lastig om ze te zien. Helemaal nu er veel minder rondlopen. Ze moeten je niet zien. Je stapt uit de auto en besluipt ze.Geslaagde winterHoewel de officieumlle afschotcijfers in de zomer bekend zijn, is deze boswachter niet ontevreden over zijn eigen cijfers. Het waren gemiddeld zon acht dieren op een dag. Iedere boswachter heeft overigens zijn eigen gebied, zodat we elkaar niet in de weg zitten. Over het algemeen hebben we het, denk ik, goed gedaan. Er waren geen incidenten. Maar ik ga ervan uit dat de streefstanden zijn nog niet behaald. Dat zal nog minimaal eacuteeacuten afschotseizoen duren.nbspTekst loopt door na de video.We moeten er nu, in vergelijking met het begin, zeker veel meer moeite voor doen. De aandacht richt zich vooral op de nieuwe aanwas. Het feit dat er nu veel minder herten te zien zijn, betekent dat ons werk nut heeft. Anders kan je je af gaan vragen of je werk wel zin heeft. Je ziet dat de natuur ook op sommige plekken weer aan het herstellen is.Overigens wil ik wel een fabel uit de wereld helpen. Er zijn mensen die beweren dat een hinde door het afschot juist meer kalveren voortbrengt. En dat afschot dus nauwelijks zin heeft. Dat klopt niet. Een hinde brengt eacuteeacuten kalf per jaar voort.Tekst loopt door na de foto.De afgesloten natuurbrugDat de brug dicht is, is een bewuste keuze. De streefstanden zijn nog niet behaald. Het heeft allemaal wat langer geduurd dan verwacht. In de periode dat tegenstanders van het afschot naar de rechter stapten, is er bijvoorbeeld ook weer extra aanwas bijgekomen. De populatie is geeumlxplodeerd. Nu denk je wel eens: waren we maar tien jaar eerder begonnen met het afschot.Je ziet wel eens herten in de buurt van de natuurbrug liggen, maar die liggen daar echt niet te wachten totdat het hek verdwijnt. Die lagen daar voor de komst van de brug ook al. Kleinere dieren, zoals muizen, zandhagedissen en marterachtigen, kunnen wel de brug oversteken. Dat wordt voortdurend gemonitord. Door mensen ter plaatse of door cameras.Tekst loopt door na de video. Zandvoorter Willem van der Sloot liet een aantal jaar geleden zien dat het hek op de brug een obstakel is voor de herten tijdens het paarseizoen:Schieten is geen droombaanHet is nu wachten op de cijfers van de faunabeheereenheid. Maar ons werk stopt niet zodra de streefstanden zijn bereikt. We moeten de populatie op niveau houden, want anders ontstaat er opnieuw een gigaprobleem voor de natuur. Maar nogmaals: ook wij hopen dat de streefstanden liever gisteren dan vandaag zijn behaald. Herten schieten is bepaald niet een droombaan, besluit de boswachter.

Natuurbrug Zandpoort aan de Zandvoorsteweg kan na 11 jaar nog altijd niet door alle dieren worden gebruikt. De brug kostte miljoenen en is bedoeld om dieren een veiligere oversteek te bieden van de Amsterdamse Waterleidingduinen naar Nationaal Park ZuidKennemerland. Er staat al jaren een hek op de brug, waardoor grote dieren als damherten tegengehouden worden.nbspDe provincie investeerde zon 2,4 miljoen euro in de brug. Ook vanuit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling werd een bedrag van ruim 3 miljoen euro overgemaakt. De kosten bedroegen in totaal ruim 8 miljoen. PWN beheerder van Nationaal Park ZuidKennemerland, Waternet beheerder Amsterdamse Waterleidingduinen, Natuurmonumenten en de gemeente Zandvoort droegen ook hun steentje bij. In 2013 ging de brug open.Tekst loopt door na de foto.Open tussen aanhalingstekens, want er staat al jaren een hek midden op de brug. Hele kleine dieren kunnen er nog wel doorheen, maar grote dieren, zoals damherten, kunnen de oversteek niet maken. En dat is ook juist