วันย้ายเข้าสถาบันแห่งแอรีส
ถึงวันแห่งการเริ่มต้นบทใหม่ในชีวิตของเหล่าผู้เรียนแล้ว!
#HOAMOVEIN
Link
📍Event #1 : drive.google.com/file/d/1IKYf...
🔗 Chaos : bit.ly/HOA_ChaosCh
🔗 Nyx : bit.ly/HOA_NyxCh
🔗 Gaia : bit.ly/HOA_GaiaCh
วันย้ายเข้าสถาบันแห่งแอรีส
ถึงวันแห่งการเริ่มต้นบทใหม่ในชีวิตของเหล่าผู้เรียนแล้ว!
#HOAMOVEIN
Link
📍Event #1 : drive.google.com/file/d/1IKYf...
🔗 Chaos : bit.ly/HOA_ChaosCh
🔗 Nyx : bit.ly/HOA_NyxCh
🔗 Gaia : bit.ly/HOA_GaiaCh
"สวัสดี สวัสดี! อยากเดินไปกับข้าไหมล่ะ?"
( ไม่เน้นขนของ เน้นเดินเอาฟีลกับแวะทักทายค่ะ>< ฮ่าๆๆๆ ๆ )
"สวัสดี สวัสดี! อยากเดินไปกับข้าไหมล่ะ?"
( ไม่เน้นขนของ เน้นเดินเอาฟีลกับแวะทักทายค่ะ>< ฮ่าๆๆๆ ๆ )
“รักษาตัวให้ดี ลูกพ่อ”
"..."
“รับปากหรือไม่?” ชายแก่ถามย้ำ ยูคลิดพยักหน้าหนักแน่น
“ขอบคุณท่านพ่อ ข้ารับปาก”
“ดี...”
(โมเม้นต์พ่อลูกอบอุ่นจัยในคืนก่อนส่งลูกน้อยไปเรียนหนังสือออ)
“รักษาตัวให้ดี ลูกพ่อ”
"..."
“รับปากหรือไม่?” ชายแก่ถามย้ำ ยูคลิดพยักหน้าหนักแน่น
“ขอบคุณท่านพ่อ ข้ารับปาก”
“ดี...”
(โมเม้นต์พ่อลูกอบอุ่นจัยในคืนก่อนส่งลูกน้อยไปเรียนหนังสือออ)
[คืนแรกในเทอมใหม่]
(เนื่องในวันเปิดเทอม ก็ได้ฤทธิ์เปิดตัวรูมเมทคนสวยอบอุ่นดั่งแสงแดดอะพอลโล่ของเฮลิคแล้ว เป็นมม.สมมุติในหัวเค้าเองแหะๆ)
@hoa-bebey.bsky.social
[คืนแรกในเทอมใหม่]
(เนื่องในวันเปิดเทอม ก็ได้ฤทธิ์เปิดตัวรูมเมทคนสวยอบอุ่นดั่งแสงแดดอะพอลโล่ของเฮลิคแล้ว เป็นมม.สมมุติในหัวเค้าเองแหะๆ)
@hoa-bebey.bsky.social
#HOAMOVEIN
วันที่ 29 เดือน 3
เช้าตรู่ ป่าเงียบสงบ
ไม่รู้จะได้กลับมาอีกหรือไม่
และไม่รู้จะอยากกลับมาอีกรึเปล่า
เด็กหนุ่มหันหลังไปมองบ้านของเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะมุ่งหน้าเข้าเมืองไปยังวิหารแห่งแอรีสเพื่อรอเกวียนของสถาบัน
#HOAMOVEIN
วันที่ 29 เดือน 3
เช้าตรู่ ป่าเงียบสงบ
ไม่รู้จะได้กลับมาอีกหรือไม่
และไม่รู้จะอยากกลับมาอีกรึเปล่า
เด็กหนุ่มหันหลังไปมองบ้านของเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะมุ่งหน้าเข้าเมืองไปยังวิหารแห่งแอรีสเพื่อรอเกวียนของสถาบัน
[ เปิดโรล / โรลสั้น / แยกรูท ]
-คุณ- กำลังเหน็ดเหนื่อยจากการย้ายของเข้าห้องของตัวเองและกำลังจะไปหาที่นั่งพัก -คุณ-ก็ได้เจอกับเธอที่กำลังนั่งพักอยู่
" กำลังเหนื่อยอยู่หรอ? มานั่งพักคุยกันสักหน่อยไหม^^ "
[ เปิดโรล / โรลสั้น / แยกรูท ]
