“พี่จ๋า~” มาเบลล์กระพริบตาปริบ มองจานขนมตาละห้อย “เบลล์เบลล์ต้องไปนอนเเล้ว...”
(ทาง ผปค ค่อนข้างติดงานช่วงนี้ เลยขอดันสตอรี่ไปทางพายัยหนูกลับบ้านก่อนนะคะ—กลัวดองโรลถ้ายาว)
“พี่จ๋า~” มาเบลล์กระพริบตาปริบ มองจานขนมตาละห้อย “เบลล์เบลล์ต้องไปนอนเเล้ว...”
(ทาง ผปค ค่อนข้างติดงานช่วงนี้ เลยขอดันสตอรี่ไปทางพายัยหนูกลับบ้านก่อนนะคะ—กลัวดองโรลถ้ายาว)
"ฝากด้วยนะ ขอบคุณพวกนายสองคนมากๆ เลย" อีริคว่า แล้วย่อตัวลงมาจูบบนกลุ่มผมสีน้ำตาลของลูกน้อย "อย่าดื้อ อย่าซนนะครับแม็กนัส ช่วยจิมมี่ดูน้ยด้วยนะ"
"ฝากด้วยนะ ขอบคุณพวกนายสองคนมากๆ เลย" อีริคว่า แล้วย่อตัวลงมาจูบบนกลุ่มผมสีน้ำตาลของลูกน้อย "อย่าดื้อ อย่าซนนะครับแม็กนัส ช่วยจิมมี่ดูน้ยด้วยนะ"
"ฮับป้ม!" เด็กน้อยตอบอย่างแข็งขันและอารมณ์ดี
ช่วงนี้เด็กๆ ก็เริ่มลุกขึ้นเดินได้เองแล้วด้วย โลแกนกับอีริคกับลังวุ่นวายเชียวล่ะ
"ฮับป้ม!" เด็กน้อยตอบอย่างแข็งขันและอารมณ์ดี
ช่วงนี้เด็กๆ ก็เริ่มลุกขึ้นเดินได้เองแล้วด้วย โลแกนกับอีริคกับลังวุ่นวายเชียวล่ะ
พูดไปก็ชื่นชมตัวเองไป อย่างน้อยๆก็ยังมีคนที่เห็นเขาในด้านดีไม่รังเกียจบ้าง
แต่พอดีใจไปไม่ถึงนาทีก็ต้องจ๋อยในกับคำพูดอีกคน
"ทำไมต้องเอาเรื่องเด้าเสามาพูดด้วยเนี้ย"
ว่าแล้วตัวเองก็เอาหน้าฟุ้บโต๊ะหลบหน้าอีกคน แต่ได้ยินเสียงหัวเราะดังขึ้นก็อดยกยิ้มไม่ได้
"ไอเด็กนี่.."
เขาผายมือยกขึ้นสับหัวอีกคนอย่างเบามือ
พูดไปก็ชื่นชมตัวเองไป อย่างน้อยๆก็ยังมีคนที่เห็นเขาในด้านดีไม่รังเกียจบ้าง
แต่พอดีใจไปไม่ถึงนาทีก็ต้องจ๋อยในกับคำพูดอีกคน
"ทำไมต้องเอาเรื่องเด้าเสามาพูดด้วยเนี้ย"
ว่าแล้วตัวเองก็เอาหน้าฟุ้บโต๊ะหลบหน้าอีกคน แต่ได้ยินเสียงหัวเราะดังขึ้นก็อดยกยิ้มไม่ได้
"ไอเด็กนี่.."