de bedoeling, stellen de betrokken organisaties.Want in de Amsterdamse Waterleidingduinen was lange tijd een overschot aan mannelijke herten. Die vreten de natuur kaal en zorgen dat de biodiversiteit daar verslechtert.Vrees voor verschuiven van hertenprobleemDe reden voor de afsluiting was om de hertenpopulatie binnen de duingebieden binnen de perken te houden. De vrees bestond dat de herten vanuit de Waterleidingduinen zouden oversteken en de populatie zich verder zou uitbreiden naar Nationaal Park Zuid Kennemerland. Ook zouden er gevaarlijke situaties kunnen ontstaan, doordat herten via de natuurbrug op de openbare weg en in Zandvoort terecht kunnen komen, laat een woordvoerder van Waternet weten.Tekst loopt door na de foto.Volgens Natuurmonumenten heeft natuurbrug Zandpoort zeker nut, ondanks dat er een hek staat. Het blijkt dat kleinere dieren zoals vossen, konijnen, reeeumln, wezels, vossen en zandhagedissen goed gebruik maken van de natuurbrug, ook met het hek, laat Roos Kooiman van Natuurmonumenten weten.Streefstanden bereikenIn de wintermaanden vindt de afgelopen jaren afschot plaats van de damherten. De aantallen worden bijgehouden door de Faunabeheereenheid NoordHolland FBE. Het doel is om het totaal in de Waterleidingduinen terug te dringen van een paar duizend 5.500 in 2016 naar een streefstand van zon 600 tot 800 damherten. Voor Nationaal Park ZuidKennemerland is het doel zon 200 damherten. De vrouwelijke herten, hindes, vallen buiten deze getallen.Na de winter van 2023 werden 1.894 damherten geteld in en rond de Amsterdamse Waterleidingduinen en 549 in Nationaal Park ZuidKennemerland. De aantallen zijn met een kleine slag om de arm. Weersomstandigheden kunnen namelijk invloed hebben op de telling, die voornamelijk vanuit de auto worden gedaan. Ook zijn damherten minder zichtbaar door het heuvelachtige landschap. nbspDe cijfers van afgelopen winter zijn komende zomer bekend. Voor Nationaal Park ZuidKennemerland ligt er volgens de FBE een grotere opgave om de streefstand te bereiken dan in de Amsterdamse Waterleidingduinen. In het nationaal park lopen namelijk aanzienlijk meer vrouwtjes hinden rond, die weer damherten kunnen voortbrengen.Tekst loopt door na de foto.Als de streefstanden zijn bereikt, gaat het hekwerk weg. Willem van der Sloot, bekend als de hertenfluisteraar van Zandvoort wil dat het hek zo snel mogelijk van de brug verdwijnt. Ze zeiden dat het hekwerk er tijdelijk zou komen. Ze hadden 5 jaar uitgetrokken voor het afschot. Het hek staat er nu al 11 jaar Die dieren hebben ruimte nodig. Bovendien zie je op dit moment bijna geen hert meer in de duinen rondlopen. En ik ben niet de enige die dat opvalt. En konijnen kunnen er echt niet doorheen.VerdienmodelWillem denkt niet dat met het direct weghalen van het hekwerk de populaties damherten dan weer snel gaan toenemen in beide gebieden. Dat geloof ik niet. Zon storm zal het echt niet gaan lopen. Ik denk eerlijk gezegd dat het gewoon een verdienmodel is. Ze konden waarschijnlijk verdienen aan de geweien en het vlees. Maar er is nu bijna geen gewei meer te vinden. En door corona waren de restaurants dicht, dus het afschot zal nog wel doorgaan.nbspEerder liet Willem zien dat het hekwerk een ander probleem veroorzaakte: het scheidde de vrouwtjes van de mannetjes tijdens de paringstijd:Het afschot zal de komende winters nog doorgaan in de duingebieden. Tenzij afgelopen winter de streefstanden zijn behaald. Het aantal in Zandvoort rondlopende herten is nog maar op eacuteeacuten hand te tellen. Vanuit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling is nog geen reactie gekomen op onze vragen.