-คุณ- กำลังเหน็ดเหนื่อยจากการย้ายของเข้าห้องของตัวเองและกำลังจะไปหาที่นั่งพัก -คุณ-ก็ได้เจอกับเธอที่กำลังนั่งพักอยู่
" กำลังเหนื่อยอยู่หรอ? มานั่งพักคุยกันสักหน่อยไหม^^ "
แม้ผู้คนจะครึกครื้นบรรยากาศรอบๆเต็มไปด้วยความสุขแต่กลับกันเด็กหนุ่มถอนหายใจหลังจากย้ายของเข้าห้องเสร็จก็ออกมานั่งสึมอยู่ที่ชิงช้า เพราะเขาไม่ได้อยากมาที่นี้เลยหากไม่ใช่เพราะบิดา มีแต่เรื่องกลุ้มใจกับสถานที่และผู้คนใหม่ๆ
แม้ผู้คนจะครึกครื้นบรรยากาศรอบๆเต็มไปด้วยความสุขแต่กลับกันเด็กหนุ่มถอนหายใจหลังจากย้ายของเข้าห้องเสร็จก็ออกมานั่งสึมอยู่ที่ชิงช้า เพราะเขาไม่ได้อยากมาที่นี้เลยหากไม่ใช่เพราะบิดา มีแต่เรื่องกลุ้มใจกับสถานที่และผู้คนใหม่ๆ
ปกติก็เป็นพวกบ้าหอบฟางที่มีข้าวของท่วมหัว ร่างกายที่อ่อนแอกว่ามาตรฐานคงต้องใช้เวลาทั้งวันในการขนย้าย ก็ยังไม่วายโดนโจรตัวน้อยมาก่อกวน
"ไอ้กระรอกxxx หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!
เจ้าตัวน้อยไม่สนใจกระโดดวิ่งและพุ่งตรงไปหา [คุณ]
(โรลเปิด / แยกรูท )
ปกติก็เป็นพวกบ้าหอบฟางที่มีข้าวของท่วมหัว ร่างกายที่อ่อนแอกว่ามาตรฐานคงต้องใช้เวลาทั้งวันในการขนย้าย ก็ยังไม่วายโดนโจรตัวน้อยมาก่อกวน
"ไอ้กระรอกxxx หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!
เจ้าตัวน้อยไม่สนใจกระโดดวิ่งและพุ่งตรงไปหา [คุณ]
(โรลเปิด / แยกรูท )
อาร์กิเลียสกอดรูปปั้นหงส์ของเขาไว้แน่น ออกคำสั่งแค่คำว่า ' บิน ' มันก็พาทะยานขึ้นท้องฟ้าสู่มหานครใจกลางของสถาบันต้อนรับวันใหม่ พร้อมกับสัมภาระและสมินเธียสของเขา และแสงแดดแรกจากผู้เป็นเหมือนพระบิดาแห่งจิตใจ
ยินดีต้อนรับนะ อาร์กิเลียส
( นกแฟนตาซี )
อาร์กิเลียสกอดรูปปั้นหงส์ของเขาไว้แน่น ออกคำสั่งแค่คำว่า ' บิน ' มันก็พาทะยานขึ้นท้องฟ้าสู่มหานครใจกลางของสถาบันต้อนรับวันใหม่ พร้อมกับสัมภาระและสมินเธียสของเขา และแสงแดดแรกจากผู้เป็นเหมือนพระบิดาแห่งจิตใจ
ยินดีต้อนรับนะ อาร์กิเลียส
( นกแฟนตาซี )
ณ บริเวณทางเข้าระหว่างทั้งสามบ้าน
ยูโพรอสลอยตัวเด่นอยู่ท่ามกลางผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปมา
จนกระทั่ง [คุณ] เผอิญสบตาเข้า
เด็กหนุ่มยิ้มกว้างทันที ราวกับเพิ่งพบเหยื่อผู้โชคดีในที่สุด
"เจ้า! ใช่ เจ้านั่นแหละ"
ภายในพริบตาเดียว ร่างของเด็กหนุ่มก็มาปรากฎอยู่ตรงหน้า เสียงหัวเราะคิกคักดังประดับข้างหูคุณ
"ยินดีต้อนรับสู่สถาบันแอรีส ที่ผ่านมาเป็นเยี่ยงไรบ้างล่ะ?"