เขาผายมือยกขึ้นสับหัวอีกคนอย่างเบามือ
" งั้นพี่ก็คงต้องฝากนะโมดูแลแล้วล่ะครับ "
มันจับมือเด็กคนนี้ตอบ ปล่อยให้ถูกลากถูไปตามทางตามใจอยาก , มีชะโงกตัวลงไปตอบบ้างหลายหนขณะเดินช้า ๆ ตามไป
" คงเป็นน้ำพริกกับพวกผักสดล่ะมั้ง
คุณทวดเขาอยากกินผักจิ้มพริกน่ะ "
" แล้วเราล่ะ อยากกินอะไรดี "
หลอกถามเด็ก จะได้ซื้อให้ถูก
" งั้นพี่ก็คงต้องฝากนะโมดูแลแล้วล่ะครับ "
มันจับมือเด็กคนนี้ตอบ ปล่อยให้ถูกลากถูไปตามทางตามใจอยาก , มีชะโงกตัวลงไปตอบบ้างหลายหนขณะเดินช้า ๆ ตามไป
" คงเป็นน้ำพริกกับพวกผักสดล่ะมั้ง
คุณทวดเขาอยากกินผักจิ้มพริกน่ะ "
" แล้วเราล่ะ อยากกินอะไรดี "
หลอกถามเด็ก จะได้ซื้อให้ถูก
สิ่งที่น้องดาวเป็นจริงๆ: หาโอกาสหนีเที่ยว แกล้งชาวบ้านเล่น ต่อยคน สูบบุหรี่เมื่อเครียด แอบไปแต่งงานมีลูกโดยไม่บอกชาวบ้าน
เค่อ: นี้มันเด็กเปรต-
⭐: เทียบกับอามอนล่ะ?
เค่อ: น้องเรานี่เด็กดีจริงๆ😊
ป๊า: ...ลูกชายฉันออกจะน่ารัก
มะมี้: กับนายคนเดียวนะสิ😑
สิ่งที่น้องดาวเป็นจริงๆ: หาโอกาสหนีเที่ยว แกล้งชาวบ้านเล่น ต่อยคน สูบบุหรี่เมื่อเครียด แอบไปแต่งงานมีลูกโดยไม่บอกชาวบ้าน
เค่อ: นี้มันเด็กเปรต-
⭐: เทียบกับอามอนล่ะ?
เค่อ: น้องเรานี่เด็กดีจริงๆ😊
ป๊า: ...ลูกชายฉันออกจะน่ารัก
มะมี้: กับนายคนเดียวนะสิ😑
ทางเราไม่ได้เปิดให้แลกโม่งนะคะเพียงแค่อยากขอบคุณทุกคนที่เป็นความทรงจำดีๆให้กับมูมัธยมของเรา💗✨
#WATANEXTIME )
ทางเราไม่ได้เปิดให้แลกโม่งนะคะเพียงแค่อยากขอบคุณทุกคนที่เป็นความทรงจำดีๆให้กับมูมัธยมของเรา💗✨
#WATANEXTIME )
ผู้หญิง 2 : เด็กนั่นมันไม่รู้คุณคนหรอกค่ะ ขนาดจิกะจังเคยแบ่งขนมให้ทุกวัน เดี๋ยวนี้เจอหน้ากันมันยังไม่ทักสักคำ
เด็กม.ปลาย : คุณแม่คะ…
ผู้หญิง 1 : เป็นพี่คนโตซะเปล่าเนอะ ยังต้องให้น้องดูแล– อ๊ะ! เมฆดำมาแล้ว ชั้นขอตัวก่อนนะคะคุณ ๆ นิชิดะ
+
ผู้หญิง 2 : เด็กนั่นมันไม่รู้คุณคนหรอกค่ะ ขนาดจิกะจังเคยแบ่งขนมให้ทุกวัน เดี๋ยวนี้เจอหน้ากันมันยังไม่ทักสักคำ
เด็กม.ปลาย : คุณแม่คะ…
