#ScareGame_MUC

เจ้าตัวนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับกำลังเรียบเรียงคำพูดในหัว ก่อนจะเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้ม

“ถ้าเป็นตัวผมจริง ๆ คงตอบว่าอยากจะลักตัวพวกคุณกลับไปด้วยกัน

”แต่ก็นะ…“

“พวกคุณทั้งสองก็ดันน่าเอ็นดูเกินกว่าที่ผมจะกล้าทำอะไรบ้าบิ่นแบบนั้นได้เนี่ยสิ“

พูดจบก็หลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างกะ เนิร์ดที่จู่ ๆ ก็ผันตัวมาเป็นตัวพ่อสายรุกเลยไม่ใช่หรือไงกัน(?)

ฮิเมะโจชิที่เพี้ยนที่สุดที่รู้จักอย่างคนบ้าrpfเป็นจริงเป็นจังนอยแดกโมเอปิไปเล่นฉากจูบกับคนอื่นนั่นนี่นี่ชอบอิกกะหมด ประหลาดใจมาก555 นึกว่าจะชอบอะไรเอดจี้ๆ กัน น่าจะเพราะอัลฟ่าโอเมก้าเย้ๆๆ จบ

#PreScareGame_MUC

@zeroth-muc.bsky.social

/ในขณะที่เพื่อนร้ากเขานั้นพึ่งจะสวีทวี้ดวี้วไปกับกระรอกน้อย ครั้นคุณหันมาอีกทีก็ต้องเจอกับไอ้บ้านี่ที่เอาหัวม้ามาใส่

แถมทาลิปแล้วทำเสียงจู้บๆ

“สวยมั้ยก้ะ”

คือมะวานปั่นงานยันเช้า กดอัพตอนปุ๊บวิ่งเข้าห้องน้ำแล้วออกไปกระบี่เพื่อรอขึ้นเครื่องเลย กว่าจะถึงก็สองทุ่มละ หิวเลยไปฟู้ดคอร์ด T3 ปกตินามิกะเราจะกินแค่เมนูเดิมๆเพราะรู้ว่ากินได้แน่ๆ มิชชั่นเมื่อวานคือลองของใหม่ นี่อยากลองโรตีไก่ อร่อยอ่ะใส้แน่นไก่ผัดหอมแดงปรุงพริกไทอะไรทำนองนั้น นามิจิ้มเกี๊ยวทอดก็ดีกุ้งเน้นๆ พมจิ้มข้าวหน้าเป็ดมั้งสารภาพว่าไม่คิดจะกินเพราะไม่ชอบสี แต่แบบ บ้าน่า อร่อยเฉย

ละแผนมันคือแบบ...โคตรลองใจอะ แบบ ให้ลองทำไอ้นั่นดู ดูว่าใครจะอึดอัดใจตุยก่อนกันอะ แผนบ้าไรเนี่ย โคตรท้าทาย ชีพูดประมาณแบบน่าสนุกดีออกละก็ขำ แบบ อห ใครสนุกกะมุงเนี่ย ถ้ากุทำกุน่าจะอึดอัดแพ้ก่อน แต่ชีบอกว่ามันน่าสนุกอะนะ?? คือกุไม่เคยคุมเพื่อนในจินตนาการคนนี้ได้เลย วันๆพูดแต่บ้าบออะไรไมุ่ร้ ใครสนุกกะมุงวะ พูดไรมากุขมวดคิ้วตลอดอะ

เกือบได้มีเรื่องกะเพื่อนในจินตนาการอีกละ พอหัวข้อสนทนานั้นโผล่มา เพื่อนในจินตนาการกุก็โผล่มาอย่างไว โผล่มาเพื่อจับผิดกุว่ากุหลุดมั้ย อห อะไรวะ นี่มันบ้าอะไรเนี่ย มันเรียกว่าการควบคุมตนเองเหรอ self control เหรอ selfที่หมายถึงselfจริงๆอะ ละชีจับผิดกุแบบจ้อง แบบจ้องงงง พอกุไม่หลุดละชีถึงจะไปอะ แบบอะไรวะ

แกล้งทำท่าเอามือป้องปากตาแป๋วคล้ายจะตกใจที่มีคนทักตนด้วยตำแหน่ง กำลังดีใจอยู่น่ะ บ้ายอยิ่งกว่าใครเลย

