Ontdek duurzaam drukwerk bij Zwartopwit. Van visitekaartjes en posters tot borden en banners, wij bieden kwaliteitsdrukwerk met oog voor het milieu en een unieke uitstraling.

Half december moet de dierenvoedselbank in Purmerend de oude school aan de Mercuriusstraat verlaten, want het pand wordt gesloopt. En dat is een flinke domper, want een nieuwe plek is er nog niet. Er zijn wel gesprekken, maar we hebben nog niets zwartopwit, laat Alexandra Hompert van de voedselbank weten.Behalve voor de organisatie is het ook spannend voor de 70 katten, 61 honden en hun 60 baasjes die de voedselbank aan gratis eten helpt. Ik zit financieel aan de grond en alles is reteduur in de maatschappij, zegt een bezoeker die vandaag langskomt. Ze baalt er stevig van dat de organisatie straks weg is.Op straatEen klaslokaal in de oude school ligt tjokvol zakken met honden en kattenbrokken, waar straks misschien geen plek voor is. De honden en katten kunnen er niet tegenop eten en dan zal alles de straat op moeten, laat Alexandra weten. Vandaag zijn er dubbele uitgiftes vanwege de feestdagen, maar zelfs dan blijft er nog heel veel eten over, waar een opslag voor gevonden moet worden.nbspDe gesprekken die Alexandra met de gemeente heeft voor een nieuwe opslag en uitgiftepunt zijn hoopvol, maar nog lang niet zeker. Ondertussen blijft de dierenvoedselbank hard nodig want de bezoekers denken er niet aan om hun huisdieren op straat te zetten. Dieren zijn net kinderen en die zet je ook niet opstaat, aldus een bezoeker.

Hij hoopt dat inwoners van Alkmaar na het lezen anders door de stad wandelen Bijna twee jaar lang dook historicus Jan van Baar in een gitzwart stuk verleden Zijn nieuwe boek geeft een gezicht aan vermoorde Alkmaarse joden in de Tweede Wereldoorlog maar schetst ook de geschiedenis van de overlevenden zoals het verhaal van de familie Laus Hen ontmoeten deed me wel watDe namen op het monument krijgen dankzij dit boek een gezicht Alles staat nu zwartopwit Alles is vastgelegd Ik werd gemaild door een lezer van het boek Die zei het boek toont aan dat mensen echt hebben bestaan Dat vind ik eigenlijk wel heel mooi verwoordIn De vervolging van joods Alkmaar van Jan van Baar staan fotos en verhalen achter de 173 namen op het vorige maand onthulde monument bij het station in Alkmaar Hiermee worden de joodse mannen vrouwen en kinderen geerd die op 5 maart 1942 met de trein uit Alkmaar werden weggevoerd en uiteindelijk in concentratiekampen als Auschwitz terecht kwamen Maar het boek omvat ook verhalen over joodse Alkmaarders die de oorlog wel hebben overleefdRegionaal archiefAls er iemand is die over de Joodse geschiedenis van Alkmaar kan vertellen dan is het Jan van Baar Hij werkte ruim 25 jaar bij het Regionaal Archief Hij schreef jarenlang voor de krantenrubriek Ik was erbij waarin elke week een onderwerp uit de geschiedenis werd behandeldDat waren achteraf gezien leerzame vingeroefeningen ik schreef over vele onderwerpen maar vooral over de Tweede WereldoorlogVan Baar was betrokken bij verschillende projecten over joden in Alkmaar Hij werkte onder andere aan de Namenwand in de synagoge aan de Alkmaarse Hofstraat en de Herdenkingsstenen die voor de huizen van weggevoerde joden zijn gelegdToch ontbrak er nog een uitgebreid boek en toen de plannen voor het monument op het station op tafel kwamen begon Van Baar daaraan te werken Zeven jaargetijden lang zoals de Pancrasser het zelf beschrijftIk ben verbonden en emotioneel betrokken Maar tegelijkertijd is het ook mijn werk om die levens zo verantwoord en goed mogelijk te reconstrueren vertelt de gepassioneerde historicusDe meeste mensen die met naam en leeftijd op het monument bij het station staan hebben de oorlog niet overleefd Slechts enkelen weggevoerden deden dit wel Onder de overlevenden zijn mensen die gemengd gehuwd waren of ondergedoken warenOver al die mensen staan verhalen in het boek zoals over de familie LausTijdens het schrijven van De vervolging van Joods Alkmaar komt Van Baar er achter dat geld en een netwerk vaak een grote rol speelden voor de joden die de oorlog overleefdenEr werd soms betaald om onder te duiken Aan het begin keek ik daar een beetje vreemd tegenaan Het bleek genuanceerd te liggen Kostgeld betalen voor onderduiken is eigenlijk niet zo vreemd als de mensen daar de financile middelen voor haddenAl zagen sommige mensen het als een commercile kans Voor luxere adressen moest bijvoorbeeld meer betaald worden Het belang van financin en een netwerk was niet alleen te zien bij onderduikadressen Ook in kamp Westerbork speelde dit een grote rolOm het noodlot te vermijden zijn mensen bereid veel te doen Soms werden er stappen ondernomen voor een gunstigere transport naar een milder kamp Hier werd grof geld voor neergeteld Maar in negen van de tien gevallen liep dit uit op nietsEen voorbeeld is de familie Drukker ook zij betaalden veel geld voor een zogenaamd gunstiger transport Maar belanden uiteindelijk toch in AuschwitzDe lijst met namen die de oorlog hebben overleefd zal niet volledig zijn Zo vertelt Van Baar dat hij niet alle namen heeft kunnen verbinden aan een verhaal Wie was bijvoorbeeld het jongetje bij de familie Smit in de Frans Halsstraat in Alkmaar of het achtjarige jongetje Freddy in de SchermerToch is hij tevreden met hoe het boek is geworden Met een geschreven inleiding die dankzij de jeugdige ogen van zijn dochter staat als een huis en klinkt als een klok Ze zat bij de presentatie in het publiek en zei daarna papa ik ben gewoon helemaal emotioneelHij hoopt dat veel Alkmaarders zijn boek lezen Als andere mensen zulke geschiedenissen tot zich nemen verruimt dat hopelijk hun historisch bewustzijn Ik hoop dat mensen nu anders door de stad wandelen als ze in aanraking komen met al deze verhalen die zich hier hebben afgespeeldBewust koos hij voor deze aanpak Om slachtoffers n overlevenden in een boek samen te vatten Het feit dat er toch een grote groep mensen is geweest die de moed hebben opgebracht om onderdak te verschaffen aan joodse onderduikers vind ik een hoopvol teken