ณ บริเวณทางเข้าระหว่างทั้งสามบ้าน
ยูโพรอสลอยตัวเด่นอยู่ท่ามกลางผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปมา
จนกระทั่ง [คุณ] เผอิญสบตาเข้า
เด็กหนุ่มยิ้มกว้างทันที ราวกับเพิ่งพบเหยื่อผู้โชคดีในที่สุด
"เจ้า! ใช่ เจ้านั่นแหละ"
ภายในพริบตาเดียว ร่างของเด็กหนุ่มก็มาปรากฎอยู่ตรงหน้า เสียงหัวเราะคิกคักดังประดับข้างหูคุณ
"ยินดีต้อนรับสู่สถาบันแอรีส ที่ผ่านมาเป็นเยี่ยงไรบ้างล่ะ?"
ตอนช่วงเย็นที่สถาบัน ณ มุมทางเดิน หลังจากที่ทิโมเลี่ยนได้เข้ามาลงทะเบียน และ จัดแจงสัมภาระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว เขาก็มายืนอยู่ตรงข้ามฝั่งบ้านทั้งสาม.. เคออส นิกซ์ และ ไกอา
เขายืนมองผู้คนที่เดินผ่านไปมา และ เงยหน้าขึ้น มือเท้าคางกำลังครุ่นคิดเหม่อลอย ก่อนจะหันไปสบตา [คุณ] ที่เดินผ่านมาพร้อมกับยิ้มให้เป็นคำทักทาย
ตอนช่วงเย็นที่สถาบัน ณ มุมทางเดิน หลังจากที่ทิโมเลี่ยนได้เข้ามาลงทะเบียน และ จัดแจงสัมภาระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว เขาก็มายืนอยู่ตรงข้ามฝั่งบ้านทั้งสาม.. เคออส นิกซ์ และ ไกอา
เขายืนมองผู้คนที่เดินผ่านไปมา และ เงยหน้าขึ้น มือเท้าคางกำลังครุ่นคิดเหม่อลอย ก่อนจะหันไปสบตา [คุณ] ที่เดินผ่านมาพร้อมกับยิ้มให้เป็นคำทักทาย
"อ๊าาาาาาาาา !!!!!"
"ดูสิๆๆ เฮลิคๆ !!!"
"โอ้ ! ท่านเทพอพอลโลฟังคำขอของข้า !! ฮืออออออออออออออ"
ในทันทีที่ได้เห็นรายชื่อรูมเมทเธอก็ร้องไห้ออกมาเป็นเด็กๆด้วยความปิติล้น เพราะนั่นแปลว่าห้องของเธอจะมีเพื่อนสนิทที่สุดแสนจะวิเศษอยู่ร่วมกันอีกปีนึง
@hoa-helike.bsky.social
"อ๊าาาาาาาาา !!!!!"
"ดูสิๆๆ เฮลิคๆ !!!"