นิด ๆ หน่อย ๆ ก็เอาหมดนั่นแหละ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาดีใจ ต้องทำงาน (ก็ได้) ก่อน

“นักเรียนเคียวกะยู! จงบอกชื่อของนายมา!“

ทำเสียงแข็งขึ้นมา ไม่ว่าเปล่าหยิบปากกากับกระดาษทิชชู่ออกจากเบลซเซอร์

”ไม่งั้นฉันจะซัมม่อนท่านมหาเทพเคนชินมาหักคะแนนตอนนี้เลย“

(เค้าจาบ้ากะอิกกี้ เร้กมาก555555)

/เผลอมองค้าง🧍 ...นั่นป๊อกกี้ใช่ไหม ???

/แต่ได้หนึ่งขำเบา ๆ

"ไม่ยักรู้ว่ามีบุหรี่ยี่ห้อนี้ด้วย"

[เรียนผู้อาศัยทุกท่าน จากนี้จะได้นอนหลับอย่างสบายใจ และสำหรับคนไม่ดีที่หมายหัวอิบุกิ] แล้วในช่องมีทั้งตำรวจ (อดีต)คามุนาบิ มิซากะคนน้อง เนี่ย ชอบความเร็วในการเล่าเรื่องของคางุระบาจิเพราะมันไปเร็วและกำกวม ถึงเราจะรู้เจตนาชัด มันก็ยังดิ้นอีกได้ เรารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เพราะอะไรนั้นเป็นปริศนา ให้ผู้เขียนสามารถตอบโจทย์กองบรรณาทิกา---แค่กๆๆ แฮ่มๆๆ ฮึ่ม ให้ผู้เขียนได้มีอิสระในเรื่องราว

ทีแรกก็ไม่ได้กะจะเอื้อมมืออกไปรับมาเพราะเขาเองก็มีของตัวเองอยู่แต่ก็โดนยัดใส่มือมาเสียแล้ว

ริแอนนอลคิดจะคืนแต่พอได้ยินว่าจะเช็ดตัวให้ก็ยอมใช้ผ้าผืนนั้นเช็ดตัวเองดีๆ

"ไม่เป็นไร นายห่อตัวเองก่อนเถอะ"

ขณะพูดก็นำผ้าซัพหน้าก่อนเช็ดผมที่ยาวถึงช่วงเอว แล้วนำมาพาดบ่า เขาเช็ดให้หมาดๆก็พอก่อน

"กลับแคมป์กันนะปิแอร์"

ไม่ใช่อะไร เดี๋ยวอีกคนได้ป่วยแน่ๆถ้าไม่รีบไป

กุน่าจะไอนั่นตั้งนานละ เพราะสังคมในด้อมโคตรตอแหลเลย เดี๋ยวคนนู้นด่าคนนี้ นินทาคนนู้นกะคนนี้สุดท้ายใส่หน้ากากเข้าหากัน ตลก มันจะรู้ตัวกันบ้างมั้ยอะ5246859555

สถานการณ์ตอนนี้คือเคย์เป็นบ้าไปแล้วอ่ะ น่าจะเพราะไปสะกิดโดนต่อมเรื่องริองด้วย ความที่แบบคิดว่าตัวเองรู้จักริองดีแล้วจู่ ๆ คนใกล้ตัวอย่างอากิระก็ดันบอกว่านั่นไม่ใช่ริอง เขาแค่ใช้คุณน้ามาอ้าง แล้วไหนจะป๊าซากะพูดอีก เคย์เลยว้อทแตกเลย

ขอได้ไหมที่ชินซัดเคย์เข้าตึกทั้งเคย์ทั้งนางุโมะอ่ะ แวะไปหาริองที่รถไฟแปปนึง ไปให้ริองฟาดทั้งคู่สักทีจะได้ตื่น ๆ กัน แม่งใครก็ห้ามไม่ได้งั้นให้คนตายห้ามไป

โจกะวิหกตัวจ้อยสีสว่างบินร่อนผ่าน เห็นเพียงแสงวาวกระทบแดดยามเย็น เรียกสายตาของเขาให้เลื่อนมองขณะปีกโผออกจากบ่าผู้ถือครอง