Sofie Dokter liet een stralende lach zien na de zevenkamp op de EK atletiek in Rome. Ze behaalde de vijfde plaats in een topveld, scoorde een persoonlijk record van 6418 punten en verdiende een vrijwel zeker ticket voor de Olympische Spelen. Ik durf pas over Parijs te praten als het zwartopwit staat, maar het ziet er goed uit, zei de 21jarige Groningse.

De miniserie lsquoDaar gaat de Buurtrsquo volgt een handjevol bewoners van de Sinjeur Semeynsstraat in de Kolenkit in West. Twee blokken met sociale huurwoningen worden gesloopt door woningcorporatie Rochdale en de bewoners moeten verhuizen. Alleen blijkt het vinden van een nieuwe woning in de stad niet zo makkelijk. In aflevering 5 vragen bewoners zich af of ze na de nieuwbouw nog terug kunnen keren in hun buurt.Ik ga tijdelijk verhuizen. Naar een tijdelijke woning. En ik moet zwartopwit hebben dat ik terugkom, zegt hij vlak voordat hij zijn voordeur achter hem dichttrekt. Ahmed Chafiki woont al meer dan veertig jaar op de hoek van de Sinjeur Semeynsstraat en het Lidewijdepad. Hij zoekt tot nog toe vergeefs naar een nieuwe woning, maar heeft eacuteeacuten vurige wens: terugkeren in zijn Kolenkit. Het is iets wat veel meer bewoners graag willen. Een huis bemachtigen in hun straks totaal vernieuwde buurt in Bos en Lommer. Zij hebben er decennia gewoond, terwijl de buurt tot slechtste wijk van Nederland werd gekroond, tijdens lange periodes zonder enig onderhoud aan de panden, levend met schimmelvorming in de oude huizen. Ik zou het ook wel willen, terugkeren, maar ik weet niet of het kan. Abdessellam Bensellam verhuisde vorig jaar al met frisse tegenzin. Ook hij woonde meer dan veertig jaar in de straat. Hij is niet positief gestemd over een mogelijk nieuwe woning in zijn oude buurt. Ik heb er geen bewijs van dat ik terug mag komen. En dat is helaas voor de bewoners precies hoe het is. Niemand krijgt een echte garantie om terug te keren.Passende woningnbspWoningbouwcorporatie Rochdale neemt als de nieuwbouw af is, volgens de planning in 2029, contact op met oudbewoners om te kijken wie er een woning wil in de dan vernieuwde buurt. De zogenoemde terugkeergarantie geeft echter geen honderd procent garantie op een terugkeer. Er moet dan wel een passende woning zijn, dat heeft dan weer te maken met de hoogte van de huurprijs, de indeling van de beschikbare woningen en de gezinssamenstelling op dat moment. Het zou dus goed kunnen dat een voormalig bewoner van de Sinjeur Semeynsstraat straks niet in aanmerking komt voor een nieuwe woning. Deze onzekerheid is iets wat de SP aankaartte tijdens de behandeling van de investeringsnota voor deze herontwikkeling in de Kolenkit. De SP was de enige partij die niet instemde met het plan.nbspFractievoorzitter Remine Alberts zette vraagtekens bij de verdeling van sociale huurwoningen, middenhuur en koopwoningen in het plan. Maar ook liet ze weten dat haar partij de voorwaarden rondom de terugkeer te vaag vindt en te onzeker voor huidige bewoners. Als je zon nieuwe sociale huurwoning neerzet, dan kost die geen vijfhonderd euro meer, maar voor je het weet is dat achthonderd euro. Dan is de vraag bouwen we nog wel volgens de regels die we afgesproken hebben Mensen mogen terugkeren in hun buurt, maar als ze dan ineens te maken krijgen met een verhoging van twee of driehonderd euro, moeten die mensen nee zeggen. En dan verdwijnen ze toch uit de buurt.Dit soort onderneming zag je vroeger niet in Bos en Lommer, een hippe espressobar. Mohamed Ghabri loopt op de Bos en Lommerweg en laat de vernieuwde buurt zien. Hij woont op de