ผู้หญิง 1 : เป็นพี่คนโตซะเปล่าเนอะ ยังต้องให้น้องดูแล– อ๊ะ! เมฆดำมาแล้ว ชั้นขอตัวก่อนนะคะคุณ ๆ นิชิดะ
+
เขาเปิดประตูร้านเพื่อให้อีกฝ่ายเดินเข้าไปก่อน
“ผมเป็น mentor ของพี่นะ”
“เพราะงั้นตลอดสัปดาห์นี้ พี่ไม่ต้องปวดหัวเรื่องอะไรทั้งนั้น ปล่อยให้ผมเป็นคนดูแลพี่เอง”
เด็กหนุ่มยกยิ้ม แล้วผายมือทำทีเป็นพนักงานต้อนรับ
“เชิญครับคุณ mentee”
“ยินดีต้อนรับสู่โลกของฮอกกี้น้ำแข็ง“
เขาเปิดประตูร้านเพื่อให้อีกฝ่ายเดินเข้าไปก่อน
“ผมเป็น mentor ของพี่นะ”
“เพราะงั้นตลอดสัปดาห์นี้ พี่ไม่ต้องปวดหัวเรื่องอะไรทั้งนั้น ปล่อยให้ผมเป็นคนดูแลพี่เอง”
เด็กหนุ่มยกยิ้ม แล้วผายมือทำทีเป็นพนักงานต้อนรับ
“เชิญครับคุณ mentee”
“ยินดีต้อนรับสู่โลกของฮอกกี้น้ำแข็ง“
“ อะฮึ่ม—! ซินเธีย สตาร์เพทัล ขอต้อนรับนักผจญภัยทุกท่านในค่ำคืนนี้ ”
“ ถึงแม้ซินซินจะพึ่งเลื่อนขั้นมาเป็นผู้ดูแลได้ไม่นานและยังมีอะไรที่ต้องเรียนรู้อีกมาก แต่หนูก็หวังว่าจะเป็นประโยชน์และได้ช่วยเหลือพี่ๆ ทุกคนเลยนะคะ ! ”
@kalos-wyh-npc.bsky.social
“ อะฮึ่ม—! ซินเธีย สตาร์เพทัล ขอต้อนรับนักผจญภัยทุกท่านในค่ำคืนนี้ ”
“ ถึงแม้ซินซินจะพึ่งเลื่อนขั้นมาเป็นผู้ดูแลได้ไม่นานและยังมีอะไรที่ต้องเรียนรู้อีกมาก แต่หนูก็หวังว่าจะเป็นประโยชน์และได้ช่วยเหลือพี่ๆ ทุกคนเลยนะคะ ! ”
@kalos-wyh-npc.bsky.social
ส่วนแอนเดอร์สัน...พิเมมองแล้วไปรอดเลยปล่อยๆไป อยากมาอยู่ด้วยก็ต้องทำตามพิเม ทำไม่ได้โดนแน่😆
ส่วนแอนเดอร์สัน...พิเมมองแล้วไปรอดเลยปล่อยๆไป อยากมาอยู่ด้วยก็ต้องทำตามพิเม ทำไม่ได้โดนแน่😆
"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วแมรี่แอนน์"
"แต่ว่า-- !"
"แมรี่ !"
"..."
"พี่ 30 แล้วแมรี่แอนน์ นี่มันช้ามากแล้ว เขารอพี่มานานเช่นกัน น้องไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ" มากาเร็ตกล่าวเสียงอ่อน
ในความหมายของผู้เป็นพี่คือ เธอโตพอจะดูแลตัวเองและอยู่ได้โดยไม่ต้องมีพี่สาวคนนี้คอยช่วยแล้ว
+
"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วแมรี่แอนน์"
"แต่ว่า-- !"
"แมรี่ !"
"..."