"เอาสิ ขอไปชมบรรยากาศซักหน่อย ส่วนเรื่องหลุมถ้ามีค่าจ้างก็จะขุดให้"

ตนนั้นยังไม่ได้รับปากเรื่องช่วยขุดหลุมฝังผู้วายชน แต่ขาก็ก้าวตามหลังอีกฝ่ายไปพลางชะโงกศีรษะมองโจกะวิหกที่บินนำหน้าคนทั้งสองด้วยความสนใจเพียงหยิบมือ

+

เซย์กะพูดเสียงดังแข่งกับเสียงหง่าวระงมของเจ้าพวกแมว ก่อนจะก้มลงไปดึงเจ้าตัวที่กำลังเกาะขาเขาออกด้วยมือเดียวด้วยการหิ้วคอ

...โดยที่ลืมคำเตือนของซาสะไปแล้ว หรืออาจจะไม่ได้ยินแต่แรก

และเมื่อเป็นแบบนั้น เจ้าแมวที่กำลังโกรธจัดถึงไดัหันมาแว้งกัดเข้าที่มือเขาเต็มๆ

”อึ่กー! อะ ไอ้เจ้าบ้า...!“

+

“ ให้มันน้อยๆหน่อย กะจะชิงแค่รางวัลแล้วเดินกลับบ้านรึไง ”

ว่าแล้วก็ชักหงุดหงิดจนคิ้วกระตุกไม่พัก แต่ไหนๆก็เพื่อเงินทุนส่วนกลางที่จะเพิ่มขึ้นในอนาคตก็จำเป็นต้องสวมบทเซลสักหน่อยแม้รู้ดีต่อใจว่าอีกฝ่ายแทบไม่สน

“ ก็ถ้าหากว่าเธอรวบรวมการ์ดพวกนั้นได้ทั้ง25ใบก็จะมีสิทธิพิเศษได้รับกอดหอมจุ๊บจากคนสวยคนใดคนนึงน่ะสิ ”

“ แต่เอาเถอะเธอคงไม่แยแสขนาดนั้น กลับบ้านไปซะ ”

ก็ผู้ชายตายด้านนี่นะ

🧚🦷: เพราะฉันเองมันก็คงบ้าด้วยนั้นแหละ เลยอยู่กะไอ้เพี้ยนๆนั้น

แอ๊นนน~ นี่คือไอโฟน 4 ฮะ 😁
ซื้อวันแรกที่วางขายในไทยเลย (จองไว้กะดีแทค) ใช้ได้สัก 5 ปีมั้ง ช่วงนั้นแอปปุ้นยังไม่บ้าพลังเปิดรุ่นใหม่ทุกปี ก็ใช้จนถูกตัดหางปล่อยวัดไม่ให้อัปเดตไอโอเอสได้นั่นแหละ

เมื่อก่อนไอโฟนเครื่องแค่นี้เอง สแกนนิ้วไม่ได้ซะด้วยซ้ำ

#SKA_ComeBack (ย้อนหลังไกลมากๆ ผปค.พึ่งว่างครับTTT)

ในเช้าวันเปิดเทอม วาตะได้เดินเข้ารั้วโรงเรียนมุ่งหน้าไปที่ใต้ต้นซากุระร้อยปีเผื่อหาที่นอนเล่นก่อนเข้าเวลาเรียน

ลมเย็นได้พักมาอ่อนๆทำให้กลีบของดอกซารุกะปลิวมาเกาะที่บ่าของวาตะ

"นั้นถือเป็นลางบอกโชคดีของวันนี้หรือเปล่าคุญต้นซารุระ"

[ #HWWW2_Class01 ]

“นี่!!! อย่าหนีนะเฟ้ย!!”

เซนะรีบวิ่งไล่ตามเจ้ากะหล่ำจอมงับบ้าที่อยู่ๆก็เกิดวิ่งหนีเตลิดออกไป ด้วยสภาพอากาศที่ไม่เอื้ออำนวยต่อเขา เขาก็แทบจะหัวเสียอยู่เล็กน้อยก่อนที่เขาจะเริ่มร่ายคถาออกมา

“อินคาร์ซอรัส!!!”