"โอ้ ! ท่านเทพอพอลโลฟังคำขอของข้า !! ฮืออออออออออออออ"
ในทันทีที่ได้เห็นรายชื่อรูมเมทเธอก็ร้องไห้ออกมาเป็นเด็กๆด้วยความปิติล้น เพราะนั่นแปลว่าห้องของเธอจะมีเพื่อนสนิทที่สุดแสนจะวิเศษอยู่ร่วมกันอีกปีนึง
@hoa-helike.bsky.social
[โรลเปิด]
บ่ายคล้อยของวันแรกในรั้วสถาบัน หลังย้ายสัมภาระเข้าห้อง ดามิอานอสกลับหยุดยืนอยู่ริมทางเดินหน้าบ้านไกอานานเกินจำเป็น เขายังอยู่ในเสื้อผ้าเก่ามอมแมมที่ไม่มีทั้งเวลาและใจจะเปลี่ยน ลมหายใจขาดช่วงเบา ๆ ราวกับต้องตั้งใจมากกว่าปกติให้ยืนอยู่ได้ ดวงตาลืมค้างไว้ไม่กระพริบอยู่ครู่นึง ก่อนจะกะพริบช้าลงเรื่อย ๆ ร่างกายค่อย ๆ เอนน้ำหนักไปข้างหนึ่งโดยไม่รู้ตัว(…)
[โรลเปิด]
บ่ายคล้อยของวันแรกในรั้วสถาบัน หลังย้ายสัมภาระเข้าห้อง ดามิอานอสกลับหยุดยืนอยู่ริมทางเดินหน้าบ้านไกอานานเกินจำเป็น เขายังอยู่ในเสื้อผ้าเก่ามอมแมมที่ไม่มีทั้งเวลาและใจจะเปลี่ยน ลมหายใจขาดช่วงเบา ๆ ราวกับต้องตั้งใจมากกว่าปกติให้ยืนอยู่ได้ ดวงตาลืมค้างไว้ไม่กระพริบอยู่ครู่นึง ก่อนจะกะพริบช้าลงเรื่อย ๆ ร่างกายค่อย ๆ เอนน้ำหนักไปข้างหนึ่งโดยไม่รู้ตัว(…)
[ บ้านไกอา ]
ฟีบี้ยืนต้อนรับสมาชิกบ้านใหม่ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
"ดีใจได้เจ้ามาเป็นส่วนหนึ่งของบ้านเรานะ อ้อ ดอกไม้นั่นเหรอ เราเป็นคนนำมาประดับไว้เอง ของขวัญต้อนรับวันเข้าเรียนยังไงล่ะ"
"หืม... อะไรนะ ดอกนั้นมีพิษเหรอ"
"..."
"เอาเป็นว่าดูเฉยๆ อย่าแตะแล้วกัน เดี๋ยวเราพาไปชมห้องจัดแสดงงานศิลปะต่อ ตามมาสิ"
[ บ้านไกอา ]
ฟีบี้ยืนต้อนรับสมาชิกบ้านใหม่ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
"ดีใจได้เจ้ามาเป็นส่วนหนึ่งของบ้านเรานะ อ้อ ดอกไม้นั่นเหรอ เราเป็นคนนำมาประดับไว้เอง ของขวัญต้อนรับวันเข้าเรียนยังไงล่ะ"
"หืม... อะไรนะ ดอกนั้นมีพิษเหรอ"
"..."
"เอาเป็นว่าดูเฉยๆ อย่าแตะแล้วกัน เดี๋ยวเราพาไปชมห้องจัดแสดงงานศิลปะต่อ ตามมาสิ"
( Chapter 0 )
" ท่านรังแกเขาไม่ได้ " อาร์กิเลียสกอดเหยื่อผู้น่าสงสารไว้แน่นและมองไปที่ชายร่างใหญ่เจ้าของลอเรลแห่งฮาเดสด้วยความขุ่นเคือง ในมือมีเหรียญทองกำลังพินิจพิจารณา
[ อะไรกันบุตรแห่งไกพิติ ยังมีชีวิตรอดมาได้ 1 ปีขอนับถือจริงๆ ]
" เราไม่เคยรู้จักกัน ท่านรู้ตัวตนข้าได้ไง "
รู้สิ 'เวลา' บางอย่างกำลังฟ้องเขาอยู่ (+)
( Chapter 0 )
" ท่านรังแกเขาไม่ได้ " อาร์กิเลียสกอดเหยื่อผู้น่าสงสารไว้แน่นและมองไปที่ชายร่างใหญ่เจ้าของลอเรลแห่งฮาเดสด้วยความขุ่นเคือง ในมือมีเหรียญทองกำลังพินิจพิจารณา
[ อะไรกันบุตรแห่งไกพิติ ยังมีชีวิตรอดมาได้ 1 ปีขอนับถือจริงๆ ]
" เราไม่เคยรู้จักกัน ท่านรู้ตัวตนข้าได้ไง "
รู้สิ 'เวลา' บางอย่างกำลังฟ้องเขาอยู่ (+)
{เปิดโรล/เเยกรูท}
หญิงสาวในชุดตัวใหม่กับเครื่องประดับน้อยชิ้น ทรงผมที่จัดมาเพื่อการต้อนรับวันสำคัญของสถาบัน กลิ่นเครื่องหอมที่ราวกับดอกไม้ในยามวิกาลหอมละมุนเป็นที่สุด ให้ความเรียบง่ายและเรียบหรูอย่างปฏิเสธไม่ได้
สายมองผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมา แต่แววตาราวกับตกอยู่ในภวังค์บางอย่าง ราวกับครุ่นคิดอะไรอยู่เงียบๆระหว่างที่กำลังจะเดินไปหาที่สงบพักผ่อน..