"พี่ 30 แล้วแมรี่แอนน์ นี่มันช้ามากแล้ว เขารอพี่มานานเช่นกัน น้องไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ" มากาเร็ตกล่าวเสียงอ่อน
ในความหมายของผู้เป็นพี่คือ เธอโตพอจะดูแลตัวเองและอยู่ได้โดยไม่ต้องมีพี่สาวคนนี้คอยช่วยแล้ว
+
ใกล้พอให้กลิ่นซอสหวาน ๆ แตะปลายจมูก
ใกล้พอให้เห็นว่าเขาตั้งใจถือมันไว้สูงกว่าปกติ บังคับให้คอร์ต้องเงยหน้ารับเล็กน้อยถ้าจะกิน
“คราวนี้ให้ผมป้อนบ้างสิครับ”
จินฮู่ขยับกุ้งเข้าไปใกล้อีกนิด ปลายนิ้วของเขาถือมันนิ่ง
“ไม่ต้องห่วงครับ”
เขาพูดต่อด้วยน้ำเสียงใสซื่อ
“กลางร้านอาหารแบบนี้ ผมเป็นเด็กดีอยู่แล้ว”
“อ้ามครับพี่”
“ให้เด็กคนนี้ดูแลบ้างนะครับ”
ใกล้พอให้กลิ่นซอสหวาน ๆ แตะปลายจมูก
ใกล้พอให้เห็นว่าเขาตั้งใจถือมันไว้สูงกว่าปกติ บังคับให้คอร์ต้องเงยหน้ารับเล็กน้อยถ้าจะกิน
“คราวนี้ให้ผมป้อนบ้างสิครับ”
จินฮู่ขยับกุ้งเข้าไปใกล้อีกนิด ปลายนิ้วของเขาถือมันนิ่ง
“ไม่ต้องห่วงครับ”
เขาพูดต่อด้วยน้ำเสียงใสซื่อ
“กลางร้านอาหารแบบนี้ ผมเป็นเด็กดีอยู่แล้ว”
“อ้ามครับพี่”
“ให้เด็กคนนี้ดูแลบ้างนะครับ”
คีฟรีย์รักเด็กๆ มากเลยนะ รักเวลาที่เขาคอยดูแลเด็กๆ เหมือนพ่อเหมือนพี่ชายคนนึงเลย ชอบสายตาที่มองโนลอาห้ามไม่ให้บอกอัศวินมาก ไม่แน่ใจหรอกว่าจุดประสงค์ที่ว่าคืออะไรกันแน่ แต่รู้แค่ว่าต้องการปกป้องน้อง
คีฟรีย์รักเด็กๆ มากเลยนะ รักเวลาที่เขาคอยดูแลเด็กๆ เหมือนพ่อเหมือนพี่ชายคนนึงเลย ชอบสายตาที่มองโนลอาห้ามไม่ให้บอกอัศวินมาก ไม่แน่ใจหรอกว่าจุดประสงค์ที่ว่าคืออะไรกันแน่ แต่รู้แค่ว่าต้องการปกป้องน้อง
มีทั้งคนที่มีแววด้วยความสามารถที่ประกายด้วยวาวโรจน์ และคนที่ประกายส่อมืดทมิฬด้วยเช่นกัน
"ส่วนคนเจ็บ พี่ร่ายรักษาจนอาการคงที่และพาไปห้องพยาบาลเรียบร้อยแล้วนะจ๊ะ ...คงต้องฝากเรื่องให้น้องแคลลี่ดูแลต่อ"
มีทั้งคนที่มีแววด้วยความสามารถที่ประกายด้วยวาวโรจน์ และคนที่ประกายส่อมืดทมิฬด้วยเช่นกัน
"ส่วนคนเจ็บ พี่ร่ายรักษาจนอาการคงที่และพาไปห้องพยาบาลเรียบร้อยแล้วนะจ๊ะ ...คงต้องฝากเรื่องให้น้องแคลลี่ดูแลต่อ"
เจ้าตัวหัวเราะคิกคักพลางเอื้อมมือไปลูบหัวอีกฝ่ายด้วยความเอ็นดู