เมื่อเขาร่ายคถาที่ต้องการออกไป เจ้ากะหล่ำนั่นก็ถูกตรึงจนได้ แต่เหมือนจะมีอะไรออกมาจากตัวมันด้วยกันนะ?

(แวะๆมารีแอคสั้นๆระหว่างนั้นได้ก่ะ อิอิ)

เนโร: เป็นอะไรน่ะ เจ้าดูหงุดหงิดนะวันนี้
me: ตรูซื้อชุดให้รุ่นน้องไม่ทันน่ะเซเบอร์ เกมบ้านี้กะให้เล่นหลายๆรอบ ใครมันจะไปซื้อของแพงขนาดนั้นในรอบแรกได้ฟระ บนดวงจันทร์ยังมีทุนนิยมชั่วร้าอะ บีบี อย่าพึ่งมาตอนนี้สิ!
bb: ค่าาาาาาาา พยายามเข้านะคะรุ่นพี่

หูแหลมใต้ผ้าโพกหัวกระดิกเล็กน้อย จะให้เขาลองพักผ่อนแล้วไปเที่ยวงั้นหรอ ..ฟังดูก็น่าสนใจหรอกนะ

ถ้าไม่ติดว่าตัวเขาติดงานทดสอบเยอะแยะแถมทางบ้านอีกเนี่ยสิ

" ข้า.. ก็อยากไปเที่ยวนะ ข้าอยากไปเล่นเกมดื่มเหล้า ข้าก็อยากสนุกกะเขามั่งดอก "

" ถ้าเช่นนั้นหากจะลองหาเวลาดูนัดกับใครสักคนคงไม่เสียเปล่า.. ไหมนะ "

ละฟุตบาทบางทียกรถง่ายมากมั้ง…. วิภาวดีงี้ ฟุตบาทขี่ทีไส้แทบไหลลงไปกองรวมกันเป็นก้อน ช่วงที่ฟุตบาทดีหน่อยอยู่ตรงสโมสรทบ. กะย่านๆนั้นแต่ แต่เจอฟุตบาทสูงเกือบ30 ซม ที่คั่นด้วยทางเข้าออกรถ แต่ไม่มีทางลาด

ถ้ายกรถคือคงไม่ต้องทำไรอ่ะ ยกขึ้นยกลงละเดินเข็นไปเลย เพราะมันถี่มาก หรือจะให้ทำไงวะ เร่งสปีด แล้วก็บินวี๊ย ไปเลยเหมือนจักรยานวิบากงี้

ในช่วงเย็นๆของวันนั้น พีนัทกะจะมาออกกำลังกายหรือเล่นกีฬาอะไรซักอย่าง แต่เหมือนว่า จะมีคนเล่นบาสที่สนามตัวคนเดียวอยู่ก่อนแล้ว ด้วยความที่เขาเฟรนด์ลี่ ไม่คิดอะไรเยอะ ก็เลยตะโกนขอเล่นด้วยซะเลย

“เฮ้ นายน่ะ ฉันขอเล่นด้วยคนซี่!!!”

ป๊าที่ลอบสนับสนุนลูกน้องพิเม เพราะเห็นว่าประชาชนเริ่มชื่นชมพิมากกว่าตัวเอง เลยตั้งใจจะลดอำนาจพิเม ให้พิหันมาพึ่งพิงตัวเองมากขึ้น เลยกะจะดันลูกน้องพิเมมาขึ้นเป็นจอมพลแทน
แต่ลูกน้องคนนั่น ต้า ดันเป็นคนบ้า เขาแอบชอบพิเมมานาน เห็นป๊าก็รู้ว่าป๊าคิดยังไง ไม่อยากให้พิเมไปอยู่กับป๊า เลยหักหลังพิเมกะจะจับพิเมขังไว้ให้เป็นของตัวเองคนเดียวแต่พิเมดันหนีไปได้

“เงียบไปเลย ขนตาเจ้าสภาพก็ดูไม่ต่างจากข้านั่นแหละ”
แขนทั้งสองข้างเปลี่ยนมาเป็นท่ากอดอก
แต่ด้วยหน้าตาตอนนี้ทำให้ภาพออกมาเหมือนนางเอกในการ์ตูนโชโจที่กำลังพูดว่าบากะ