{เปิดโรล/เเยกรูท}
หญิงสาวในชุดตัวใหม่กับเครื่องประดับน้อยชิ้น ทรงผมที่จัดมาเพื่อการต้อนรับวันสำคัญของสถาบัน กลิ่นเครื่องหอมที่ราวกับดอกไม้ในยามวิกาลหอมละมุนเป็นที่สุด ให้ความเรียบง่ายและเรียบหรูอย่างปฏิเสธไม่ได้
สายมองผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมา แต่แววตาราวกับตกอยู่ในภวังค์บางอย่าง ราวกับครุ่นคิดอะไรอยู่เงียบๆระหว่างที่กำลังจะเดินไปหาที่สงบพักผ่อน..
มันก็ผ่านมาหลายชั่วโมงเเล้วที่สุริยันเคลื่อนออกจากขอบฟ้าปรากฎสู่นภาใส หลังจากลงจากเกวียน อัลเซตัสมัวเเต่จดจ่อกับเสียงในหัวรวมถึงสัมภาระตรงหน้า จนรู้ตัวอีกทีก็เดินหลงอยู่ในเขตสถาบันมาเป็นชั่วโมงเเล้ว
“ข้าว่าข้าก็เดินตามคนอื่นๆเเล้วนะ..”
คิดทวนการกระทำก่อนจะปล่อยเท้าเดินต่อไปตามความเชื่ออันคลุมเครือของตน
หน้าผา
ทางเข้า
ป่า
“…หรือข้าขึ้นเกวียนผิดเเต่เเรก”
มันก็ผ่านมาหลายชั่วโมงเเล้วที่สุริยันเคลื่อนออกจากขอบฟ้าปรากฎสู่นภาใส หลังจากลงจากเกวียน อัลเซตัสมัวเเต่จดจ่อกับเสียงในหัวรวมถึงสัมภาระตรงหน้า จนรู้ตัวอีกทีก็เดินหลงอยู่ในเขตสถาบันมาเป็นชั่วโมงเเล้ว
“ข้าว่าข้าก็เดินตามคนอื่นๆเเล้วนะ..”
คิดทวนการกระทำก่อนจะปล่อยเท้าเดินต่อไปตามความเชื่ออันคลุมเครือของตน
หน้าผา
ทางเข้า
ป่า
“…หรือข้าขึ้นเกวียนผิดเเต่เเรก”
ร่างสูงของยูเมนเนสเดินโซเซมานั่งที่พื้นหญ้าข้างบ้านไกอาหลังจากยกสัมภาระเข้าไปด้านในห้องของตนเรียบร้อยแล้ว
สภาพของเขาในตอนนี้มีผมที่ยุ่งเหยิงและมีเลือดกำเดาไหลเลอะไปทั่ว
สติของเขาก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นักหลังจากใช้พลังฟื้นฟูช่วยบรรเทาความเหนื่อยของทาสที่มารดาสั่งให้ยกของจากบ้านมาส่งถึงที่นี่ตั้งหลายคนจนเกินลิมิตของตนเองในวันนี้
"ข้ามาที่นี่..ทำไม?"
ร่างสูงของยูเมนเนสเดินโซเซมานั่งที่พื้นหญ้าข้างบ้านไกอาหลังจากยกสัมภาระเข้าไปด้านในห้องของตนเรียบร้อยแล้ว
สภาพของเขาในตอนนี้มีผมที่ยุ่งเหยิงและมีเลือดกำเดาไหลเลอะไปทั่ว
สติของเขาก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นักหลังจากใช้พลังฟื้นฟูช่วยบรรเทาความเหนื่อยของทาสที่มารดาสั่งให้ยกของจากบ้านมาส่งถึงที่นี่ตั้งหลายคนจนเกินลิมิตของตนเองในวันนี้
"ข้ามาที่นี่..ทำไม?"