“ความลำบากของการดูแลคนก็คือต้องคอยตามแก้ปัญหาหรือจัดการอะไรนี่แหละจ้า บางทีเจ้าตัวแสบทั้งหลายก็ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรให้ใครลำบากด้วยนี่สิ เพราะงั้นปีนี้น่าจะตึงมือพี่แล้วแหละ“
เมื่อนึกได้ว่าอีกคนดูปลีกตัวมาจากฝูงชนเธอจึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนา
”แล้วญาญ่าไม่ผูกข้อมือให้น้องใหม่บ้างเหรอ“
เจ้าตัวหัวเราะคิกคักพลางเอื้อมมือไปลูบหัวอีกฝ่ายด้วยความเอ็นดู
“ความลำบากของการดูแลคนก็คือต้องคอยตามแก้ปัญหาหรือจัดการอะไรนี่แหละจ้า บางทีเจ้าตัวแสบทั้งหลายก็ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรให้ใครลำบากด้วยนี่สิ เพราะงั้นปีนี้น่าจะตึงมือพี่แล้วแหละ“
เมื่อนึกได้ว่าอีกคนดูปลีกตัวมาจากฝูงชนเธอจึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนา
”แล้วญาญ่าไม่ผูกข้อมือให้น้องใหม่บ้างเหรอ“
"อ้า~"
ส่งเสียงอ้าเหมือนกำลังดูแลเด็ก ใช่ ก็คล้ายกับตอนพี่คนโตเคยทำ และเหมือนที่เขาทำกับน้องสาวตอนยังเล็ก
"อ้า~"
ส่งเสียงอ้าเหมือนกำลังดูแลเด็ก ใช่ ก็คล้ายกับตอนพี่คนโตเคยทำ และเหมือนที่เขาทำกับน้องสาวตอนยังเล็ก
เธอเอ่ยบอก การจะบอกความลับอะไรสักอย่างมันต้องใช้เวลาและมีขั้นมีต่อของมันไป แค่คนพี่ไม่ได้ปิดกั้นเธอขนาดนั้นก็ดีใจมากพอแล้วล่ะ ดวงตาสีอำพันมองรุ่นพี่ที่ตอนนี้เหมือนเด็กกินไอติมที่ป้อน
"สบายใช่มั้ยล่ะ ง่ำ"
"...จะว่าไปทำแบบนี้เหมือนลูกหลานดูแลผู้สูงวัยเลยอะ"
เจ้าตัวว่าอย่างติตตลกหลังจากงับช้อนจากพี่ กลายเป็นสลับกันป้อนไปมา รู้ตัวอีกที่ก็จะหมดแล้ว
เธอเอ่ยบอก การจะบอกความลับอะไรสักอย่างมันต้องใช้เวลาและมีขั้นมีต่อของมันไป แค่คนพี่ไม่ได้ปิดกั้นเธอขนาดนั้นก็ดีใจมากพอแล้วล่ะ ดวงตาสีอำพันมองรุ่นพี่ที่ตอนนี้เหมือนเด็กกินไอติมที่ป้อน
"สบายใช่มั้ยล่ะ ง่ำ"
"...จะว่าไปทำแบบนี้เหมือนลูกหลานดูแลผู้สูงวัยเลยอะ"
เจ้าตัวว่าอย่างติตตลกหลังจากงับช้อนจากพี่ กลายเป็นสลับกันป้อนไปมา รู้ตัวอีกที่ก็จะหมดแล้ว
“ได้พี่พิชญ์ช่วยดูแลให้แล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ“
”เราเองเถอะ บาดเจ็บตรงไหนไหม?“
ไม่ถามเปล่าพลางสำรวจดูคนตรงหน้าพร้อมส่งยาระงับให้เผื่ออัลฟ่าหนุ่มจะถูกกระตุ้นด้วยฟีโรโมนของคนที่พามา
ยังดีที่ได้พี่ฟองช่วยย้ำเตือนให้ เพราะเขาที่เป็นเบต้าอาจมองข้ามจุดนี้ไป มันเกินการรับรู้ของเขา แน่นอนว่าขอซักเจ้าหนูนี่ซะก่อน