Leeuwendalersweg, een paar blokken verwijderd van de oude Sinjeur Semeynsstraat. Zijn deel van de Kolenkit is een paar jaar terug al vernieuwd. Mohamed groeide op in de buurt en kan dus goed de verschillen zien met vroeger. Als hij vertelt over vroeger moet hij telkens glimlachen. Ja, het was gewoon een fijne jeugd hier, veel plek voor kinderen om te spelen en te voetballen. Dat hele idee van een probleemwijk toen ging helemaal langs ons heen. Wij waren daar niet mee bezig.Mohamed probeert zich een voorstelling te maken hoe de KolenkitMidden, die binnenkort gesloopt wordt, er straks uit kan gaan zien qua samenstelling van bewoners. Hij kijkt naar zijn eigen straat. Vroeger woonden hier voornamelijk Marokkaanse, Turkse en Surinaamse mensen, het was een echte allochtonenbuurt. De witte Nederlanders kon je op eacuteeacuten hand tellen. Maar nu is het veel meer gemengd. Er zijn mensen bijgekomen die wat meer te besteden hebben. Veel meer witte mensen en ook mensen die als wit kunnen worden gezien. Dan bedoel ik Spanjaarden, Italianen, Fransen.Een stuk verderop op het Bos en Lommerplein laat Mohamed de nieuwe gemengde buurt in werking zien. Vroeger had je hier een Edah, waar nu slagerij Kaddour zit. Daar ging iedereen vroeger naartoe uit de buurt. De Albert Heijn was veel te duur voor ons hier. Tegenwoordig zie je dat er meer een balans is tussen de Vomar en de Albert Heijn. Ik vind het fijn, het werkt wel die gemengde buurt.nbspMet de uittocht van de buurtbewoners uit de Schaapherderstraat en de Sinjeur Semeynsstraat en de start van de sloop volgend jaar, is er dus een kans dat een deel van de voornamelijk Turkse en Marokkaanse Amsterdammers, die er decennia gewoond hebben, niet terugkeren. Mohamed betreurt dit en vindt dat de stad hiervoor zou moeten waken. Wordt de mogelijkheid ze niet geboden, is het te duur De gemeente zou hier wel goed naar moeten kijken, want waar mensen niet bij stilstaan is dat deze vaak oudere Marokkaanse en ook Turkse mensen al een keer alles hebben achtergelaten. Ze hebben huis en haar al eerder vaarwel gezegd, dat is niet makkelijk. Je vader en je moeder, je echte thuis is daar het landnbspvan herkomst. red.. Misschien dat ze daarom ook zo enorm vasthouden aan wat ze hebben, aan hun huidige buurt.nbspDe miniserie lsquoDaar gaat de buurtrsquo is onderdeel van het programma Damsko.

Contributed by Laura Broux _**Source:  www.laurabroux.com **Photo: Laura Broux. License: All Rights Reserved. _ #Doorkijkvers (“see-through verse”) is a self-initiated participatory poetry project created for Poëzieweek 2026. The project was developed and realized in collaboration with Creatief Schrijven vzw and printer Zwartopwit. The project takes the form of an A6 card with a circular cut-out that functions as a lens. By framing a small detail in their surroundings, participants are invited to slow down, observe differently and write a short poem inspired by what they see. Responding to the Poëzieweek 2026 theme ‘Metamorphosis’, printed on the front of the card, the intervention explores how a simple shift in perspective can transform everyday scenes into language. Distributed across Flanders (Belgium) and activated in schools, libraries and literary spaces, #doorkijkvers connects visual perception, writing and public space. _**Source:  www.laurabroux.com **Alizé Cockx. License: All Rights Reserved. _ _**Source:  www.laurabroux.com **Alizé Cockx. License: All Rights Reserved. _ _**Source:  www.laurabroux.com **Alizé Cockx. License: All Rights Reserved. _ This post was originally published at Fonts In Use * * *