เมื่อคุณพยายามย่องไปสถาบันโดยไม่ให้คนที่บ้านรับรู้ แต่ไม่ทันการณ์--
ชะตากรรมของคนที่นอกจากเป็นลูกคนเดียว และพ่วงตำแหน่งหลานรักของฝั่งแม่
พ่อ แม่ ป้าน้าอา จะไม่ยอมให้คุณไปเรียนโดยที่เสบียงไม่พร้อม (แห่ไปถึงรั้วสถาบันได้น่าจะทำไปแล้ว)
เมื่อคุณพยายามย่องไปสถาบันโดยไม่ให้คนที่บ้านรับรู้ แต่ไม่ทันการณ์--
ชะตากรรมของคนที่นอกจากเป็นลูกคนเดียว และพ่วงตำแหน่งหลานรักของฝั่งแม่
พ่อ แม่ ป้าน้าอา จะไม่ยอมให้คุณไปเรียนโดยที่เสบียงไม่พร้อม (แห่ไปถึงรั้วสถาบันได้น่าจะทำไปแล้ว)
ณ บริเวณทางเข้าสถาบัน
[คุณ] สะดุดตาเข้ากับแผ่นป้ายคำว่า >นักเรียนรับฟรี!!< พร้อมกับกล่องกระดาษขนาดพอดีมือจำนวนมากกองพะเนินอยู่บนโต๊ะตัวใหญ่
และ…แมวหน้าไหม้ตัวจิ๋วที่กำลังร้องแง๊วง๊าว มันร้องเรียก ทักทาย ประหนึ่งผู้เฝ้ายามและแจกจ่าย(?)
คุณอ่าน
'ยินดีต้อนรับ'
'ลงชื่อ : นิรนาม'
(โควทเล่นได้อิสระ แวะมาจุ่มขำๆกันคับ🎁✨)
th.shindanmaker.com/1258213
ณ บริเวณทางเข้าสถาบัน
[คุณ] สะดุดตาเข้ากับแผ่นป้ายคำว่า >นักเรียนรับฟรี!!< พร้อมกับกล่องกระดาษขนาดพอดีมือจำนวนมากกองพะเนินอยู่บนโต๊ะตัวใหญ่
และ…แมวหน้าไหม้ตัวจิ๋วที่กำลังร้องแง๊วง๊าว มันร้องเรียก ทักทาย ประหนึ่งผู้เฝ้ายามและแจกจ่าย(?)
คุณอ่าน
'ยินดีต้อนรับ'
'ลงชื่อ : นิรนาม'
(โควทเล่นได้อิสระ แวะมาจุ่มขำๆกันคับ🎁✨)
th.shindanmaker.com/1258213
ในช่วงที่ผู้คนพลุกพลาน ดูเหมือนในมุมหนุ่มของสถาบันคุณจะเห็นใครสักคนหลับอยู่ใต้ต้นไม้ และมีนกตัวหนึ่งเกาะบนหัวเธออยู่ ใครเห็นต่างก็คิดว่าเธอขี้เซา แต่ความจริงนั้นเธอก็แค่เดินไปมาจนเหนื่อยแล้วก็แค่นั้น
Choice
A : ปลุกให้ตื่น
B : นั่งดูข้าง ๆ
C : อื่น ๆ แล้วแต่คุณจะทำ แกล้งได้จ้ะ😔🤝
[สำหรับบ้านนิกซ์ สามารถโมเมว่าเห็นดาฟเน่ไปลงทะเบียนแล้ว]
ในช่วงที่ผู้คนพลุกพลาน ดูเหมือนในมุมหนุ่มของสถาบันคุณจะเห็นใครสักคนหลับอยู่ใต้ต้นไม้ และมีนกตัวหนึ่งเกาะบนหัวเธออยู่ ใครเห็นต่างก็คิดว่าเธอขี้เซา แต่ความจริงนั้นเธอก็แค่เดินไปมาจนเหนื่อยแล้วก็แค่นั้น
Choice
A : ปลุกให้ตื่น
B : นั่งดูข้าง ๆ
C : อื่น ๆ แล้วแต่คุณจะทำ แกล้งได้จ้ะ😔🤝
[สำหรับบ้านนิกซ์ สามารถโมเมว่าเห็นดาฟเน่ไปลงทะเบียนแล้ว]