+
“ได้พี่พิชญ์ช่วยดูแลให้แล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ“
”เราเองเถอะ บาดเจ็บตรงไหนไหม?“
ไม่ถามเปล่าพลางสำรวจดูคนตรงหน้าพร้อมส่งยาระงับให้เผื่ออัลฟ่าหนุ่มจะถูกกระตุ้นด้วยฟีโรโมนของคนที่พามา
ยังดีที่ได้พี่ฟองช่วยย้ำเตือนให้ เพราะเขาที่เป็นเบต้าอาจมองข้ามจุดนี้ไป มันเกินการรับรู้ของเขา แน่นอนว่าขอซักเจ้าหนูนี่ซะก่อน
+
“ รู้แล้วน่า เมื่อคืนแค่ไปเช็คอะไรนิดหน่อย ”
‘ ฮยอนฮวาอะเหรอ ? ’
เอลซ่าถอนหายใจออกมายาว ๆ พยักหน้านิดหน่อย
‘ อาจจะแค่คนเหมือน ’
‘ คนหายไปหลายปีแล้ว พี่ลืมมันไปเหอะ คนไม่มีความรับผิดชอบแบบนั้น ’
‘ ดีแค่ไหนที่ตอนนั้นไม่ถูกทำพันธะ ’
+
“ รู้แล้วน่า เมื่อคืนแค่ไปเช็คอะไรนิดหน่อย ”
‘ ฮยอนฮวาอะเหรอ ? ’
เอลซ่าถอนหายใจออกมายาว ๆ พยักหน้านิดหน่อย
‘ อาจจะแค่คนเหมือน ’
‘ คนหายไปหลายปีแล้ว พี่ลืมมันไปเหอะ คนไม่มีความรับผิดชอบแบบนั้น ’
‘ ดีแค่ไหนที่ตอนนั้นไม่ถูกทำพันธะ ’
+
ไปๆมาๆ เหมือนมาดูแลเด็กเลยเว้ย เป็นพี่ชายประสาอะไรมาปล่อยให้น้องสาวกังวลแบบนี้
“ไม่ต้องรีบหรอก เธอยังมีเวลา”
ไปๆมาๆ เหมือนมาดูแลเด็กเลยเว้ย เป็นพี่ชายประสาอะไรมาปล่อยให้น้องสาวกังวลแบบนี้
“ไม่ต้องรีบหรอก เธอยังมีเวลา”
ใบหน้าของเด็กฝืนสังขารองค์ลง ไม่ต้องเดาเยอะว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ เพราะนั่นหมายถึงพี่แกเตรียมจะไปเทศนาได้คนที่ชกน้องมันละ (...)
เอาคืนหรอ? ไม่อ่ะ น่าจะไปสร้างความรำคาญเพิ่มมากกว่า (...)
“อ่ย!? นอนลงเตียงแบบนั้นมันสกปรกนะ ไปอาบน้ำก่อนเซ่!“ เหมือนพี่ดูแลน้องสุดๆ
ใบหน้าของเด็กฝืนสังขารองค์ลง ไม่ต้องเดาเยอะว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ เพราะนั่นหมายถึงพี่แกเตรียมจะไปเทศนาได้คนที่ชกน้องมันละ (...)
เอาคืนหรอ? ไม่อ่ะ น่าจะไปสร้างความรำคาญเพิ่มมากกว่า (...)
“อ่ย!? นอนลงเตียงแบบนั้นมันสกปรกนะ ไปอาบน้ำก่อนเซ่!“ เหมือนพี่ดูแลน้องสุดๆ
“พี่เป็นแฟนเธอก็ต้องดูแลเด็กดีของพี่สิ”
“เธอจะมาโมเมเป็นแฟนคนอื่นแบบนี้ได้ที่ไหน”
www.readawrite.com/c/46c649b1f2...
“พี่เป็นแฟนเธอก็ต้องดูแลเด็กดีของพี่สิ”
“เธอจะมาโมเมเป็นแฟนคนอื่นแบบนี้ได้ที่ไหน”
www.readawrite.com/c/46c649b1f2...