Al zon twintig jaar organiseert boswachter Coen van Oosterom 65 de fietsexcursie Duinen vertellen oorlogsverhalen door het Nationaal Park ZuidKennemerland. De route neemt je mee terug in de tijd, toen Nederland zich verzette tegen de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog. Vooral rondom de herdenkingsdagen is er veel belangstelling voor de excursie.nbspDe laatste van de groep van zon tien mensen komt om stipt 10.00 uur aanfietsen. Het is Annemiek. Ze is 29 jaar en heeft zich aangemeld voor de excursie, omdat ze onderzoek doet naar bunkers uit de oorlog voor haar masterscriptie.De rest van de groep stond al met de fiets aan de hand te wachten aan het begin van het Duinpieperpad in Bloemendaal. De groep is een divers clubje. Iedereen heeft een andere reden om mee te doen: sommigen zien het als vakantieuitje, anderen omdat het er op school veel over gaat.Minder bekende plekkenAls boswachter Coen aan komt fietsen legt hij de groep een keuze voor: Ik kan jullie meenemen naar de Eerebegraafplaats, maar ik kan jullie ook meenemen naar andere plekken waar je wellicht niet zo snel komt. De groep kiest het tweede, want de Eerebegraafplaats hebben veel van hen al wel gezien.nbspAl zon twintig jaar neemt boswachter Coen bezoekers mee op excursie door de duinen en hij ziet dat de belangstelling in de afgelopen jaren steeds meer toeneemt. Vooral jonge mensen zijn geiumlnteresseerd in de oorlog en wat hier is gebeurd. In de duinen zijn nog veel resten over van die tijd, in de vorm van bouwwerken, bunkers en betonbommen. Dat boeit de jeugd.nbspTekst gaat verder onder de foto.Het idee om excursies te organiseren kwam vanuit duinbeheerder PWN. Coen werd gevraagd of hij zich wilde ontfermen over het thema oorlogsverhalen en zo geschiedde. Sindsdien geeft Coen regelmatig clubjes mensen een rondleiding langs alle overblijfselen van de oorlog in het gebied.nbspWoonschuilpaatsenCoen leidt de groep naar verschillende plekken. Bij elke stop vertelt hij een verhaal. Beginnend bij een doorlaatpost, de Walzkoumlrpersperre in het Duits. Een strategische weg vanaf de kust naar het binnenland. Voor de Duitsers een belangrijke plek, omdat het een opening had kunnen zijn voor de geallieerden, die vanaf daar het land binnenkwamen. Om de doorlaatpost heen staan nog allemaal zogenoemde woonschuilplaatsen, waar de soldaten in verbleven om de wacht te houden.Natte voetenDoor de grote hoeveelheid regen die afgelopen winter is gevallen heeft Coen zijn excursie dit jaar noodgedwongen moeten aanpassen. Delen van de duinen zijn momenteel niet begaanbaar voor bezoekers. Ook tijdens de fietsexcursie moet de groep regelmatig door flinke plassen heen fietsen, met natte voeten als gevolg.In de 36 jaar dat ik hier werk heb ik de duinen nog nooit zo nat meegemaakt. Op het fietspad van Bleek en Berg naar Parnassia staat het water op sommige plekken een halve meter hoog, dat is echt extreem.DoodstilNormaal gesproken komt de fietsexcursie ook langs een gedenksteen, die zich bevindt in een diepe kuil. Deze slaat hij vandaag over, door het hoge water, maar erover vertellen wil hij wel.De gedenksteen spreekt namelijk erg tot de verbeelding. Verzetsstrijders werden hier geboeid heengeleid om vervolgens allemaal te worden doodgeschoten. Als je in die kuil staat is het doodstil. De sfeer die daar hangt spreekt erg tot de verbeelding, vertelt hij. Dat komt wel binnen.Tekst gaat verder onder de foto.Na meerdere stoppunten, bij onder andere een schuilplaats, een andere gedenksteen en een bunker waar de groep ook even een kijkje mag nemen, fietst Coen door richting Parnassia. Onderweg moeten de voeten een paar keer goed omhoog, omdat de route dwars door grote plassen water heengaat.BetonbommenAls eindpunt houdt Coen stil bij drie grote betonbommen. Als je zonder gids door de duinen zou fietsen, valt het je waarschijnlijk niet meteen op. Toch zit er een verhaal achter deze bommen, die door de Duitsers werden gebruikt om in dit gebied te oefenen. Om de vijand goed te kunnen raken, oefenden de Duitsers met betonbommen.Het waren geen echte bommen, omdat je natuurlijk aan de ene kant niet je eigen gebied wil bombarderen en aan de andere kant zijn echte bommen heel erg kostbaar, legt Coen uit. Met grote belangstelling luistert de groep naar het laatste deel van de excursie. Afrondend laat Coen nog fotos zien van eacutechte bommen die in die tijd werden gebruikt, die exact lijken op de betonbommen die voor de groep liggen.nbsp

Nergens zijn de sporen van de overvloedige regen zo goed zichtbaar als in de duinen. Het Nationaal Park ZuidKennemerland, grofweg het gebied tussen Haarlem en de kust, is bijna onherkenbaar.nbspHet goede nieuws is: het vele water vormt geen bedreiging voor de natuur. De duinen zijn goed bestand tegen extremen. Het slechte nieuws is dat bezoekers door afgesloten fiets en wandelpaden hun eigen weg kiezen. Vooral in het broedseizoen gaan vogels daar last van krijgen. Daarom een hartenkreet van boswachter Walter Oosterom van PWN: Laten we ons een beetje aanpassen, we zijn maar op bezoek.Kijk hieronder mee naar luchtbeelden van het water in de duinen en wandelaars en fietsers die daar hun weg proberen te vinden.